moviemaniac

Warto dla Chastain i McAvoya, aby zobaczyć początek ich ekranowej przyjaźni.

Psychodeliczne, klimatyczne i niepokojące kino od Żuławskiego. Aktorstwo totalne Adjani i Neilla-chyba nie ma na ekranie bardziej ekspresyjnie odegranych bohaterów. Warto znać, choć nie dla każdego.

Absolutna klasyka komedii i kwintesencja brytyjskości na małym ekranie. Uwielbiam Jasia, a poszczególne epizody (np. uścisk ręki królowej, sceny parkowania czy odcinek świąteczny) pamięta się przez całe życie.

Wizualnie to piękna produkcja i czuje się te wydane miliony w niemal każdej scenie. Cóż jednak z tego, jeśli historia jest napisana tak kiepsko jakby tworzył ją stażysta zatrudniony w magazynach Amazona na wakacje...Nie ma w tym tworze duszy Tolkiena....a szkoda.

Trochę wydmuszka CGI, ale ma swój urok, a może po prostu lubię odwiedzać Oz.

Trochę "Avatara", trochę "Jurrasic Parku", trochę "Predatora"...co za misz-masz...

Dobra thrillerowa robota z lat 90-tych. Gęsty klimat, dobre aktorstwo i zaskakująca intryga. Czego chcieć więcej?

Koszmar powraca do Woodsboro po raz czwarty i...ta część także spełnia wszelkie wymogi dobrej horrorowej rozrywki. Uwielbiam tą serię za momenty autoironii i zabawę z konwencją. Aktorzy ponownie odnajduja się w swoich rolach, także przy udziale młodego pokolenia. Zawsze się zastanawiam ile jeszcze w tych małych miasteczkach jest ludzi do wymordowania -tam to dopiero musi być kryzys demograficzny.

Ten serial zmienił telewizję i przez niemal dekadę rządził niepodzielnie na małym ekranie. Pierwsze sezony są wybitne -od 6. nastąpił spadek formy spowodowany brakiem materiału książkowego (ech ten Martin) i wybrykami twórców. Choć finał rozczarował-całość była i pozostanie fenomenem. Smoków nigdy dość na ekranie. Dracarys!

Ciekawa wariacja na temat współczesnej polaryzacji społecznej, zaskakująco imitująca rzeczywistość, zwłaszcza tą znaną z obrazów z USA. Anderson to twórca bardzo wymagający dla widza i czasem może powodować zmęczenie -jednak kunszt, realizacja i aktorzy zawsze wynagradzają to widzowi jest filmów. Szacun dla niego, że wydobył z DiCaprio, który często wpada już w aktorską pułapkę samego siebie, talent komediowy!

Bezapelacyjnie jedna z najlepszych kontynuacji w dziejach kina, dorównująca oryginałowi. Pokręcony umysł Burtona, ciemne zaułki Gotham, muzyka Elfmana i cała galeria dziwolągów. Keaton burczący i tajemniczy, Devito i Pfeiffer także robią świetną robotę, Walken wzbudza strach- coś wspaniałego!

Początkowe sezony świetne -od 6 totalna forma zniżkowa, ale plus za same postacie Sama i Deana, genialny soundtrack i klimat. Duży sentyment.

Piękna opowieść o tym, że dobrze widzi się tylko sercem.

Jeden z czołowych thrillerów lat 90-tych. Paul Verhoeven kreśli historię w swoim stylu-klimat, muzyka, scenografia- całość jest intrygująca i nieoczywista. Cierpiętnik Douglas blednie przy planie kobiecym i ona...Sharon Stone w scenie przesłuchania zapisującej się w historii kina. W znakomitej roli drugoplanowej szpikulec do lodu.

Kaczki! Uuuuuu-największy hit dzieciństwa.

Udany początek serii i wprowadzenie do świata Panem, choć ma też swoje braki, przede wszystkim te realizacyjne. Jennifer Lawrence wypada dobrze jako Katniss, plan męski trochę gorzej. Udanych igrzysk.

Ciekawa wariacja na temat głównej serii i całkiem sprawnie nakręcone kino. Jest klimat, akcja i dobrze budowane napięcie.

Takie tam romansowe wsiu-bździu, ale plus za soundtrack z klasycznymi adaptacjami współczesnych hitów.

Wyborna wizyta w ulubionym miasteczku Davida Lyncha-wspaniałe uzupełnienie serialu i klimat, którego nigdy nikomu nie uda się powtórzyć.

Po latach doceniam za klimat i soundtrack, ale cała reszta -od aktorstwa po fabułę i filmowe ukazanie wampirów to są chyba jakieś jaja z widza. A to i tak najlepsza część tej sagi.

Pierwszy sezon to arcydzieło. Z każdym kolejnym sezonem jest trochę gorzej, ale to wciąż jedna z najlepszych produkcji telewizyjnych ostatnich lat.