Bardzo pozytywnie oceniony i uznany przez krytyków
7.2
Pozytywnie oceniony przez użytkowników

Nanook i Sedna mieszkają samotnie w lodowej krainie gdzieś na północy Jakucji. Wieczorami pod stertą futer starzejąca się para opowiada sobie dawne mity, nieprzystające już do rzeczywistości.

8

Małomówny utwór, ale jakże treściwy, przepełnionymi uczuciami oraz refleksjami o przemijaniu i stracie. W kontekście bliskich sobie dusz, ale i duszy bliskiej pewnej rzeczywistości, która zanika i wymiera w postkapitalistycznym świecie.