Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
  • Średnia ocena: 6.1
  • Pozytywnych recenzji: 62%
  • Liczba recenzji: 193 w tym 155 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 96
  • Liczba recenzji negatywnych: 59
  • Średnio ocenia: 0.4 niżej niż inne źródła
  • Poziom ocen: 42% wyżej, 31% niżej, 26% tak samo jak inne źródła
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Nazywam się Cukinia
  • Najniższa ocena: 1.0 dla Totem
  • Najbardziej odrębna ocena: 1.0 dla Mother!

Recenzje

  • 7.8
    7.5

    Jeszcze nie koniec 2017

    Stanowi seans, który utkwi w głowie odbiorcy na dłuższy czas, nie pozwalając o sobie zapomnieć i zmuszając do zmierzenia się z podjętą przez twórcę tematyką.
  • 5.7
    5.0

    Wojna płci 2017

    Niedopracowanie scenariusza oraz chęć pokazania zbyt wielu wątków przyczyniły się do stworzenia filmu niezwykle płytkiego w przekazie. Choć produkcję ogląda się bez większego znużenia, to jednak po seansie pozostaje nieprzyjemny posmak, iż nie wywołuje ona w widzu jakiejkolwiek potrzeby głębszej refleksji, a tym samym zostanie zapomniana następnego wieczora.
  • 7.4
    7.0

    Serce miłości 2017

    Sygnał, że na polskiej scenie filmowej mamy kolejne mocne nazwisko. Czekamy na jeszcze więcej.
  • 5.4
    5.0

    Na karuzeli życia 2017

    Momentami sprawia wrażenie, że Woody'emu Allenowi coraz mniej chce się tworzyć i że kręcenie to dla niego sposób na życie, a niekoniecznie chęć przekazania swoim widzom czegoś konkretnego.
  • 8.5
    8.0

    Nie jestem twoim murzynem 2016

    Imponuje pod względem ilości kulturowych odniesień, z których jest utkane. Peck, niczym najlepszy filmowy eseista, ilustruje narrację Samuela L. Jacksona scenami z filmów ze złotej ery Hollywood.
  • 6.2
    7.0

    Tom of Finland 2017

    "Tom of Finland" świetnie się ogląda. Chciałoby się jeszcze, żeby zostawał ten film w Tobie nieco dłużej. Jednak warto go obejrzeć choćby dla samego Toma/Touko, który naprawdę zrobił wiele dla ucywilizowania gejowskiej pornografii, oraz dla genialnie odgrywającego go Pekki Stranga.
  • 5.3
    5.0

    Listy do M. 3 2017

    Generalnym ratunkiem wielu sekwencji tego filmu okazała się obsada, w której próżno szukać słabych punktów. "Listy do M 3" są dowodem na to, że w Polsce wciąż mamy wielu naprawdę dobrych aktorów, którzy potrzebują lepiej pisanych ról i ciekawszych filmów. Z drugiej strony, jeśli mają grać u Vegi, to lepiej niech występują w stroju Mikołaja.
  • 7.5
    8.8

    Zabicie świętego jelenia 2017

    Nie stanowi novum w twórczości Yorgosa Lanthimosa, ale potrafi jeszcze w większym stopniu zainteresować widza swoim ostatecznym wydźwiękiem. Przeniesienie greckiego dramatu do współczesności, podsycanie atmosfery muzyką oraz śpiewem chóru, a także ciekawa perspektywa kamery składają się na seans, który zmusza do refleksji oraz głębszej analizy.
  • 7.7
    9.0

    Lobster 2015

    Lanthimos prowokuje do myślenia, a jednocześnie pozostaje wierny swojej wizji kina.
  • 8.9
    9.0

    Coco 2017

    Gwarantuję, że kilka scen w Coco doprowadzi Was do płaczu, ale nie bójcie się. Nie ma się czego wstydzić, wszyscy na tym płaczą.
  • 5.6
    4.0

    Morderstwo w Orient Expressie 2017

    Dopóki Branagh nie zrozumie, że nie każdy pisarz jest tak uniwersalny jak Szekspir i nie zawsze adaptować można dosłownie, uzupełniając oryginalny tekst jedynie o elegancką stylówkę, ja do jego pociągu wolę już nie wsiadać.
  • 8.0
    8.0

    Cicha noc 2017

    Jestem przekonany, że niemal wszyscy będą mogli znaleźć w którymś z bohaterów swoje lustrzane odbicie.
  • ?
    ?

