Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Park 2016

W porzuconej dawnej ateńskiej wiosce olimpijskiej mieszkają najbiedniejsze rodziny. Nastoletni Dmitris pragnie na zawsze opuścić to miejsce.
  • Reżyser: Sofia Exarchou
  • Scenariusz: Sofia Exarchou
  • Ostatnia aktywność: 5 października 2017 (73 dni temu)
  • Premiera w Polsce: 29 września 2017 (79 dni temu)
  • Premiera na świecie: 9 września 2016 (464 dni temu)
NOWE! Teraz możesz spersonalizować wyniki filmów obserwując wybranych krytyków lub wybrane źródła.
5.8 10.0 0.0
  • Niepolecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 67%
  • Liczba recenzji: 9 w tym 6 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 4
  • Liczba recenzji negatywnych: 2
  • Najgorszy film w nowościach: #37
  • Najpopularniejszy film w nowościach: #64

Recenzje

  • 8.0
    Trudny, chropowaty, ale bardzo ważny film. Historia jest spójna w swojej myśli na każdym poziomie - wizualnym i narracyjnym.
  • 6.7
    Szkoda, że "Park" traci swoją turpistyczną siłę, rozpływając się zbytnio w obserwacjach i refleksjach. Można odnieść wrażenie, że to seria sekwencji, nie koherentna całość. Oglądałoby się go lepiej, gdyby nieco częściej korzystał z klasycznego montażu i tradycyjnych narzędzi budowania dramaturgii.
  • 6.0
    Jest filmem niezwykle naturalistycznym i realistycznym, który odziera ze złudzeń. Exarchou nie unika bolesnych inscenizacji, pokazując, jak niewiele dzieje się w greckim świecie swoich bohaterów.
  • 6.0
    W efekcie bohaterowie zarażają swoim znudzeniem publikę, a film robi się równie jałowy co świat, który opisuje. Po seansie pod powiekami zostają przede wszystkim świetne role młodych naturszczyków oraz wykreowana z pomocą polskiej operatorki Moniki Lenczewskiej plastyczna wizja konającej niewinności.
  • 5.0
    W warstwie fabularnej w filmie debiutującej w pełnym metrażu Sofii Exarchou dzieje się tak naprawdę niewiele.
  • 3.3
    Całość odbiera się jako zlepek dość przypadkowych scen, nakręconych za to przez polską operatorkę Monikę Lenczewską we wspaniały sposób. Jej kamera porusza się w ujęciach zbiorowych w ten sposób, jakby widz był jednym z portretowanych dzieciaków.
  • ?
    Na pewno jest obowiązkową pozycją do zobaczenia. Porusza on bardzo ważne kwestie z kompletnie innej strony.
  • ?
    Przypomina głośne dramaty nowej greckiej fali, ale więcej w nim naśladowania mistrzów niż oryginalnych pomysłów. Metafora Grecji jako kraju pozornego, noszącego ślady dawnej świetności - jak upadła Wioska Olimpijska - nie wybrzmiewa wystarczająco mocno.
  • ?
    Obraz, który można rozpatrywać w wielu wymiarach: społecznym, socjologicznym, obyczajowym. Zawiera również coś z dokumentu. Film - lustro, w którym przegląda się współczesna Grecja.