ginger1950

Jawi się jako film, który myli surowość z głębią, a alegorię z diagnozą. Pozostaje imponującym pokazem konsekwencji stylistycznej, ale jako opowieść o przemocy ekonomicznej i społecznej wypada jałowo.

ma ciekawy pomysł na przeniesienie napięć służbowych w skrajne warunki, jednak momentami zdecydowanie przesadza z przerysowaniem i niesympatycznymi scenami

Zaskakuje praktycznie w każdej minucie filmu. Dla wielu widzów wysokie oceny krytyków mogą okazać się mało uzasadnione.

mogłoby ostrzegać szerszą widownię przed złodziejskim procederem naciągaczy, jednak jest na tyle słabym filmem, że obejrzą go głównie ci, którzy i tak się nie nabierają

Porusza aktualne zagadnienie wykorzystania sztucznej inteligencji. Szkoda, że nie poprzestaje na kameralnym charakterze.

to siła kina dokumentalnego, które, przy nieobecnej kamerze, może wchodzić w prawdziwe ludzkie dramaty

to wręcz fizyczne wyzwanie, bo wysiedzieć w kinie, nawet przy tak spektakularnych efektach kolorystycznych, nie jest łatwo

to dokument na granicy autozaorania głównej bohaterki

trafia dystrybucyjnie w gorączkę cen srebra, ale raczej nie zainteresuje inwestorów giełdowych

To nie głos – to krzyk w temacie niekończących się bezsensownych wojen

jestem Bogiem - już po urodzeniu

Od Jarmuscha należałoby oczekiwać dużo więcej

przerysowany obraz zarówno środowiska wyścigów konnych, jak i mafijnych polskich lat 90., największym zaskoczeniem jest sponsorowanie tego filmu przez Totalizator Sportowy...

to solidnie zrealizowany miniserial katastroficzny, który ukazuje kulisy jednej z największych polskich tragedii i manipulacji w śledztwie, chociaż można mieć wiele uwag co do podejścia do faktów

udanie buduje atmosferę klaustrofobicznego odosobnienia, ale w finale już przesadnie popuszcza wodze fantazji

ciekawy eksperyment filmowy, dla kinofilów i fanów kina niemego

ma swój niezwykły urok, zarówno ze względu na opowiadane historie, jak i subtelne japońskie klimaty

Epatuje okrucieństwem, ale nie ma zbyt wiele do zaoferowania scenariuszowo. Jednak dystopijna kreacja świata robi wrażenie.

jedna z bardziej niepotrzebnych filmowych kontynuacji w historii ludzkości, która współcześnie również ma Grenlandię w centrum zainteresowania

Dokument, który ma swój urok, bo nie ocenia, nie stygmatyzuje, nie generalizuje, nie wartościuje. Znajdzie się w nim miejsce i na Marsz Niepodległości i na Paradę Równości

problem scenariuszowy w tym, że animatroników chwilowo nie ma...

ciężki narracyjnie - zbliżony do kina azjatyckiego uatrakcyjniony polskim wsparciem

odważna Jessica

lata 80.

razi szczątkowym scenariuszem, sztywnym aktorstwem i oszczędnościami budżetowymi, a miejsce w IMAXie zajął mu Avatar

film o ostatniej wędrówce, która jednak może dać więcej radości i pozwolić odkryć sens życia

pod przykrywką szybkiego kina akcji pokazuje ryzyko związane z rosnącą popularnością sztucznej inteligencji, zwłaszcza tam, gdzie obiecuje ona proste odpowiedzi na złożone problemy społeczne

19-krotny zdobywca Mount Everest

mimo wyraźnych problemów adaptacyjnych, potrafi przenieść na ekran napięcie znane z książkowego bestselleru — i właśnie dzięki temu broni się jako sprawny, choć nierówny thriller

smutny, życiowy, pełen muzyki obraz walki z losem i nałogiem – o tym, jak dwoje ludzi uczy się trzymać razem, gdy wszystko wokół próbuje ich zniszczyć

Dopracowany scenariuszowo, z wyrazistym oponentem, licznymi kobietami, pościgami samochodowymi, partyjką karcianą i golfową. Nie pozbawiony szczypty poczucia humoru.

mało zabawna komedia, która ma swoje lepsze momenty gdy próbuje być satyrą na niezależny przemysł filmowy, JB miażdży już od pierwszej sceny

jakie to prawdziwe...

irytująca narracja z offu

czas żałoby

Dzieci, jako odbiorcy pokazywanych historii, są postaciami papierowymi, morały bajek nie mają przełożenia na ich zachowanie. Kukułka-opowiadacz zamiast uruchamiać wyobraźnię, często wyręcza film w opowiadaniu, dopowiada i prowadzi za rękę, przez co tempo siada, a magia robi się mechaniczna. Zdecydowanie najgorzej wypadają rodzice, jak to niestety często w skandynawskim kinie familijnym.

wykorzystuje realia Świąt jako tło, ale w gruncie rzeczy jest filmem smutnym, realistycznym i życiowym

mogło być poruszającym dramatem dla szerokiej publiczności, ale obrana forma zawęża grono odbiorców

kalendarz adwentowy czyli: porwania dzieci, głos wewnątrz głowy, impreza faszystów i dużo romantyzmu - idealny film na Boże Narodzenie 2025

kalendarz adwentowy czyli: porwania dzieci, głos wewnątrz głowy, impreza faszystów i dużo romantyzmu - idealny film na Boże Narodzenie 2025

intryguje tytułem, ale jest propozycją jedynie dla tolerujących chaotyczny azjatycki styl opowiadania, chociaż finałowy suspens jest naprawdę mocny

Jako debiut reżyserski znanej aktorki, ma ciekawe spostrzeżenia i specyficzne poczucie humoru. Dowodzi także, że kłamstwo ma krótkie nogi oraz że nie przesadza się starych drzew.