    Obłąkany świat 2016

    Staranność wykonania, bardzo solidna gra aktorska, kilka wyróżniających się scen składają się na produkcję niezwykle ujmującą, ale przedstawioną w sposób zbyt ckliwy - choć poprzez muzykę - aby w pełni zaangażować się emocjonalnie.
  • ?
    ?

    Noce Bangkoku 2016

    Katsuya Tomita w sposób zbliżony do dokumentu przedstawia rzeczywistość Bangkoku i okolic swoimi oczyma, jednocześnie nie oceniając zachowań bohaterów. Ciągły ruch ukazywany na ekranie pozwala widzowi zanurzyć się w wykreowanym świecie i przemierzać razem z bohaterami kraj.
  • ?
    ?

    Miód dla dakini 2016

    Poprzez skupienie historii na zagadce kryminalnej udało się Roder utrzymać uwagę widza podczas projekcji wizji ludowych mitów, dzięki czemu film odczytywać można na kilku płaszczyznach w zależności od znajomości przez widza przedstawianych znaczeń.
  • ?
    ?

    Mrs K 2016

    Scena otwierająca seans jest iście obłędna, jednak z każdym następnym kadrem zatracona została główna myśl obrazu - chęć przypomnienia ikony kina karate, a całość powolnie traci nie tylko wydźwięk, ale i sens, popadając w banalny familijny dramat.
  • 2.1
    1.0

    Totem 2017

    Teraz, gdy wyłączność do mówienia prawdy o gangsterach dzierży Patryk Vega, a publika chętnie poszłaby do kina na Popka, ale nie w roli koproducenta, film Charona skazany jest na całkowitą porażkę. Pojedynczy śmiałkowie, którzy pokuszą się o wybranie na seans, przez jego większość najpewniej będą gapić się ślepo przed siebie, niczym matka głównego bohatera. Cytując piosenkę promującą to dzieło - "to jakaś chora jazda".
  • 7.3
    6.0

    Mudbound 2017

    Pomijając słaby scenariusz i miejscami nachalną reżyserię mamy tu do czynienia z solidną rzemieślniczą robotą. Znakomita warstwa techniczna, począwszy od świetnych zdjęć autorstwa Rachel Morrison, kończąc na niezwykle dopracowanych kostiumach, które nominacje do nagród powinny mieć jak w banku.
  • 5.4
    6.0

    Liga Sprawiedliwości 2017

    To co prawda kolejny niewykorzystany potencjał i pokaz chaotyczności działań Warner Brothers, jednak daje ona realne nadzieje na dobre kino z metką DC.
  • ?
    ?

    Yi lu shun feng 2016

    Stanowi przyjemną odskocznię od typowości, a całości uroku dodają nie tylko nieporadne główne charaktery, ale również drugoplanowy pejzaż.
  • 7.7
    ?

    Rzeka czasu 2016

    Przede wszystkim jest świetnie wykreowany pod względem wizualnym, a i fabularnie stanowi niezwykle intrygującą przygodę - być może europejski widz nie dostrzeże wszystkich ukrytych znaków, ale warto zmierzyć się z tym zadaniem.
  • ?
    ?

    Czysty interes 2017

    Zapewne niektórych rozczaruje nieznacznie dość oszczędny humor i zbyt małe wynaturzenie jak na chęć pokazania rzeczywistości w krzywym zwierciadle, jednak dzięki temu reżyserowi udało się pokazać pewne wady w funkcjonowaniu społeczności, jednocześnie ich nie przerysowując.
  • ?
    ?

