Adam Kruk

  • Średnia ocena: 7.4
  • Pozytywnych recenzji: 88%
  • Liczba recenzji: 16 w tym 8 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 7
  • Liczba recenzji negatywnych: 1

Szczegóły

Rozkład ocen

  • 10
  • 9
  • 8
    6
  • 7
    1
  • 6
  • 5
  • 4
    1
  • 3
  • 2
  • 1

Recenzje

  • 8.0
    Nie wiem, czy Złota Muszla pomoże filmowi zapisać się na kartach historii kina, na pewno jednak po "The Disaster Artist" reżyserska kariera dobijającego czterdziestki Franco - inaczej niż bohatera jego filmu - nabierze rozpędu.
  • ?
    Przy większej dyscyplinie i wyczuciu "Odwet" mógłby być filmem ciekawym i ważnym, podejmuje przecież palący - i uniwersalny - problem przemocy w szkole, której według badań doświadcza 20-25% młodzieży.
  • ?
    Brakuje nieco w "Dwóch kobietach" jakiegoś złamania, przyśpieszenia, sytuacji nieoczekiwanych. Od momentu pojawienia się na ekranie Deneuve, mimo niewątpliwej przyjemności obserwowania koncertowych ról dwóch Catherine, całość staje się dość przewidywalna.
  • ?
    Pean na cześć kobiecości, która nie sprowadza się wyłącznie do piękna fizycznego ani laurek za wywiązywanie się z roli żony czy matki.
  • ?
    Siłą "Jak ukraść psa" jest jednak to, że sporą przyjemność z jego odbioru może mieć też widz dorosły. Pojawiają się tu bowiem nie tylko elementy bajki, ale także komedii, sensacji, filmu o porwaniu czy dramatu rodzinnego.
  • ?
    Rękawica rzucona wyznawcom prawa silniejszego, słuszny sprzeciw wobec przemocowej mentalności, która dąży do podporządkowania sobie tego, co i tak już słabsze. Siłą filmu jest jednak przede wszystkim jego niejednoznaczność.
  • ?
    Obok wyczucia pracy z aktorami i zaufania do widza, to właśnie przepełniająca film wiara w człowieka wydaje się u Bercot najcenniejsza.
  • ?
    Dialogi napisane są znakomicie i podawane z werwą przez aktorki, które wzniosły swoje postaci ponad stereotyp hardej baby i głupiutkiej kobitki.
  • 8.0
    Klasycznie opowiedziana historia, niepozbawiona jednak zaskoczeń i dwuznaczności. Pozornie prosta, podejmuje wiele tematów i kryje w sobie kilka warstw.
  • 7.0
    Świetnie bowiem łączy ciepło, szczerość i naiwność z balansowaniem na granicy szaleństwa. Dzięki temu nietrudno jest uwierzyć, że Marguerite - choć jest postacią fikcyjną - mogła istnieć naprawdę.
  • 8.0
    Luźno połączone ze sobą wspomnienia, inspiracje i cytaty stanowią dla reżyserki materiał poetycki, a piękno słowa nie tylko słychać, ale i widać - można zachwycać się urodą liter wydrukowywanych jakby na ekran.
  • 8.0
    Ma w sobie wszystko, co dobre kino mieć powinno: wartką akcję, ciekawie naszkicowane postacie, dreszcz emocji i odrobinę humoru, a przy tym mówi o rzeczach ważnych.
  • 8.0
    Wejść w ten świat to dla widza nie tylko ćwiczenie intelektualne, ale i czysta estetyczna przyjemność.
  • 4.0
    Jest tu wprawdzie kilka scen zapadających w pamięć (choćby Redmayne przed lustrem), ale jeżeli "Dziewczyna z portretu" zajmie miejsce na kartach historii kina, to bardziej niż przez swoją jakość, stanie się to dzięki tematyce, wciąż nowej w wysokobudżetowych produkcjach.
  • 8.0
    Monumentalnie, przewrotnie, badając tyleż podjęty temat, co pojemność filmowego języka.
  • ?
    Wpisują się w nurt weryfikujący transformację ustrojową i uzupełniający białe plamy w obrazie polskich lat 90.