Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Piotr Dobry

  • Średnia ocena: 7.6
  • Pozytywnych recenzji: 87%
  • Liczba recenzji: 58 w tym 38 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 33
  • Liczba recenzji negatywnych: 5
  • Średnio ocenia: 0.5 wyżej niż inni krytycy
  • Poziom ocen: 74% wyżej, 13% niżej, 13% tak samo jak inni krytycy
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Lament
  • Najniższa ocena: 4.0 dla American Honey
  • Najbardziej odrębna ocena: 4.0 dla American Honey

Recenzje

  • 7.0
    8.0

    Mali mężczyźni 2016

    Wielkie tematy podane jakby mimochodem, bezpretensjonalnie, ulepione z okruchów życia: małych zdarzeń, codziennych rozmów, rutynowych czynności. I ten specyficzny klimat Brooklynu z fasadami brązowych kamienic i zielenią parków. Piękny film!
  • 8.5
    ?

    Nie jestem twoim murzynem 2016

    Hipnotyczny kolaż obrazu i tekstu, który wychodzi daleko poza kronikarską eseistykę, a nawet poza doświadczenie ściśle afroamerykańskie.
  • 7.5
    ?

    Zabicie świętego jelenia 2017

    Jeden z najdziwniejszych i najlepszych filmów roku.
  • 6.2
    ?

    Tom of Finland 2017

    Na ten odwieczny dylemat - sztuka czy pornografia - Karukoski reaguje w bodaj jedyny właściwy sposób: obie odpowiedzi są poprawne.
  • 8.9
    ?

    Coco 2017

    Pixar nie zawodzi. Dziewiętnasty film pełnometrażowy kultowego studia to cudowna oda do odmienności, rodziny i kultury.
  • 5.6
    5.0

    Morderstwo w Orient Expressie 2017

    WP
    Sprawdza się zatem przede wszystkim jako show na kształt "Azji Express" w wydaniu dla kinomanów: znani i lubiani aktorzy coś tam robią, coś tam gadają, z czymś tam się zmagają, ale przecież liczy się głównie to, że możemy na nich popatrzeć przez dwie godziny, ogrzać się ich blaskiem.
  • 6.9
    ?

    Tunel 2016

    Reżyser od początku umiejętnie buduje suspens, bardziej koncentrując się na detalach i reakcjach postaci niż na aspektach widowiskowych - choć i tych nie brakuje. Mimo że fabuła zasadniczo nie ma prawa zaskoczyć nikogo, kto widział przynajmniej jeden film katastroficzny, niewątpliwym atutem spektaklu pozostaje nietuzinkowy sposób, w jakim wygrywane jest napięcie między epicką skalą tragedii a intymnym doświadczeniem jednostki.
  • 8.0
    ?

    Cicha noc 2017

    Obiecujący debiut, ale żeby od razu "film roku"? Smarzowskich ci u nas dostatek, taki "nowy Koterski", który nie tylko rozumiałby "polskość" i przekładał ją 1:1 na ekran, ale i potrafił z niej wydobyć właściwości katartyczne, przez śmiech czy łzy - o, to byłoby wydarzenie.
  • 6.0
    ?

    Inxeba. Zakazana ścieżka 2017

    Przez większość czasu obraz pozostaje ciemny, mroczny, atmosfera - ciężka, tempo - mozolne, tak jakby reżyser i na widzu testował sytuację bohaterów, którym przez ponad tydzień nie wolno zasnąć. To kino bezkompromisowe, wymagające, z jednej strony trudniejsze w odbiorze nie tylko niż przeciętna propozycja repertuarowa, ale nawet niż statystyczny art house, z drugiej - oferujące nietuzinkowe, niemal transowe przeżycie.
  • 7.9
    ?

    Po tamtej stronie 2017

    Jeden z najlepszych filmów powstałych na fali kryzysu imigracyjnego.
  • 7.2
    ?

    Borg/McEnroe. Między odwagą a szaleństwem 2017

    Tenis jest filmowany z taką pasją, że po seansie samemu chce się chwycić za rakietę.
  • 7.7
    ?