    Ciemna jest noc 2017

    Po pewnym czasie zaczyna nużyć, męczyć, a tym samym traci możliwość zmuszenia widowni do refleksji - a tę z całą pewnością warto podjąć.
  • ?
    ?

    Nadejdzie nasz czas 2017

    Niewątpliwie, tematyka poruszana przez najnowszy film Ann Hui jest niezwykle wartościowa dla jej rodaków, jednak forma zaprezentowania tejże historii pozostawia wiele do życzenia.
  • 6.4
    6.0

    Ciambra 2017

    Mam wrażenie, że gdyby nie schematyczny i niezbyt udany scenariusz, mielibyśmy kawał naprawdę dobrego kina z aspiracjami do bycia ponadprzeciętnym i wyróżniającym się na tle innych produkcji tego typu. Film, koniec końców, wypada nieźle, niemniej po seansie mamy uczucie pewnego niespełnienia i niewykorzystania pełnego potencjału drzemiącego w całej tej historii.
  • 5.3
    5.0

    Suburbicon 2017

    Przez pewien czas ogląda się to nawet interesująco - choć twisty fabularne nie zaskakują, to nie przeszkadza to w cieszeniu się kryminalną intrygą, a jednowymiarowe, wycięte z reklamowego kartonu postaci nie męczą swoją sztucznością, dopełniając jedynie ekosystem poddany surowej satyrze.
  • 7.4
    8.5

    Najlepszy 2017

    Całość byłaby jednak jedynie cyrkową sztuczką, chwilą przyjemności, o której zapomnielibyśmy zaraz po wyjściu z kina, gdyby nie jeden, prosty, ale niezwykle istotny fakt - ta niezwykła historia wydarzyła się naprawdę.
  • 6.5
    1.0

    Mother! 2017

    Nie potrafię znaleźć w sobie nawet małej cząstki miłości dla tego filmu, mimo, że uwielbiam Lawrence, kocham Michelle Pfeiffer i nigdy nie chciałem skreślać Aronofsky'ego jako twórcę. On sam jednak, "Mother!", a szczególnie jej przeokropnym finałem, wykreślił się z grona twórców, którzy mogliby mnie jeszcze zainteresować.
  • 7.7
    6.0

    Thor: Ragnarok 2017

    O ile pierwsze dwa akty dobrze się ogląda to trzeci jest zrobiony na całkowicie sztampową modłę i znów widzimy wielki festiwal efektów specjalnych z wisienką na torcie w postaci rażącej niekonsekwencji.
  • 6.9
    7.0

    Dziewczyna bez rąk 2016

    To "doświadczenie kinowe", którego powinno się skosztować. A jego smak pozostanie z wami jeszcze na długo po seansie.
  • 7.2
    8.0

    Nigdy cię tu nie było 2017

    Bez moralizowania i frazesów, z bohaterem pełnym sprzeczności jesteśmy w stanie utworzyć więź i paradoksalnie dojść do fundamentalnych cnót prawdy. Jak dla mnie to strzał w dziesiątkę i jeden z najbardziej intrygujących filmów tego sezonu.
  • 4.4
    2.0

    Piła: Dziedzictwo 2017

    Jest filmem niepotrzebnym absolutnie nikomu, pozbawionym pomysłu na własną tożsamość, nie dając widzom nawet pustej, krwawej rozrywki.
  • 6.5
    3.5

    Pomniejszenie 2017

    Choć ambicje może i ma wielkie, w całej swej wieloproblemowej zawiłości okazuje się jeszcze mniejsze niż jego bohaterowie.
  • 8.1
    9.0

    The Florida Project 2017

    Warto podkreślić z jaką pieczołowitością reżyser portretuje tutaj Stany Zjednoczone klasy B. Naturalny bezpretensjonalny klimat jest tu chyba jeszcze lepiej wyczuwalny niż w "Mandarynce", bo budowany jest nie na wielkich emocjonalnych dramatach, a na nietworzących konkretniejszej fabuły scenkach z życia, stanowiących obraz pełnej wrażeń zepsutej codzienności.
  • 7.8
    8.8

