Szanujemy Twoją prywatność i przetwarzamy dane osobowe zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych. Razem z naszymi partnerami wykorzystujemy też pliki "cookie".
Zamykając ten komunikat potwierdzasz, że zapoznałeś się z polityką prywatności i akceptujesz jej treść.

Pamięć

2023 Film
Kino za 16 dni
7.8 10.0 0.0 5
Bardzo pozytywnie oceniony przez krytyków
6.9
Pozytywnie oceniony przez użytkowników

Sylvia jest pracownikiem socjalnym, prowadzi proste i uporządkowane życie: córka, praca, spotkania AA. Sytuacja ulega zmianie, gdy wraca ze zjazdu absolwentów liceum, a jej śladem podąża Saul. Niespodziewane spotkanie będzie miało głęboki wpływ na ich oboje, otwierając drzwi do przeszłości.

  • Recenzje krytyków

    • Meksykański reżyser skutecznie buduje napięcie i umiejętnie wygrywa emocje, będąc daleko od szantażowania widza w walce o najmniejszą reakcję. Siła Memory tkwi w subtelności. Po seansie zostają z widzem poszczególne sceny, ale też nadzieja, że każdy ma szansę na szczęście.

      Więcej
    • Opowieść o Sylvii i Saulu niepostrzeżenie wbija się w głowę, wchodzi pod skórę i nomen omen, zapada silnie w pamięć.

      Więcej
    • Franco świetnie panuje nad tym ekranowym "teraz" Historia, która łatwo mogłaby osunąć się w kicz, w sentyment, w emocjonalny szantaż, podana jest w rzeczowym, konkretnym tonie: nie ma tu łzawych ozdobników ani zbędnych scen "o niczym". Reżyser-scenarzysta stopniowo i precyzyjnie dawkuje informacje, pewną ręką prowadząc fabułę do momentu dramatycznej kulminacji.

      Więcej
    • Franco w Meksyku to klasyk, choć dziś znienawidzony za swój film "Nowy porządek", w którym oberwało się każdej stronie politycznej. U nas też mógłby stać się figurą znacznie bardziej rozpoznawalną - miejmy nadzieję, że premiera "Memory" odmieni jego polski status quo.

      Więcej
    • Płynąca z głośników ballada A Whiter Shade of Pale zespołu Procol Harum, pomagająca Saulowi odnaleźć spokój umysłu, staje się metaforycznym lejtmotywem przepełnionej ciszą opowieści. Hiszpańskie fandango, o którym śpiewa Gary Brooker jest trochę jak relacja głównych bohaterów: tańcząca para oddala się od siebie i przybliża, świadomie unikając bezpośredniego kontaktu.

      Więcej
  • Recenzje użytkowników

    • Pamięć jest nieprzewidywalna,okrutna,posiadająca często samych prokuratorów,brak w niej wtedy adwokatów.Pamięta każdą sekundę życia.Kto cierpi, ma pamięć a kto ma dobrą pamięć temu ciężej o wielu rzeczach zapomnieć.Rozprawianie o przeszłości jest destrukcyjne,rany nigdy nie zostaną zgojone.Ale pamięć może być ulotna,krótka,gubiąca.Jest wtedy bezwzględna i hermetyczna.To ciężki film.Jego ładunek emocjonalny poraża.Każdy pamięta to co chce-to jest dobre ale też i okropne.Brak w tym złotego środka.

    • Próba romantyzowania demencji, stalkowania i rozlicznych innych, wątpliwych zachowań. Ponadto w ukazywaniu wspomnianej już demencji jest niekonsekwentny i wybiórczy, a w zachowania bohaterów trudno często doszukać się logiki. Chyba jedynym plusem jest jak dla mnie nieczęsto spotykane ukazanie funkcjonowania domu opieki dla niesamodzielnych dorosłych. Poza tym jednak jest to dla mnie niestety śmieciowe, żerujące na empatii romansidło z finałem przyprawiającym o cukrzycę.