    Thor: Ragnarok 2017

    Efekt jest w dużej mierze satysfakcjonujący: jeden z największych blockbusterów roku nie ucieka od superbohaterskich schematów, które musi odbębnić w ramach franczyzy, ale równocześnie zostaje ometkowany autorskim stylem Waititiego.
  • 7.9
    ?

    Twój Vincent 2017

    Na rezultat końcowy składają się zatem wybitna animacja, udany film biograficzny i co najmniej satysfakcjonujący kryminał.
  • 7.3
    ?

    Fantastyczna kobieta 2017

    Nie robiłby jednak takiego wrażenia, gdyby nie wspaniała kreacja transseksualnej Danieli Vegi. Początkująca aktorka, dla której to dopiero drugi występ kinowy i pierwsza rola główna, zawłaszcza ekran w takim stopniu, jakby film był jej monodramem.
  • 5.6
    8.0

    Kapitan Majtas: Pierwszy wielki film 2017

    Forma bezbłędnie koresponduje z treścią, składając się na najlepszą od czasu "Lego Przygody" bajkę o kreatywności i przyjaźni jako naczelnych supermocach.
  • 6.9
    ?

    Ptaki śpiewają w Kigali 2017

    Ostatni wspólny film Krauzów ociera się o doraźną publicystykę, ale to dzieło znacznie głębsze, właściwie traktat o uniwersalnych wartościach, przy tym odważnie wpisany w poetykę kina awangardowego.
  • 6.4
    5.0

    Odwet 2016

    Składa się poniekąd z trzech rozdziałów: "bullyingowego" wprowadzenia, sportowego środka i thrillerowego zakończenia, z czego każdy jest do bólu konwencjonalny i owocuje przewidywalną kulminacją, bardziej efekciarską niż efektowną.
  • 5.9
    7.0

    Tarapaty 2017

    WP
    Ma klimat, dobre tempo, ciekawą intrygę, a jego poczciwej analogowości nie sposób się oprzeć.
  • 6.5
    ?

    Tanna 2015

    To coś więcej niż unikatowe doświadczenie audiowizualne dla fanów kontemplacyjnych wycieczek kulturoznawczych. Film całkiem nieźle radzi sobie także jako rozprawka humanistyczna, przeszczepiająca perspektywę lokalną na grunt uniwersalny.
  • 7.2
    7.0

    Spider-Man: Homecoming 2017

    Znamienne, że jeśli doszukiwać się w tym filmie wad, to będą to właśnie generyczne sceny, które trzeba było odbębnić w ramach franczyzy "Avengers". Ale cała reszta - coming-of-age story z niewymuszonym humorem, swobodnie równościowy ton, doskonały casting, podkreślenie statusu Parkera jako bohatera klasy robotniczej, czy wreszcie genialny w swej prostocie manewr zeitgeistowy z odejściem od kanonu w portretowaniu ciotki May, MJ i Flasha - i tak składa się na najlepszą adaptację z dotychczasowych.
  • 7.9
    9.0

    Baby Driver 2017

    Wyborny pastisz i "nowe rozdanie" w jednym, niebywałe osiągnięcie techniczne, majstersztyk w dziedzinie montażu dźwięku, musical-nie-musical pisany pod retro-tracklistę, co lokuje go w osobliwej przestrzeni dzielonej zarówno ze space operą Jamesa Gunna, jak i z "American Graffiti" Lucasa.
  • 7.2
    ?

    Serce z kamienia 2016

    Gudmundsson bezbłędnie wykorzystuje naturalne światło i ekspresyjną pracę kamery, pomysłowo unika ckliwości, zestawiając ujęcia bezkresnych pejzaży i romantycznych eskapad z niepokojąco syntetyczną ścieżką dźwiękową Kristiana Eidnesa Andersena. Nad wyraz subtelnie reżyser prowadzi też młodych naturszczyków.
  • 5.1
    ?