    Disaster Artist 2017

    Stanowi udaną tragikomedię, która przypadnie do gustu wiernym fanom "The Room", ale również osobom niemającym wcześniej do czynienia z twórczością Tommy'ego Wiseau. Jamesowi Franco udało się przedstawić przezabawną historię o porażkach i nieprzewidywalnym sukcesie jednego z najgorszych reżyserów wszechczasów.
  • 8.3
    8.0

    Tamte dni, tamte noce 2017

    Guadagnino zdaje się jak nikt rozumieć urlopową wyjątkowość.
  • 6.0
    6.0

    Ana, mon amour 2017

    Jest pewien element, który broni film jako całość. To znakomite i autentyczne aktorstwo Diany Cavallioti oraz Mircei Postelnicu.
  • 8.3
    9.0

    Dzikie łowy 2016

    Jeśli miałbym wskazać najlepszego twórcę komedii w ostatniej dekadzie, z całą pewnością byłby to Taika Waititi.
  • 6.5
    8.0

    Człowiek z magicznym pudełkiem 2017

    Naprawdę kreatywne wizualnie, sprytnie wymyślone i bardzo...romantyczne.
  • 5.0
    4.0

    Ach śpij kochanie 2017

    Rozczarowuje - świetnie opracowany wizualnie świat, w którym osadzono historię, został zniszczony przez nieciekawie rozrysowane postacie oraz zupełny brak napięcia.
  • 5.9
    5.0

    Zgoda 2017

    Przed wielką porażką bronią tego filmu wszystkie elementy techniczne oraz Gierszał i wspaniały epizod Danuty Stenki, która gra kochającą, ale niekochaną matkę Franka.
  • 8.0
    8.0

    Wieża. Jasny dzień 2017

    Dawno nie widziałem tak złożonego i otwartego na interpretacje filmu. Brawurowa reżyseria Jagody Szelc stawia tu bowiem na ciągłe poczucie niepewności i rodzaj pewnego dyskomfortu podczas jego oglądania.
  • 7.6
    9.0

    Beksińscy. Album wideofoniczny 2017

    Zupełnie inne spojrzenie na Beksińskich, spodoba się szczególnie tym dla których obraz Jana P. Matuszyńskiego zbyt demonizuje rodzinę. Dla wszystkich innych będzie bardzo dobrym filmem dokumentalnym i punktem wyjścia do zastanowienia się jak to z nimi tak naprawdę było.
  • 4.4
    3.0

    Dwie korony 2017

    "Dwie korony" rozczarowują - forma dokumentu nie byłaby taka zła, gdyby ukazywała polskiego męczennika z bardziej ludzkiej strony, natomiast fabularna część powinna być bardziej przemyślana lub po prostu ograniczona do minimum.
  • 7.8
    7.0

    Good Time 2017

    Świeży, urzekający stylistycznie film akcji, który pod płaszczykiem kina gatunkowego opowiada gorzką opowieść o braterskiej przyjaźni i trosce, które zostają wystawione na próbę przez inwazyjny system opieki.
  • 4.5
    3.0

    Pierwszy śnieg 2017

    Widać, że twórcy starali się odpowiednio rozciągnąć intrygę w czasie. Dość powiedzieć, że na pierwszego trupa czekamy niemal pół filmu. Wątek śledztwa sprawia jednak wrażenie zaniedbanego, przytłoczonego całą masą scen i postaci, których powód obecności może wydawać się tu niejasny.
  • 2.7
    1.0

    Emotki. Film 2017

    Pozbawiona choć odrobiny polotu filmów o LEGO pełnometrażowa reklama, nie siląca się na nic prócz zajęcie czasu niewymagającym widzom i wyłudzenie pieniędzy za gadżety.
  • 5.8
    4.5

    My Little Pony. Film 2017

    Nie powiem, aby "My Little Pony" zachęciło mnie, aby sięgnąć po serialową wersję przygód kuców, ale jednocześnie nie czuję się zniechęcona, aby może kiedyś jeszcze zapoznać się z dziejami królestwa Equestrii.
  • 7.2
    8.0

