Popularny

Czerwony żółw 2016

Rozbitek trafia na bezludną wyspę. Mężczyzna pragnie z niej uciec, lecz zmienia swoje nastawianie, gdy odkrywa jej tajemnice.
  • Reżyser: Michael Dudok de Wit
  • Scenariusz: Michael Dudok de Wit, Pascale Ferran
  • Premiera w Polsce: 23 czerwca 2017 (153 dni temu)
  • Premiera na świecie: 18 maja 2016 (554 dni temu)
  • Ostatnia aktywność: 10 listopada 2017 (13 dni temu)
7.8 10.0 0.0
  • Szczególnie polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 92%
  • Liczba recenzji: 32 w tym 24 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 22
  • Liczba recenzji negatywnych: 2
  • Najlepszy film: #35
  • Najlepszy film w 2017: #18
  • Najpopularniejszy film w 2017: #73

Recenzje

  • 9.0
    Cudowna lekcja zen, pokazująca, że piękno tkwi w prozie życia.
  • 9.0
    Poetyckie kino pełne symboli i niedopowiedzeń.
  • 9.0
    Dwuletnia praca 30-osobowej ekipy przyniosła wspaniały efekt. Niespełna półtoragodzinna animacja jest magiczną przypowieścią o wolności, samotności, przetrwaniu, a przede wszystkim cyklu życia.
  • 9.0
    Jest przepiękny, doskonale zrobiony, ale jednocześnie niezbyt łatwy w odbiorze, ambitny, pełen niedopowiedzeń.
  • 9.0
    Oszczędna w środkach, przepiękna oraz pełna emocjonalnej głębi opowieść o człowieku i potrzebie miłości.
  • 8.3
    "Czerwonemu żółwiowi" udaje się trudna sztuka połączenia pasjonującej opowieści z metaforyczną siłą. Prostota scenariusza i warstwy plastycznej tylko wzmacniają przekaz.
  • 8.3
    Syci wszystkie zmysły, także słuch, mimo, że w filmie nie ma właściwie dialogów.
  • 8.3
    Wszystko w tym filmie służy głębszej refleksji, w zaskakujący sposób odsłaniając metafizyczne zaplecze tej sztuki.
  • 8.0
    Gdyby nie bijąca z filmu skromność i minimalizm, byłbym w stanie zaryzykować stwierdzenie, że "Czerwony żółw" jest filmem wielkim. Ale biorąc pod uwagę intencje reżysera, bardziej pasuje do niego określenie mały wielki film - niekoniecznie spektakularny, a jednak mimo wszystko cudowny.
  • 8.0
    Jest bardzo prostą animacją, z której każdy z nas będzie czytał w inny sposób, to kino pełne niedopowiedzeń i konieczności interpretacji przez widza na podstawie własnych doświadczeń.
  • 8.0
    Piękna i mądra animacja, w której nie pada ani jedno słowo.
  • 8.0
    Reżyser każe widzowi uważnie obserwować i cieszyć się obrazem, a nie oczekiwać kolejnych wizualnych zaskoczeń. Powolnemu rytmowi można się poddać, albo go odrzucić, ale nie można odmówić magnetycznej mocy warstwie wizualnej.
  • 8.0
    Nietuzinkowa, liryczna, minimalistyczna w formie i uniwersalna w wymowie metafora życiowej drogi.
  • 8.0
    Doskonały przykład kina kontemplacyjnego, pozwalającego na wyciszenie i ucieczkę myślami w inną rzeczywistość.
  • 8.0
    Po opuszczeniu sali projekcyjnej pozostanie w nas to niesamowite wrażenie, że przed chwilą obcowaliśmy z czymś wyjątkowym i niepowtarzalnym.
  • 8.0
    Fascynujący stop wschodniej szkoły estetyczno-narracyjnej i zachodniej wrażliwości kulturowej - w sam raz na oscarową nominację.
  • 8.0
    Nie tylko cieszy oczy widzów, ale i potrafi przemówić do naszych serc.
  • 7.5
    Bardzo dobrze wykonana pod względem rysunku, nietypowa opowieść o samotności wzbudzająca w odbiorcy emocje.
  • 7.0
    Ustępuje wielu produkcjom Ghibli, ale nadal pozostaje jednym z najbardziej oryginalnych filmów w historii studia. Posiada fantastyczną oprawę wizualną i atmosferę, ale niestety też pewne dłużyzny i umowności. Nie jest to produkcja doskonała, ale na tyle szczera, wyjątkowa i momentami urzekająca, że warto dać jej szansę.
  • 7.0
    Jeżeli poezja nie byłaby słowem - a obrazem - to wyglądałaby jak "Czerwony żółw". W europejsko-japońskiej animacji bohaterowie nie mówią, a jednak film jest wymowny.
  • 7.0
    Mądry i skromny - a ponad wszystko wizualny i empiryczny.
  • 6.0
    Jest miłą odmianą dla fanów animacji, bo nie mamy tu przygód dzieci, zabawek ani puchatych zwierzaków, a kawałek dojrzałego, zmuszającego do przemyśleń filmu.
  • 5.8
    Gesty i ruch mają być nośnikiem emocji, nie słowo, ale o ile natura jest, nomen omen z natury, "niema" i potrafi wyrażać się wizualnie, to w sytuacji przedstawiania relacji, jakie łączą jedynych na wyspie ludzi, widz rozkłada ręce - większość tego, co zrozumie, wydaje się wtórne, gesty niezrozumiałe, a znaczenia ulotne. To wszystko sprawia, że z większą ciekawością spoglądałam na dreptające kraby i zwinne kijanki niż na bohaterów.
  • 4.0
    Mimo wszystko "Czerwony żółw" to dobry i godny uwagi film, zwłaszcza dla osób rozmiłowanych w statycznym i transowym kinie.
  • ?
    Jest bezsprzecznie filmem ekologicznym, unikając jednak kolein "ekoterroryzmu" czy lamentu nad degradacją środowiska. To ponadczasowa baśń, która obrazuje człowieka jako element przyrody i dzięki subtelnej posthumanistycznej optyce kreśli ich niejednoznaczne relacje.
  • ?
    Michael Dudok de Wit stworzył uniwersalną historię, która pomimo różnic rasowych, kulturowych i religijnych zostanie zrozumiana w każdym zakątku świata. Odsłonił w niej istotę i kruchość czasu życia oraz udowodnił, że prawdziwa sztuka zawsze pozostaje ponad wszelkimi podziałami.
  • ?
    Filmy animowane zajmują w kulturze japońskiej szczególne miejsce, zaś istniejące już ponad trzy dekady Studio Ghibli stanowi o jego sile. Ich najnowszy obraz to kolejny dowód na wyjątkowość filmów studia i magię całego gatunku.
  • ?
    Niezależnie od tego, jak odnosimy się do tego technologicznego przełomu w ewolucji filmów studia Ghibli, salę kinową opuścimy wzbogaceni o ciekawe doświadczenie.
  • ?
    Żeby naprawdę zanurzyć się w doświadczeniu "Czerwonego żółwia", trzeba porzucić toporne narzędzia.
  • ?
    Z "Czerwonym żółwiem" warto się zmierzyć. To wzruszający i wzbogacający obraz.
  • ?
    Filmie znacznie mniej skomplikowanym i rozbuchanym niż światy, które w swoich animacjach kreował Hayao Miyazaki, ale w równym stopniu ujmującym mądrością oraz pokorą.
  • ?
    Zachwycający film o symbiozie życia i natury.

Aktywne