Superman

Ten film jest zdecydowanie za bardzo przedobrzony i to w każdym możliwym aspekcie. Chwilami miałem nawet poczucie że tytułowy nadczłowiek ginie w natłoku fajerwerków i całej masie wątków pobocznych oraz drugo i trzecioplanowych postaci wyjętych jakby z zupełnie innej bajki. Tak czy owak bawiłem się jednak nie najgorzej bo Gunn ma tę zaletę że umie robić filmy rozrywkowe z odpowiednią werwą, lekkością i humorem.

DC było inne od uniwersum Marvela, bardziej kiczowate, momentami przerysowane stylistycznie, kolorystycznie. Restart wydawał się najlepszym rozwiązaniem. Superman jest w sumie tym samym co napisałem wcześniej, mocno kiczowaty, przerysowany stylistycznie i kolorystycznie, z nijakim humorem i scenariuszem. Z pewnością jest tu sporo odwołań do komiksów DC, ale nie wyłapałem ich zbytnio. No i James Gunn za sterami, nie lubie jego stylu i myślę, że też dlatego nie przepadam za tą wersją Supermana.

Z jednej strony, ciekawa akcja, dobre zrozumienie postaci Supermana i typowy, gunnowski humor (nie przeszarżowany w mojej ocenie). Z drugiej, masa deklaratywnych dialogów i poczucie, że przeoczyliśmy jakiś prequel tego filmu. Jednak całościowo jest to bardzo dobra rozrywka.

Film, który się dużo lepiej ogląda niż ocenia. Bo ma wiele mankamentów, z przesadną brutalnością szeregująca go dla dorosłych widzów na czele. Ale te rozterki, rozkminki i dylematy Clarka Kenta robią robotę. Udany dobór aktorów, balans pomiędzy scenami akcji i komediowymi. A całe show i tak kradnie pies.

7 za pieska i Gang. Bo gdyby nie oni, byłoby max 6. Wolę jednak poważniejszego Supermana od Supka, który ratuje wiewiórki. Ale film ogólnie przyjemny i barwny. Komiksowo podkręcony.

Widać, że Gunn doskonale rozumie komiks i naturę Supermana. Takiego go właśnie zapamiętałem z komiksów Tm-Semic, gdzie dostał ochrzan, że traci czas na zdjęcie... kota z drzewa. Jednocześnie miota się ze swoim "podwójnym obywatelstwem" i zastanawia się, czy robi dobrze, czy może popełnił błąd decydując się na życie z ludźmi. Tu jest dobrze.
Gorzej z nijaką intrygą i dość łopatologicznym przesłaniem. Gunn zawsze wrzucał ckliwe sceny, ale tu przesadził już ze słodyczą.
Fillion znów u Gunna!

Największą bolączką nowego filmu Gunna jest to że cierpi na kryzys tożsamości - dla dzieci będzie zbyt mroczny a dla dorosłych zbyt infantylny. Do tego w scenach akcji panuje chaos narracyjny który skutecznie wybija z rytmu w trakcie seansu a finałowa destrukcja Metropolis to wypisz wymaluj "The Lego Batman Movie" i nie ma w tym cienia przesady! Na plus postaci oraz chemia między nimi, jednak jako fundament pod nowe uniwersum film się wykłada.

Cierpi na milion drobnych problemów, które nawarstwiają się i irytują bardziej, niż powinny. Niektóre sceny są tak kiczowate, że aż mózg płonie. Poza tym Nicolas Hoult w ogóle nie pasuje do roli Lexa Luthora, całkowicie ją położył. Doceniam próbę humanizowania Supermana, ale całkowicie jej nie kupuję.

Ech, oczywiście ten bezbekowy "humor" Gunna i łopatologiczne przesłanie. Najlepsi Luthor i Mr. Terrific. Dobre sceny walk, wholesome ostatnia scena Supermana i w sumie tyle. Rozwiązanie zarówno głównego konfliktu, jak i głównego zagrożenia zbyt łatwe, za dużo grzybów w barszczu. Jak Lois może chodzić w takich przykrótkich spodniach?

Ten film jest po prostu „mid”. Fabuła jest prostacka, postaci są jedynie po to żeby robić sobie jaja, a humor… no cóż. Humor jest typowo Gunn’owy. Daje jednak rozrywkę i momentami nawet jest zabawny. Moim zdaniem jest to czymś na wzór pierwszego Kapitana Ameryki lub Inceredible Hulk, tylko że dla nowego DC. Mam nadzieję że formuła zostanie dopieszczona i poprawiona, bo po tym pierwszym dodatku do DCU, nie jestem absolutnie przekonany, że warto nastawiać się na coś specjalnego.