Zauroczony magią filmu Toto spędza w kinie cały wolny czas. Chłopiec zaprzyjaźnia się z operatorem Alfredo.
- Aktorzy: Philippe Noiret, Salvatore Cascio, Marco Leonardi, Antonella Attili, Jacques Perrin i 15 więcej
- Reżyser: Giuseppe Tornatore
- Scenarzysta: Giuseppe Tornatore
- Premiera kinowa: 12 września 2025
- Premiera DVD: 9 grudnia 2004
- Premiera światowa: 17 listopada 1988
- Ostatnia aktywność: 7 października 2025
- Dodany: 2 lutego 2018
-
Oceny krytyków
-
Oceny użytkowników
-
Recenzje krytyków
-
WięcejNie byłoby jednak nadużyciem stwierdzenie, że to "Cinema Paradiso" jest prawdziwym bohaterem kultowego dziś dzieła Tornatorego.
-
Więcej
Nostalgiczne i sentymentalne dzieło uznawane za wybitne osiągnięcie włoskiej kinematografii.
-
Więcej
Rozumiem skąd bierze się fenomen "Kina Paradiso" i dlaczego jest aż tak uwielbianym filmem w na świecie. Tornatore odtwarza dawny świat, kiedy lokalne kina było centrum kulturalnym. Wszystko w czasach przed telewizją, kasetami video oraz platformami streamingowymi. Melancholijne, słodko-gorzkie oraz zadziwiająco poruszające kino, z niezapomnianymi dialogami oraz scenami.
-
Więcej
Przepiękna, poruszająca historia o dzieciństwie, upływie czasu i powrotach do domu - jeżeli te ostatnie w ogóle są możliwe.
-
Więcej
Nagrodzone Oscarem za najlepszy film nieanglojęzyczny dzieło Giuseppe Tornatore, Cinema Paradiso, to niezwykle piękna, nostalgiczna opowieść o przyjaźni dorastającego Toto z operatorem prowincjonalnego kina o imieniu Alfredo. Relacja, która determinuje całe życie głównego bohatera, a także dzieje lokalnego przybytku sztuki, pozwalają ująć w pigułce przemiany powojennych Włoch oraz historię kina. Kluczem do owej opowieści okazuje się jednak nie to, co widzimy na ekranie.
-
-
Recenzje użytkowników
-
chyba każdy miłośnik kina mógłby bez problemu opowiedzieć taką historię. ale czy wyszłaby aż tak uroczo?
-
Film o filmie jako pięknej sztuce wyrażania myśli. Reżyser, pasjonata filmu, przywołał prawdziwe emocje dzięki szczerej narracji. Cinema Paradiso to bezapelacyjnie niezwykłe dzieło, czystego rzemiosła od początku do końca, dlatego końcowa ocena może być warunkowana jedynie emocjami, które zostały odkryte bądź nie.
-
Świetna muzyka Morricone. Zagrany też bardzo dobrze. Muszę poszukać wersji reżyserskiej.
-
-
Trudny do wyczucia aż do aktu finalnego - jednego z najmocniejszych filmowych doświadczeń w moim życiu. Życie to nie kino, natomiast kino to już samo życie.
-
Fabuła przewidywalna, ale w filmie jest coś takiego, że ogląda się go z przyjemnością. Końcówka rozwala emocjonalnie.
-
DKF: Piękna wyliczanka kinofilskich mani z nieco zbyt ckliwą serią zakończeń.
-
