Nowa wersja serwisu! Listy, wideorecenzje, recenzje użytkowników, powiadomienia i wiele więcej. Sprawdź

Klara Cykorz

Krytyk
  • Ostatnio dodana recenzja: 10 października 2018 (6 dni temu)
  • Na Mediakrytyku od: 19 sierpnia 2017
  • 6
    recenzji
    1 z oceną
  • 1
    pozytywna
    recenzja
  • 0
    negatywnych
    recenzji
  • 5
    recenzji
    bez oceny
  • ?
    średnia
    ocena
  • 100%
    pozytywnych
    recenzji
  • 1.1
    stopień
    odrębności

Ostatnio ocenione

  • 5.7
    ?
    Nie wiadomo, czym właściwie "Nina" miałaby oddychać, skąd czerpać energię. "Niepożądane zwroty pożądania" określają zwroty akcji, ale to szkielet - szkieletem dwóch godzin się nie zapełni.
  • 6.9
    8.0
    Wilkołak jest więc zinternalizowaną krzywdą, ale też figurą, w której spotykają się ludzie i zwierzęta. Wygłodzone wilczury są oczywiście nośnikiem obozowej traumy, która wlecze się za dziećmi, natrętnie i nieubłaganie. Piszę nośnikiem, nie metaforą, gdyż film taką metaforę w moim odczuciu przekracza.
  • ?
    Relacja z matką stanowi emocjonalny kręgosłup "Lady Bird". Rozpięty na sto nastrojów dwugłos, w którym nierzadko obie strony mają jednocześnie rację - lub jednocześnie jej nie mają.

Najwyżej ocenione

  • 6.9
    8.0
    Wilkołak jest więc zinternalizowaną krzywdą, ale też figurą, w której spotykają się ludzie i zwierzęta. Wygłodzone wilczury są oczywiście nośnikiem obozowej traumy, która wlecze się za dziećmi, natrętnie i nieubłaganie. Piszę nośnikiem, nie metaforą, gdyż film taką metaforę w moim odczuciu przekracza.

Najniżej ocenione

  • 6.9
    8.0
    Wilkołak jest więc zinternalizowaną krzywdą, ale też figurą, w której spotykają się ludzie i zwierzęta. Wygłodzone wilczury są oczywiście nośnikiem obozowej traumy, która wlecze się za dziećmi, natrętnie i nieubłaganie. Piszę nośnikiem, nie metaforą, gdyż film taką metaforę w moim odczuciu przekracza.

Najbardziej odrębnie ocenione

  • 6.9
    8.0
    Wilkołak jest więc zinternalizowaną krzywdą, ale też figurą, w której spotykają się ludzie i zwierzęta. Wygłodzone wilczury są oczywiście nośnikiem obozowej traumy, która wlecze się za dziećmi, natrętnie i nieubłaganie. Piszę nośnikiem, nie metaforą, gdyż film taką metaforę w moim odczuciu przekracza.

Aktywne