    Photon 2017

    Nagrodzenie przez nowohoryzontową publiczność takiej świeżości i unikalności wydawało się więc formalnością. Dorzućmy jeszcze nagrodę Inne Spojrzenie na festiwalu w Gdyni: sama nazwa idealnie podsumowuje, za co należy cenić "Photon" najbardziej.
  • 8.2
    8.5

    Blade Runner 2049 2017

    Denis Villeneuve zdecydowanie udowodnił, że ma pomysł na dostosowanie kinowego klasyka do gustów współczesnego widza, zaskakując tym tak głęboko, że na kilka dni po seansie wciąż nie dowierzam jego ogromnej przenikliwości. Pomimo tak wyraźnego hołdowania nie da się nie zauważyć jak bardzo autorski jest to film i jak wiele nieoczywistych szczegółów wręcz poprawi moralistyczną dosadność oryginału.
  • 2.7
    1.0

    Botoks 2017

    Reżyser ostrzegał, że to będzie jego najmocniejszy film. Nie sądziłem jednak, że jego moc będzie liczona w sile nienawiści do wszystkiego co nie jest Patrykiem Vegą. I to jest chyba w całej sprawie najsmutniejsze.
  • 4.0
    4.0

    American Assassin 2017

    Dzieło, które warto obejrzeć co najwyżej jeden raz, a najlepiej gdy już pojawi się w telewizyjnych ramówkach.
  • 1.8
    1.5

    Na układy nie ma rady 2017

    Stuminutowa produkcja pozbawiona choćby jednego zabawnego gagu doprowadza do snucia myśli na temat bezsensu istnienia, co może stanowić jeden z nielicznych atutów produkcji.
  • 5.6
    4.0

    Lego Ninjago: Film 2017

    Jako reklama produktów, film ten i tak nadal się sprawdza, tyle że po raz pierwszy nieudanie ukrywa komercyjność serii, nie potrafiąc zaserwować widzom nic ponad piękny obrazek i banalną, nieciekawą fabułę. Nie jest to kompromitacja na całej linii, ale znaczące zaniżenie poziomu.
  • 5.8
    7.5

    Niezwyciężony 2017

    Bezapelacyjnie największą zaletą filmu jest odtwórca głównej roli. Gyllenhaal całą twarzą i mową ciała oddaje to w jakim stanie psychicznym aktualnie znajduję się Jeff.
  • 6.9
    7.0

    Ptaki śpiewają w Kigali 2017

    Dobry film i co najważniejsze niezwykle uniwersalny, który trafi zarówno do polskiego, europejskiego jak i amerykańskiego widza.
  • 6.2
    5.0

    Kingsman: Złoty krąg 2017

    Przysłowiowy kolos na glinianych nogach, który pozbawiony fundamentu, czyli porządnie napisanej historii, stara się zamydlić widzowi oczy nadmiarem gwiazd i wybuchów.
  • 6.2
    ?

    Powiernik królowej 2017

    Mimo wielu tonacyjnych przeskoków ogląda się z przyjemnością.
  • 6.5
    8.0

    Mother! 2017

    Dzięki swojej bezkompromisowości ten obraz zapada w pamięć, jak przystało na film Aronofsky'ego. Jest w nim wiele sekwencji, które nie tylko imponują reżyserskim kunsztem inscenizacyjnym, ale także tempem, w którym np. intymna kolacja przeradza się niepostrzeżenie w rozbuchaną do granic możliwości czarną mszę.
  • 5.9
    3.0

    Tarapaty 2017

    Irracjonalność niektórych zachowań postaci, trudna do śledzenia akcja i obecność irytującego psa przywodzi na myśl animowane seriale ze Scoobym-Doo, co oznaczać może, że dla dzieci "Tarapaty" być może będą źródłem rozrywki, jednak będzie to rozrywka raczej wątpliwej jakości.
  • 7.8
    7.0

