Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Mateusz Demski

  • Średnia ocena: 6.3
  • Pozytywnych recenzji: 63%
  • Liczba recenzji: 27 w tym 8 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 5
  • Liczba recenzji negatywnych: 3
  • Średnio ocenia: 0.2 niżej niż inni krytycy
  • Poziom ocen: 25% wyżej, 25% niżej, 50% tak samo jak inni krytycy
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Ostatnia rodzina
  • Najniższa ocena: 1.7 dla Reakcja łańcuchowa
  • Najbardziej odrębna ocena: 3.3 dla Pokot

Recenzje

  • 7.6
    ?

    A Ghost Story 2017

    To kino jasno wyłożone, ale niespotykanie wyrafinowane zarazem: nigdy nie dające przejrzystych odpowiedzi, ale wciąż wzbudzające oczekiwania, że taka odpowiedź wreszcie przyjdzie.
  • 6.0
    ?

    Ana, mon amour 2017

    Skromne, autentyczne, trącące emocjonalne struny kino.
  • 7.1
    ?

    Opowieści o rodzinie Meyerowitz (utwory wybrane) 2017

    "Opowieści o rodzinie Meyrowitz" stanowią ważny głos w temacie łagodzenia goryczy. Ikoniczne kody, takie jak credo "z rodziną wychodzi się dobrze tylko na zdjęciach", reżyser wykorzystuje w sposób twórczy, wyrafinowany i świeży.
  • 8.1
    ?

    The Square 2017

    Dzięki temu powściągliwemu spojrzeniu "The Square" okazuje się kinem wielkim, opus magnum mistrza międzyludzkich relacji i rachunkiem sumienia spostrzegawczego widza.
  • 7.4
    ?

    Safari 2016

    "Świat byłby zdecydowanie lepszym miejscem bez człowieka" - rzuca w finale tego spektaklu bohater, właściciel i inicjator rancza myśliwskiego na południu Afryki. Po seansie "Safari", jednego z najbardziej wstrząsających dokumentów ostatniego sezonu, który wystawia widza na ciężką próbę, trudno się z tym stwierdzeniem - co ciekawe: płynącym z ust kolejnego oprawcy - nie zgodzić.
  • 7.7
    ?

    Frantz 2016

    Staje się dalece uniwersalnym dziełem o przemożnej sile sztuki, która bez względu na kontekst społeczno-polityczny niesie nadzieję, a czasem nawet ukojenie.
  • 6.0
    ?

    Song to Song 2017

    Mimo uzasadnionych różnic w postrzeganiu Malickowej nomenklatury, "Song to Song" to bez wątpienia całe mnóstwo piękna, składające się na uwodzicielską harmonię obrazów i dźwięków. Doskonałość i higieniczność kadrów Lubezkiego w połączeniu ze ścieżką dźwiękową wędrującą od sasa do lasa - począwszy od rock'n'rollowego "Runaway" Dela Shannona, przez agresywne brzmienie Die Antwoord, aż po "Angelusa" Wojciecha Kilara - nie pozostawiają złudzeń co do unikatowej sygnatury i duchowej siły jednego z najbardziej tajemniczych, a zarazem konsekwentnych artystów w historii amerykańskiego kina.
  • 7.3
    ?

    Martwe wody 2016

    Zamiast na bankiet z czasów la belle époque, reżyser wysłał nam zaproszenie na stypę... własnej twórczości.
  • 8.0
    ?

    Klient 2016

    Studium psychologiczne i tradycje gatunkowe nabrane czubatą łyżką, ostre jak brzytwa dialogi, a do tego soczysty przekrój relacji międzyludzkich zdają się kluczowym składnikami tego filmu - jednego z najlepszych dzieł w karierze irańskiego reżysera.
  • 6.9
    ?

    Milczenie 2016

    Widowisko, filmowe spotkanie w biblijnym ogrójcu, a zarazem film-pytanie, na które z pewnością wszyscy, nie tylko ci wierzący, w jakimś stopniu potrzebowaliśmy sobie odpowiedzieć.
  • 8.6
    ?

    Manchester by the Sea 2016

    Choć trwa ona zaledwie chwilę, to właśnie dla tych kilku sekund zadumy, na które tak rzadko znajdujemy czas, warto przybić do portu w Manchesterze.
  • 8.1
    ?

