Adsun22

Po opisie spodziewałem się jakichś smętów o radzeniu sobie z przyszłością i polskiego uśmiechu, a jest zaskakująco świeżo i bekowo. Jake rozwala sobie kolesi i sam podwozi ich do szpitala, szalejący McGregor. Rozczarował mnie Magnussen, on akurat potrafi szarżować, a tutaj zdecydowanie w cieniu tamtej dwójki. Moe. :D Wiadomo jak się skończy, ale dobrze się bawiłem.

To film z (magnetycznym) Johnem Ceną, chociaż niestety przez większość czasu to po prostu komedia z Zakiem Efronem. William H. Macy również jak zwykle klasa i kilka żartów siadło, scena po napisach xD.

Zaczyna się jak Atlantyda. Ma ten fajny klimat starych filmów, wszystko jest namacalne, a nie kręcone na green screenie. Wizualnie ciągle robi wrażenie, piękny Kurt Russell, ale fabuła trochę naiwna. Szkoda, że Emmerich nie zrobił tej trylogii, ale seriale przynajmniej fabularnie wydają się ciekawsze.

Wspaniały duet Sarandon - Penn, dźwigają ten film, zasłużone nominacje do Oscara. Neutralne podejście do tematu, ale z tego powodu miałem wrażenie, że brakuje tu konkretów. Mimo to na finale miałem łzy w oczach. Też kocham siostrę Helen. The Face Of Love ♫

Lou zasługiwał na kogoś lepszego. :(. Piękna scena kłótni Rachel i Charlotte, poza tym to film Winony.

Polowanie na kosmicznego stwora, z tym twistem, że jest on piękną blondynką, a jej główną bronią jest seks i prokreacja. Ten film robi mi przede wszystkim świetna obsada: Madsen, Kingsley, Molina, Whitaker, Helgenberger, Williams.

Fajny kicz, ale mało ambitne i słabo zagrane. Zapamiętam tylko pojawienie się pierwszego zombiaka, najbardziej punkowych punków w historii punku i Quigley latającą na golasa.

I came here to laugh, not to feel (and laugh). Nie spodziewałem się, że to będzie takie dobre! Początek trochę drętwy, dopiero po 30 minutach zaczyna się właściwa historia o rodzinie, miłości, tacierzyństwie i jest przy tym naprawdę zabawna.

Dobry ten amerykański rimejk Siekierezady! Inny, raczej gorszy, ale nadal wspaniały.

Miałem nadzieję, że będzie chociaż w połowie tak dobre jak tegoroczna Naga broń. Ech… Humor jest niestety mocno przeterminowany i co gorsza często prymitywny. I kiedy myślę, że najbardziej żenujący żart mam już za sobą, po nim pojawia się kolejny. Nawet jak jest kilka niezłych żartów, to zupełnie nie wybrzmiewają. Jeszcze wzywają imię Tolkiena nadaremno. Z plusów McKenzie i Radcliffe, i w sumie tyle.

Kolejny film z serii "chłop i pies" oraz "zabili go i uciekł". Tym razem na drodze głównego bohatera staje sam Stephen Lang, więc stężenie złodupności naprawdę potężne. Pierwsza część mimo wszystko nie przekraczała granicy absurdu, tutaj - zamierzenie czy nie - kilka razy można się zaśmiać.

Iluzja: Nowe pokolenie. Od początku ta seria była ekstremalnie naiwna, żeby nie powiedzieć głupia, ale w tym momencie powinni zrobić cross-over z Fast & Furious. Alternatywnie powinien to wziąć Nolan i zrobić na serio. Oglądałbym.

Bardzo długi prolog, ale trzeba się nim cieszyć, póki nie ma Blanca. W przeciwieństwie do Knives Out trzyma tempo, chociaż Rian lubi przekombinować i pod koniec już miałem takie "do brzegu, koleś". Pewnie też dlatego rozwiązanie trochę rozczarowujące. Dobrze by temu filmowi zrobiło wydestylowanie esencji i skrócenie, ale przynajmniej jest lepszy od Cebuli.

Nie zawsze mi z Wrightem po drodze, ale akurat od niego nie spodziewałem się tak rozczarowująco generycznego akcyjniaka.

Ciekawy film o samotności, akceptacji, rodzinie, potrzebie przynależności. W sumie to film o mnie, tylko po 10 minutach nagle nadal trwa. Ładne zdjęcia.

Smutna historia o kobiecie, której wszyscy dookoła mówili jak ma żyć, którą wykorzystywali, boks to tutaj zbędny dodatek. Jim to pieprzony psychol, nie rozumiem, jak można być takim śmieciem, robić takie rzeczy swojej żonie. Ta jej matka niewiele lepsza. Srogo mnie wkurwili. Ale można powiedzieć, że kończy się pozytywnie. Na minus niepotrzebna narracja.

Dobry czas mają ostatnio fani Predatora. Jest lepiej niż w Killer of Killers. Dobra muzyka, kreatywne sceny akcji, solidna fabuła o empatii, obronie słabszych i Ohana znaczy klan, świetny payoff z Dekiem wykorzystującym naturę Genny; świetny blockbuster. Dek, w odróżnieniu od poprzednich Yautja, ma jakiś charakter, do niego dołączają wygadana i zabawna Thia, oraz oczywiście uroczy stworek, z którym związany jest ciekawy twist. Nazywanie tego "Disneyem" to w tym kontekście komplement.

Ogląda się nieźle, głównie dzięki rozkosznej Grecie Lee, ale fabularnie jest płytko, a wizualnie też niczego nie urywa, może poza motorami. Szkoda, bo obsada naprawdę solidna, tylko nie mają czego grać.

Nawet dobrze się oglądało, bo nie jest to czysty Lánthimos, potrafi zaskakiwać nagłymi zwrotami w stronę czegoś w stylu braci Coen, niestety to nadal Lánthimos. Plemons znowu gra świra, zakończenie trochę zbyt oczywiste.

Zapowiedzi mnie nie zachęcały i film długo się rozkręca, ale jak już się rozkręci, to nie mogłem się oderwać od ekranu, im dalej tym lepiej. Anderson znowu to zrobił. DiCaprio nigdy nie był zabawniejszy.

Widać rękę Safdie, ale nic odkrywczego niestety.

Oklepany motyw księcia i żebraka zamieniających się życiami. Plot twist jest taki, że anioł, który za to odpowiada jest niekompetentny, więc aż takie banalne to nie jest, tym bardziej, że gra go Keanu Reeves, ale dramaturgia leży, przesłanie jest błahe i przewidywalne. Z lepszymi aktorami przynajmniej wyglądałoby to mniej sztucznie. Sympatyczny, ale niestety mocno letni film. Też lubię oglądać małe słonie w internecie!

Ten film jest tak pozytywny, że aż się wkurwiłem. Ale nie wiem, może rzeczywiście zostanie złodziejem to pierwszy krok do znalezienia dziewczyny, warto sprawdzić. Okropna narracja, ogrodnikujący Ogrodnik i gówniany cover "Nic nie może wiecznie trwać". Ale Jan Kaczkowski topka, wiadomo.

Każdy potrzebuje wuja Gyuli.

Film w sumie prosty, ale potężny emocjonalnie i bogaty filozoficznie, chociaż długo się zaczyna.

Mit stworzenia rdzennych Amerykanów po węgiersku, tego jeszcze nie grali. Ciekawe.