    To 2017

    Choć jest filmem nierównym, ma szanse wejść do kanonu zarówno horroru, jak i być udanym spadkobiercą Kina Nowej Przygody.
  • 5.1
    5.0

    Tulipanowa gorączka 2017

    Mało wiarygodna, ale potrafiąca zaangażować opowieść o miłosnych intrygach w czasach wielkich holenderskich malarzy i tulipomanii. Film broni się doskonałą obsadą i solidną, choć dość kameralną warstwą wizualną.
  • 6.7
    7.0

    Na pokuszenie 2017

    Inteligentna, z ducha wręcz teatralna, rozgrywka pomiędzy postaciami.
  • 6.8
    7.0

    Mięso 2016

    Pod warstwą kanibalizmu reżyserka ukryła prawdę o nas samych, której nie chcielibyśmy odkryć i to głównie uwiera nas podczas projekcji.
  • 6.5
    7.0

    Tanna 2015

    W gruncie rzeczy to dobry film, mający ogromny potencjał, który przez przekroczenie pewnej cienkiej granicy pomiędzy szantażem, a oddziaływaniem na emocje, nie do końca został wykorzystany.
  • 6.1
    6.0

    Annabelle: Narodziny zła 2017

    Z jednej strony zawodzą schematy, jump-scare'y i przewidywalność. Z drugiej jednak sporo samoświadomości w konwencji.
  • 7.3
    9.0

    Bracia Lumière 2016

    Choć film Frémauxa zdradza cechy laurkowości, bowiem reżyser nie szczędzi swym bohaterom słów uznania, na każdym kroku podkreślając pionierskość ich zabiegów oraz kunszt wykonania, zgrabnie przy tym pomijając kwestię konfliktu z Thomasem Edisonem, to należy docenić, z jakim oddaniem snuje swą opowieść. Opowieść pełną pasji i zaangażowania, dbając jednocześnie o jej przystępność.
  • 6.8
    6.5

    Barry Seal: Król przemytu 2017

    Przyjemny film akcji, bardziej skłaniający się w stronę komedii, aniżeli dramatu. Nie jest tak schematyczny, jakby mógł wydawać się po opisie, a co ważniejsze, zawiera niemało naprawdę udanych humorystycznie scen.
  • 7.6
    8.0

    Serce psa 2015

    Mimo, że podczas seansu byłem ciągle bombardowany czasem szokującymi, czasem wzruszającymi, a czasem po prostu zwyczajnymi historiami wciąż chciałem wiedzieć więcej, to z seansu wyszedłem jednak z niezręczną ciszą w głowie, czując się jakbym zza parawanu podglądał czyjeś życie.
  • 4.4
    5.0

    Mroczna wieża 2017

    Produkcja staje się typowym kinem komercyjnym, które, jak się okazuje, mało co zarobi, z przeciętną fabułą, słabo wykreowaną scenografią, ale z rewelacyjnym Matthew McConaughey'em ratującym, paradoksalnie, świat z opresji.
  • 7.9
    8.0

    Po tamtej stronie 2017

    Jest w "Po tamtej stronie" wiele scen, które potrafią zdecydowanie wzruszyć, jednak Kaurismäki nie stara się specjalnie rozczulać widza. Największe dramaty przeplata z humorystycznymi scenami i fińskim rockiem, dzięki czemu jego obraz okazuje się finalnie lekką opowieścią o prostocie, oraz o byciu przyzwoitym i dobrym.
  • 6.0
    ?

    Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara 2017

    Gdybym pił shota za każdym razem, gdy usłyszałem w tym filmie suchara, nie dotrwałbym do końca seansu. Szkoda, bo wiele obiecywałem sobie po tej produkcji. Miałem nadzieje, że poczuję dreszczyk emocji, jednak nic takiego nie nastąpiło.
  • 6.4
    ?

    Azyl 2017

    Mimo wszystko polscy filmowcy mogliby się uczyć od Amerykanów, jak robić filmy historyczne o bohaterskich Polakach bez kłamliwej ideologicznej propagandy.
  • 7.9
    ?

