Londyn, lata pięćdziesiąte. Słynny krawiec Reynolds Woodcock wraz z siostrą Cyril stanowią centrum brytyjskiej mody, ubierając gwiazdy filmowe, rodzinę królewską, socjetę, damy i debiutantki. Wszystko to w wytwornym stylu The House of Woodcock. Przez życie Woodcocka przewija się mnóstwo kobiet, inspirują go, towarzyszą, on wciąż pozostaje kawalerem. Aż do momentu, w którym w jego życiu pojawia się Alma, która wkrótce staje się jego muzą i kochanką. Jego uporządkowane życie burzy miłość.
- Aktorzy: Daniel Day-Lewis, Vicky Krieps, Lesley Manville, Camilla Rutherford, Gina McKee i 15 więcej
- Reżyser: Paul Thomas Anderson
- Scenarzysta: Paul Thomas Anderson
- Premiera DVD: 5 lipca 2018
- Ostatnia aktywność: 22 grudnia 2025
- Dodany: 25 października 2017
-
Oceny krytyków
-
Oceny użytkowników
-
Recenzje krytyków
-
WięcejPierwszorzędna robota filmowa.
-
Więcej
Największe mistrzostwo "Phantom Thread" polega na tym, że podczas seansu możemy odczuć jego obecność także na własnej skórze.
-
Więcej
Jest podróżą do muzeum pożądania. Fascynująca podróż.
-
Więcej
Znamienity przykład delikatnego foodpornu - pojęcia rozumianego przeze mnie jako kulinarnej pornografii. Subtelnego, bo nie przeważają tu sceny obżarstwa czy zbliżenia na konsumowane potrawy - trzeba przyznać, że choć te są stale obecne w większości kadrów tego filmu, nie dominują obrazu.
-
Więcej
Obejrzałam film może nie z jakąś wielką przyjemnością, ale na pewno z zaciekawieniem.
-
Więcej
Anderson stworzył wysmakowany obraz, który powinni docenić wytrawni smakosze.
-
Więcej
Można zatem czytać "Nić widmo" jako ciekawszy wariant mother! Aronofsky'ego, kolejną wiwisekcję toksycznego związku artysty i jego muzy.
-
-
Recenzje użytkowników
-
Zbyt długi, ze słabym zakończeniem oraz niezbyt dobrze napisanym romansem, ale z dobrą gra aktorską, świetną realizacją oraz kilkoma rewelacyjnymi scenami.
-
Od dawna tak mocno nie współodczuwałam emocji bohaterów. Było mi po prostu źle razem z nimi, a świetna muzyka Greenwooda jeszcze bardziej wpędzała mnie w to napięcie. Jedno z lepszych doświadczeń 2017 roku.
-
Tak jak pewien film Andersona mnie wymęczył, tak ten całkowicie oczarował. Piękny, wysmakowany, hipnotyzujący. Po prostu wow.
-
Gdyby tylko historia nie podążyła w takim, a nie innym kierunku albo skończyła się wcześniej to byłoby nieco lepiej, choć wciąż miałbym problem z tym jak wydumany ten film jest.
-
-
Wspaniały finisz Day-Lewisa. Paul Thomas Anderson swój film tworzy na wspaniałym „podszytym” przekazie i nawiązaniach do romansów lat 40.
-
Klimat można kroić... lub szyć. Przypominał mi nieco "Okruchy dnia", tylko w drapieżniejszym wydaniu.
Z jednej strony przypomina kino noir z lat 40, czy 50, z drugiej romans pisany przez Woody'ego Allena na kwasie.
Rozczarowało mnie tylko zakończenie. Choć jak najbardziej konsekwentne fabularnie, spodziewałem się czegoś bardziej drapieżnego.
Tak, takie destrukcyjne związki istnieją. To doskonała odtrutka na te wszystkie lukrowane filmy o miłości doskonałej.
Aktorstwo świetne!
-