    Gra pozorów 2016

    Bardzo obiecujący debiut.
  • 6.4
    6.0

    Azyl 2017

    Artystycznego spełnienia nie ma zatem co tu szukać, niemniej w kategoriach dydaktycznych film w zupełności się broni. Szkolna młodzież nie powinna narzekać.
  • 5.7
    6.0

    Gold 2016

    Jest efekciarską tragifarsą, gdzie amerykański sen i wielki przekręt traktuje się synonimicznie, a widz sam decyduje, czy ogląda antykapitalistyczną połajankę, czy może celebrę defraudacji w stylu "bierz forsę i w nogi".
  • 6.9
    4.0

    American Honey 2016

    Blisko trzy godziny przeestetyzowanej biedy.
  • 7.2
    7.0

    Zło we mnie 2015

    Syn "Normana Batesa" ewidentnie umie w grozę, a do pomocy ma jeszcze brata - niepokojąco minimalistyczną ścieżkę skomponował Elvis Perkins. Dobre geny, dobre kino.
  • 6.7
    7.0

    Kong: Wyspa Czaszki 2017

    Raj dla fana monster movies. Rewelacyjnie animowane potwory stanowią tu największą atrakcję, sam Kong ma więcej charyzmy niż cała obsada złożona z topowych gwiazd, weteranów drugiego planu i chłopaków z N.W.A. w roli comic reliefów.
  • 6.9
    5.0

    Piękna i Bestia 2017

    Najgorsze jednak wcale nie jest to, że film scena po scenie małpuje poprzednika, lecz to, że jest wobec niego protekcjonalny. Próbuje zaszczepić w młodym pokoleniu widzów przekonanie, że film aktorski jest czymś prawdziwszym od animacji, na podobnej zasadzie, jak niektórzy ignoranci wciąż lansują tezę o wyższości teatru nad filmem czy książki nad komiksem.
  • 7.2
    ?

    Ukryte działania 2016

    Idealna na obecne czasy, inspirująca historia kobiet przełamujących bariery rasizmu i seksizmu.
  • 6.9
    ?

    Milczenie 2016

    Chociaż "Milczenie" Martina Scorsese nie jest złotem, to zarazem kino fascynujące i niejednoznaczne.
  • 6.8
    8.0

    Jackie 2016

    Motorem napędowym "Jackie" pozostaje wybitna kreacja Portman, jednak nie sposób zlekceważyć roli, jaką w filmie odgrywają imponujące kostiumy Madeleine Fontaine, ziarnisty realizm zdjęć Stéphane'a Fontaine'a, bezbłędny montaż Sebastiána Sepúlvedy, dyskretnie elegancka scenografia Jeana Rabasse'a oraz - last but not least - atonalna, kakofoniczna muzyka Miki Levi, przypominająca nieco wcześniejszy soundtrack eksperymentalistki do kameralnego filmu SF "Pod skórą" Jonathana Glazera.
  • 8.6
    9.0

    Manchester by the Sea 2016

    Są rzeczy przejmująco smutne, a mimo to piękne i inspirujące.
  • 8.1
    ?

    La La Land 2016

    Chazelle znajduje jednak sposób na to, by widza nie zemdliło, a obraz okazał się czymś więcej niż pastiszem i sumą rozległych inspiracji.
  • 8.1
    9.0

    Paterson 2016

    Jarmusch pozostaje jednak zbyt inteligentnym twórcą tudzież zbyt bystrym obserwatorem, by zadowalać się li tylko serwowaniem pięknych banałów.
  • 8.1
    10.0

    Lament 2016

    Wielopoziomowy, niespotykanie sugestywny, wybitnie oryginalny - "Lament" trwa bite dwie i pół godziny, ale warto mu poświęcić każdą minutę. Odpłaci niezapomnianymi wrażeniami.
  • 8.0
    9.0

    Służąca 2016

    Okazuje się fascynującym thrillerem erotycznym o silnie feministycznym wydźwięku, ale też - a może: przede wszystkim - jednym z najpiękniejszych romansów ostatnich lat.
  • 7.2
    8.0

    Doktor Strange 2016

    Marvel znów dostarczył spektakularnej, a przy tym niegłupiej rozrywki.
  • 8.1
    ?