    Toni Erdmann 2016

    W czasie seansu nieco przestroiłem swój mózg, jeszcze bardziej dostrzegając piękno i wyjątkowość tego wspaniałego filmu. Oglądając Toniego Erdmanna, niczym Władimir Nabokow, zauważam i pieszczę detale.
  • 8.6
    ?

    Manchester by the Sea 2016

    Cudowna filmowa produkcja i aż szkoda, że jest wyświetlana w Polsce w tak niewielu kinach.
  • 8.1
    ?

    La La Land 2016

    Kinofilski "La La Land" jest filmem pełnym ciepła i miłości. Właśnie za to pokochałem tę opowieść, w której miłość przebija się przez koszmar rutyny i codzienności.
  • 6.0
    5.0

    Bodyguard Zawodowiec 2017

    Film niestety nie jest niczym więcej niż wakacyjnym kinem do obejrzenia i zapomnienia. Paradoksalnie jego największą wadą jest to, że stara się być czymś więcej i zamiast czystej rozrywki dostajemy niepotrzebne wątki i mądrości, o które nikt nie prosił. Dzięki wspaniałym postaciom można byłoby nawet wybaczyć scenariuszowe dziury, ale jest ich chyba nieco zbyt wiele.
  • 6.2
    ?

    Królewicz Olch 2016

    Reżyser korzysta z samograjów w postaci walców Szostakowicza czy kompozycji Schuberta, które tylko potęgują poczucie nadęcia i patosu towarzyszącemu całemu seansowi.
  • 6.3
    5.0

    Obdarowani 2017

    Stanowi przykład niezwykle solidnego dramatu, do którego wpleciono parę żartów pozytywnie wpływających na odbiór obrazu.
  • 8.1
    8.0

    The Square 2017

    Mimo wszystko, wiele ze scen zapadnie mi w pamięć na naprawdę długo. Szwed wie, jak za pomocą absurdu, znanego wcześniej choćby z twórczości jego rodaka, Roya Anderssona, stworzyć naprawdę świetne miniatury.
  • 7.3
    7.0

    Fantastyczna kobieta 2017

    Jest w "Fantastycznej kobiecie" parę potknięć, niemniej grająca Marinę Daniela Vega potrafi za każdym razem sprawić, ze film wraca na właściwe tory. Co najważniejsze, Lelio udaje się chwycić widza za serce i wywołać w nim emocje swoją historią. Mało tu odkrywczości i nowatorstwa, niemniej Chilijczykowi należą się wyrazy uznania za stworzenie naprawdę poruszającej fabuły.
  • 6.9
    8.0

    Dzikie róże 2017

    To przede wszystkim dowód dojrzałości reżyserskiej Anny Jadowskiej. Autorka sprawnie prowadzi widza przez zakręty opowiadanej historii, która choć sama w sobie jest dosyć prosta, zmusza do zadawania sobie wielu pytań.
  • 5.8
    5.0

    Valerian i Miasto Tysiąca Planet 2017

    Produkt przypominający paczkę czipsów. W środku kilka smakowitych kąsków, ale reszta wypełniona powietrzem.
  • 7.9
    8.0

    Twój Vincent 2017

    Moje największe obawy przed obejrzeniem "Twojego Vincenta" dotyczyły nie strony formalnej, którą doświadczymy w kinie po raz pierwszy, co fabularnej. Na szczęście animacja dostarcza nie tylko rozkoszy dla oka, ale jest także prawdziwą próbą gatunkową angażującą widza od samego początku.
  • 7.7
    9.0

    Frantz 2016

    Zostawia widza z tego rodzaju pytaniami, a po seansie możliwe jest przeniknięcie do najgłębszych obszarów swojej duszy. Działanie terapeutyczne poprzez dużą dawkę emocji. Coś niebywałego i jednak rzadko spotykanego we współczesnym kinie. Od dzisiaj trzymam "Frantza" dogłębnie w moim sercu.
  • 7.8
    8.0