    Paterson 2016

    Smutne to i śmieszne, ale właśnie w tych kilku humoreskach z życia bohaterów autor "Poza prawem" kontempluje beztroskę i monotonię prowincji.
  • 7.3
    ?

    To tylko koniec świata 2016

    Mimo że "To tylko koniec świata" nie jest tym samym kinem totalnym, jakie ujrzałem w "Mamie", to tak autorskiej wizji rodziny w świecie gatunkowych przeklejek można ze świecą szukać.
  • 7.6
    ?

    Zwierzęta nocy 2016

    Dyżurny architekt domu mody Gucci skroił film na miarę swoich najbardziej imponujących kolekcji - szytych złotymi nićmi. Ale przy całym pięknie sycącym nasz wzrok "Zwierzęta nocy" okazują się obrazem nadspodziewanie szorstkim i wizualnie okrutnym.
  • 6.0
    ?

    Nieznajoma dziewczyna 2016

    Pozostaje filmem formalnie niespełnionym.
  • 5.8
    ?

    Neon Demon 2016

    To kino reprezentujące sobą niewiele, pretensjonalne, żenujące, a na domiar złego zimne niczym ciało dziewczyny, które na naszych oczach staje się obiektem nekrofilii.
  • 7.0
    ?

    Nienasyceni 2015

    To jedna z najbardziej estetycznie spełnionych, aktualnych i odważnych obyczajowo propozycji tego sezonu.
  • 8.0
    8.3

    Wieża. Jasny dzień 2017

    Nie ulega wątpliwości, że Jagoda Szelc to nie tyle reżyserskie objawienie tego roku, ile ostatnich kilku lat. O tej dziewczynie będzie jeszcze głośno, macie moje słowo.
  • 6.9
    6.7

    Ptaki śpiewają w Kigali 2017

    "Ptaki śpiewają w Kigali" są filmem powściągliwym, oszczędnym w słowach, rozegranym gdzieś poza kadrem. Czasem formalnie ciężkostrawnym, gdzieniegdzie niełatwo opowiedzianym, lecz poruszającym w widzu emocjonalne struny.
  • 3.0
    1.7

    Reakcja łańcuchowa 2017

    Najgorsze jest właśnie to, że Pączek bez cienia wątpliwości czy poczucia wstydu nawarzył tego grochu z kapustą - niesmacznego ekranowego bigosu, którego nam, Bogu ducha winnym widzom, przyszło ładować w usta czubatymi łyżkami.
  • 6.2
    3.3

    Pokot 2017

    Całość jest do bólu pretensjonalna - grubo ciosana intryga, postaci kreślone grubą krechą i nieprzekonujące dialogi.
  • 6.3
    8.3

    Król Artur: Legenda miecza 2017

    Z jednej strony otrzymujemy opatrzoną autorską sygnaturą opowieść o drobnych rzezimieszkach pokroju chłopaków z "Porachunków", z drugiej adaptację literackiego samograja poddaną srogiemu liftingowi.
  • 5.7
    5.0

    Las, 4 rano 2016

    Jest niczym gorzkie wyznanie, które z trudem przechodzi przez zaciśnięte zęby.
  • 7.7
    ?

    Scena ciszy 2014

    Drugie wejście Oppenheimera do tej samej rzeki zdaje się zatem przybliżać odległy kulturowo kontekst, nie roszcząc sobie przy tym praw do rangi pierwowzoru, lecz pozostając dość rzadkim przykładem sequela spełnionego.
  • 8.4
    10.0

    Ostatnia rodzina 2016

    Beksiński Seweryna to kreacja wielka, a zarazem oszczędna, zakotwiczona w codzienności. Właśnie dzięki niej zwycięski film festiwalu w Gdyni trafia do grona reprezentantów kina wnikliwego i istotnego. A zarazem dwojakiego, równocześnie dojmującego i zdystansowanego, przełamywanego wisielczym humorem.
  • 6.9
    6.7

    Komuna 2016

    Prosty film o miłości, zdradzie, poszukiwaniu siebie, wyrzucony prosto z trzewi.
  • 7.2
    ?

    Co przynosi przyszłość 2016

    Choć silnie zakorzenione w opowieści o rozpadzie i jednoczesnym przetrwaniu, zdaje się wnosić do tej trącącej naftaliną tradycji coś przewrotnego.

Aktywne