Adsun22

Bardzo ciekawa, ale zapomniana strzelanka. Zabawy z czasem: napakowanie przeciwnika ołowiem i puszczenie czasu, żeby padł jak szmaciana lalka, chodzenie po wodzie itd. Jedynie lokacje są monotonne, wszystkie tak samo szarobure.

Potężne, magiczne kino. Szkoda, że nie ma w kinach.
O rywalizacji, poświęceniu, ambicji, dziedzictwie, ciężarze tradycji, goniącej nas przeszłości. Trochę Żegnaj, moja konkubino, trochę Czarny łabędź, ale jest mocno osadzone w kontekście teatru kabuki i skupia się na presji tradycji, kulturowej i historycznej.
"あなたがここに辿り着くまでに、どれだけの人を犠牲にしたと思っているんだ。"

Zawsze uważałem, że przedstawienie brutalności, przemocy, dramatu, jednocześnie odwracając kamerę, to potężna sztuka. Niestety tutaj energii starczyło ledwie na krótki metraż. Ciekawe, że niektórzy oceniają kontekst polityczny, a nie film, ale chyba Iure suo utuntur.

Zmarnowany potencjał na zatrudnienie Jasona Stathama i nazwanie filmu "Autobus w ogniu", ale tak też jest nieźle. Sam pożar mi wisi, ale fajne wątki Kevina, Mary i ich relacji rodzinnych.

Piękna muzyka, a sam dokument lepszy niż się spodziewałem. Też nie rozumiem, czemu Billie Eilish wygrała.

Ale użycie On The Nature Of Daylight w finałowej scenie to jest op move, tego powinna zakazać jakaś konwencja. Chociaż teraz to się już chyba zrobiło trochę egzaltowane. Po takich zachwytach spodziewałem się czegoś więcej.

W środku trochę przynudza, ale McQueen i jak to jest pięknie nakręcone.

Czarno-biały filtr, zbieranie zdrowia z poległych wrogów, tekstowe dialogi. Gdyby to było poparte jakąś dobrą fabułą i walką, to byłyby nawet ciekawe wybory, ale niestety reszta jest drewniana.

To podobno miał być polski Fallout, a to bardziej Dead Space. Trochę Dead Space, trochę Łódź Bałuty. Gra w sumie ciekawa. Polski dubbing jest niezbyt dobry, ale jest. 90% gry jest banalnie łatwe, nawet nie używałem broni palnej, bo nie ma po co. Wszędzie leży mnóstwo broni białej, też nie mam pojęcia po co, bo się nie zużywa. Dopiero ostatnie dwa etapy są dużo trudniejsze, bo pojawiają się duchy i inni trudniejsi przeciwnicy, amunicji brakuje, a wyjście na światło to insta death.

Rozkoszne efekty, Bruce i reżyseria Raimiego. Na prime dostępne są dwie wersje, z różnymi zakończeniami. Trochę krótkie. Hail to the king, baby!

To jest średnie nawet jak na Walaszka.

Żaden wątek nie wciąga, główny bohater nijaki, tylko Kota da się jako tako oglądać.

Bardzo przeciętna strzelanka.

Bardzo fajna turówka, z ciekawymi bohaterami, światem i historią, aczkolwiek wolałbym trochę inny stosunek fabuły do walki.

To jest świetna gra, ale system zapisu to tragedia. Jeszcze w normalnych misjach do przeżycia, ale w tych bez wykrycia to masakracja. Kurła, nie będę kilkanaście razy misji zaczynał od samego początku, za każdym razem jak mnie zauważy jakiś strażnik. A że nie ma tu wychylania, to wystarczy wyjrzeć zza rogu i już po ptokach. Quicksave w takich grach to mus.

Remaster // Bardzo ciekawa gra, ale widać, że jest z konsoli przenośnej. Brakuje dubbingu, chociaż pomysł z przedstawianiem fabuły w formie komiksu też jest intrygujący. Słaba walka, a niestety jest jej tu sporo.

Nawet ciekawe i dramatyczne, ale zaniżam ocenę, bo w niektórych fragmentach czułem dużą stronniczość i mam wrażenie, że poznałem tylko połowę tej historii.

Sympatyczne, ale trzeba przyznać, że kreślone trochę zbyt grubymi kreskami, zwłaszcza postać wnuka.

Film osadzony w historii Iranu, a jednocześnie uniwersalny. Subtelny, zadający trudne pytania, ale zostawiający odpowiedzi w gestii widza.

Jestem już zmęczony tymi muzycznymi biopikami, oczywiście facet alkoholik, nie ma tu niczego wyróżniającego na tle gatunku. Jest solidnie, piękni Jackman i Hudson, ale to tyle.