    Wojna o planetę małp 2017

    Pomimo tych błędów "Wojna" pozostaje zaskakująco inteligentnym science-fiction, które, choć prowokuje czasami dosyć zabawne interpretacje, może dać trochę do myślenia.
  • 6.6
    7.0

    Atomic Blonde 2017

    Film w którym muzyka i warstwa wizualna prezentują się świetnie, aktorstwo również dotrzymuję kroku. Największą zaletą są jednak sceny walk, w których widać ból i cierpienie uczestników jak również chęć przeżycia.
  • 6.6
    5.0

    21 x Nowy Jork 2016

    Nie ma tu tak pogłębionego portretu miasta jak choćby w fotograficznym projekcie "Humans of New York". Zamiast tego mamy szybkie przeskakiwanie pomiędzy kadrami, w pogoni za duchowym oświeceniem, które chyba gdzieś po drodze Stasikowi jak i widzowi ucieka.
  • 8.2
    7.0

    Dunkierka 2017

    Nolan swoją "Dunkierką" niestety nie wpisał się do księgi reformatorów kina wojennego. Jego film, choć bardzo dobry, cierpi na te same problemy co większość filmów z gatunku nie oferując wiele w kwestii popchnięcia go dalej.
  • 7.2
    7.0

    Mężczyzna imieniem Ove 2015

    Mimo wyniosłości, od postaci poczciwego Ove bije dużo ciepła. I doświadczy tego każdy z widzów. Nawet jeśli zakończenie filmu wyda się Wam mocno banalne.
  • 7.3
    7.0

    Olli Mäki. Najszczęśliwszy dzień jego życia 2016

    Małe kino, ale niezwykle urzekające.
  • 7.2
    3.0

    Spider-Man: Homecoming 2017

    Cały konflikt schodzi niestety na dalszy plan, bowiem dla Wattsa istotniejsze jest pokazywanie prywatnego życia Petera i rozmów z jego pierdołowatym kolegą. Nieciekawe to, mało zabawne i pozostawiające ogromny niedosyt. Zgodnie z moimi oczekiwaniami Spider-man jako część MCU upodobnił się do reszty tamtejszych bohaterów, infantylizując historię z nieskończonym potencjałem.
  • 4.7
    ?

    Volta 2017

    Film, o którym Machulski musi szybko zapomnieć i wyciągnąć wnioski. Obawiam się, że w tym momencie najlepszym byłoby przerwanie kariery i naładowanie akumulatorów.
  • 7.3
    8.0

    To przychodzi po zmroku 2017

    Shults doskonale wie jak i kiedy przestraszyć widza. Choć w scenach grozy stosuje dość klasyczne środki, ostatecznie wychodzi z tych zabiegów obronną ręką, nie pozostawiając uczucia nachalności, czy desperacji.
  • 7.9
    7.0

    Baby Driver 2017

    Pomimo tych paru finalnych potknięć, Wright świetnie połączył kilka gatunków, tworząc z nich elektryzujący koktajl, który zapewne będzie serwowany jeszcze przez wiele wakacyjnych tygodni w naszych kinach.
  • 6.3
    6.0

    W starym, dobrym stylu 2017

    Mógłby stać się ostrzejszą krytyką podejścia młodego pokolenia do doświadczonych życiem ludzi. Jednak zamiast tego, pozostaje hollywoodzko bezpieczny.
  • 8.1
    9.0

    Aquarius 2016

    Mozaikowa układanka z czasem zaczyna się trochę dłużyć, ale można to Filho wybaczyć, bo po krótkich dygresjach powraca konsekwentnie do głównej fabuły, i jego serca, czyli Clary.
  • 7.4
    7.0

    Lady M. 2016

    Dopracowane w najmniejszym szczególe, stawiające na plastyczne światło zdjęcia Ariego Wegnera urzekają swym pięknem, a historia wciąga.
  • 3.7
    1.0

    Transformers: Ostatni Rycerz 2017

    Nowe dziełko Michaela Baya, którego słusznie określa się baronem CGI porn, warto odpuścić, bo nikt Wam nie zwróci tych trzech godzin spędzonych w kinie w towarzystwie... niczego.