    Nowy początek 2016

    Coś więcej niż historia przybycia Obcych na Ziemię. To opowieść o człowieczeństwie. Wspaniałe kino.
  • 6.4
    8.0

    Osobliwy dom Pani Peregrine 2016

    Przy wszystkich tych wspaniałościach wizualnych jest "Osobliwy dom..." filmem zaskakująco mrocznym jak na efekt kooperacji "późnego Burtona" z Disneyem.
  • 7.9
    9.0

    Mustang 2015

    Udało się w imponujący sposób pogodzić kino "w słusznej sprawie" z subtelną opowieścią w duchu neorealizmu.
  • 6.7
    9.0

    Ave, Cezar! 2016

    Kiedy jest pastiszem, to najprzedniejszego sortu. Niezawodny operator Roger Deakins, dyrektor artystyczna Dawn Swiderski i reszta ekipy technicznej reprodukują stare Hollywood tak, że budzi jednocześnie uśmiech i nostalgię.
  • 7.8
    8.0

    Spotlight 2015

    Kino publicystyczne tak, że bardziej się nie da.
  • 7.8
    6.0

    Big Short 2015

    McKayowi paradoksalnie udaje się pośród chaosu i świecidełek zawrzeć klarowną, z biegiem czasu coraz bardziej zajmującą historię. Tak więc, mimo przefajnowania - warto.
  • 7.8
    8.0

    Wszyscy albo nikt 2015

    Nie jest wybitny, a "jedynie" bardzo dobry.
  • 5.6
    8.0

    Bulwar 2014

    Łabędzi śpiew Robina Williamsa i zarazem jeden z tych nielicznych filmów, o których wartości przesądza to, co poza ekranem.
  • 7.1
    8.0

    Carol 2015

    Ogląda się jak odnaleziony po latach melodramat wyprzedzający obyczajowo swoją epokę, przez co odesłany na półkę na mocy Kodeksu Haysa.
  • 7.7
    8.0

    Lobster 2015

    Nierzadko śmieszy, konsternuje i budzi niepokój w tym samym momencie. To kino pełne sprzeczności, wykorzystujące gatunkowe klisze na potrzeby oryginalnej wypowiedzi artystycznej.
  • 6.8
    8.0

    Brooklyn 2015

    Zarówno "Hollywood", jak i "imigranci ekonomiczni", to dziś pojęcia mocno zdewaluowane. "Brooklyn" przywraca im pozytywne konotacje.
  • 8.4
    9.0

    Zwierzogród 2016

    Jak to wszystko jest pięknie przemyślane od strony formalnej!
  • 7.7
    9.0

    Deadpool 2016

    Posiada wywrotowy, błyskotliwie autoreferencyjny charakter, kapitalne tempo, masę celnych one-linerów, pomysłowe sceny akcji i przemocy.
  • 7.6
    6.0

    Zjawa 2015

    Największe zalety "Zjawy" to jednak wspaniałe krajobrazy bezkresnej tajgi i tundry oraz niepokojąco minimalistyczna muzyka będąca wspólnym dziełem Ryūichiego Sakamoto i berlińskiego elektronika Alva Noto.
  • 7.5
    9.0

    Nienawistna ósemka 2015

    Dowód na to, że przez dwie dekady z górką kino niedoścignionego mistrza kreatywnego recyklingu znacznie wyewoluowało technicznie i zarazem pozostało niezmienne w swej istocie.
  • 7.5
    8.0

    Babka 2015

    Nie dorasta wybitnością swojej gwieździe, Lily Tomlin. I tak jednak ogląda się go z mieszaniną satysfakcji i zazdrości.
  • 6.3
    8.0

    Viva 2015

    Jest zatem "Viva" osobliwym crowd-pleaserem, niewesołą i nieszczególnie oryginalną opowieścią, która ma wszakże sporo wdzięku, chwilami balansuje na granicy kampu i taniej ckliwości, ale nigdy jej nie przekracza.
  • 5.0
    5.0

    Yona 2014

    Bergman wyraźnie nie czuje poezji.
  • 7.7
    9.0

    Creed: Narodziny legendy 2015

    Dobiegający siedemdziesiątki Rocky Balboa jest jak sam film: szczery, empatyczny, ujmująco prostolinijny.
  • 6.8
    8.0

    Chevalier 2015

    Ogląda się tą zgoła infantylną olimpiadę spod znaku "boys will be boys" z rosnącym rozbawieniem, a zarazem uznaniem dla reżyserki, jak wiele ciekawych obserwacji potrafi wyciągnąć ze spiętrzenia kilku absurdów na ograniczonej przestrzeni.