O tyle lepsze od IO, że bez ludzi. Jak uwielbiam osły, tak wieje tu bezcelowością i amatorszczyzną. Wygląda jak zapomniany projekt na przyrkę, więc ostatniego dnia robisz cokolwiek.

To chyba miało być śmieszne. Jest przynajmniej krótkie.

Porusza ciekawą problematykę, ale brakuje jakiegoś rozwinięcia czy zakończenia.

Doceniam pojedyncze elementy, nieoczywiste zakończenie, ale aktorsko średnio, a to nie moja estetyka i widziałem już trochę za dużo historii o zemście i ulepszonych ludziach.

Dobra gra. Solidna historia, satysfakcjonujące strzelanie, lepsze od niektórych przehajpowanych exów PS4. Tylko nie wiem czemu kurła miałem dostępną tylko angielską wersję językową, kurła, płacę i wymagam.

Solidna, choć przewidywalna historia z charyzmatycznym Hackmanem.

Meh, taki tam trójkąt.

Bardzo prosty film i trochę zbyt od linijki, ale działa i jest na swój sposób piękny.

No nie, jedynka była lepsza. Dwójka jest bardziej drętwa, mniej intuicyjna i niepotrzebnie komplikuje rzeczy. Nawet to, że teraz wszystko trzeba podnosić ręcznie. Może kiedyś wrócę, ale pierwsze wrażenie mnie odrzuciło.

Gra jest nawet niezła, ale trochę niedopracowana i zabugowana. Postać się jakoś dziwnie ślizga, tak jak przy stick drifcie, ale grałem na klawiaturze. Może jakąś niedorobioną wersję pobrałem, bo gra jest abandonware.

Vin Diesel, Barcelona, przeskakiwanie między samochodami (dosłownie), rozwalanie pojazdów. Tylko dziwne, że w grze o jeżdżeniu samochodem teleportujemy się do misji. Świetna gra, szkoda że zapomniana i abandonware.

Miało to potencjał, ale efekt końcowy jest generyczny, nudny i powtarzalny. Nie satysfakcjonuje ani strzelanie, ani wspinanie, ani latanie.

Drętwa gra. Nie tylko sterowanie postacią, ale też fabuła i dialogi. Ten żelbetonowy kloc co chwila się blokuje. Raz nawet musiałem wczytywać, a nie minęło nawet 5 minut gry. W kółko łażenie po dżungli, zabawa bezpiecznikami, zbieranie kokosów i robienie zdjęć. Nuda. Jedyne plusy to muzyka z serialu i że gra jest krótka (ale nadal za długa).

Świetna gra, szkoda że abandonware. Satysfakcjonujące strzelanie, dużo gadżetów. Trochę słabe te etapy, gdzie nie można zostać wykrytym i czasami miałem problem znaleźć drogę dalej, bo są tu różne tajne przejścia i inne takie. Okropne sterowanie pojazdami, ale hej, przynajmniej są pojazdy. Śmieszne spadanie przeciwników z krawędzi lub turlanie się ze schodów.

Częścią uroku serialu było to, że był o nastolatkach i dział się w szkole. Tutaj to odpada, poza tym nie do końca jestem zadowolony z niektórych wyborów scenariuszowych co do bohaterów, ale dobrze znowu zobaczyć znajome mordki.

Zaskakująco brutalny jak na film młodzieżowy, zaskakująco młodzieżowy jak na film akcji. Kolejna świetna rola Astina.

Wow, to naprawdę świetna gra, o której przed zagraniem nigdy nie słyszałem. Jedyne, co mi przeszkadzało, to zapisy wyłącznie na początku misji. Misje są bardzo krótkie, a za drugim razem wiadomo już, skąd strzelają przeciwnicy, więc jest łatwiej, ale im bliżej końca, tym robią się dłuższe i trudniejsze.

Tres Caballeros. Nieśmieszne, naiwne, ale ma taki urok młodego Steve'a Martina.

Film leci na jednym koncepcie i ok, czasami nawet ciekawie przedstawia przemijanie, ale generalnie jest miałki i dało się to zrobić lepiej.

Odyseja psychiczna, nie fizyczna. Niby powrót, ale ani nie tego samego człowieka, ani nie do tego samego domu i rodziny. Kameralny teatr dwójki aktorów - Fiennesa i Binoche.

Długo czekałem na horror w stylu Dead Space'a i jeszcze sobie poczekam, bo cokolwiek to było, na pewno to nie jest to. Chociaż ten jeden potwór był ładny.

Podróż na planetę prehistorycznych kobiet stała, żeby Odyseja kosmiczna mogła chodzić. Czy jakoś tak.