Przyrzeczenie

Mimo ważnego tematu i gwiazd, jest realizacyjnie rozczarowujący i dramaturgicznie płaski.

Może być dobrą lekcją i historycznym rozliczeniem. George unika tanich chwytów, daleko mu do melodramatu, który dość łatwo mógł pokierować przebiegiem historii.

Sprawdza się dobrze jako obraz zbiorowego heroizmu Ormian. To film, który jasno i klarownie mówi światu, że 10 milionowa diaspora Ormian przetrwała dzięki niezłomnej duszy tego odważnego narodu.

Dobrze wykonana robota, kreatywniejsza od lekcji historii, wykorzystująca technologię tam gdzie trzeba, nie zapominająca przez to o tematach ważniejszych.

Ostatecznie film, który miał wstrząsnąć światem, oddziałuje jedynie na Ormian i Turków, wciąż niezgadzających się co do historycznej pamięci o tamtych wydarzeniach.

Okazało się niespełnionym melodramatem i mało satysfakcjonującym naświetleniem tematu ludobójstwa Ormian. Choć to ostatnie i tak pozostaje jedyną pozytywną wartością filmu.

Wciągający, nakręcony z rozmachem, niestety niepozbawiony irytujących wad.

Oczekiwania wobec filmu były spore, dlatego też po zakończeniu seansu pozostał pewien niedosyt. Poza cenną lekcją historii "Przyrzeczenie" okazało się bowiem nieco kulawym pod względem scenariuszowym melodramatem, który potrafi zarówno wstrząsnąć jak i znużyć.

Nie jest filmem wybitnym, gorzej, jest produkcją przeciętną, co nie oznacza, że mało ważną, nieistotną. Bo jaki by nie był ten film i tak spełnia swoje zadanie: mówi przecież o tragedii narodu ormiańskiego, o ludobójstwie, któremu Turcja do dziś zaprzecza, a o którym świat woli nie pamiętać.