Kornel Nocoń

  • Średnia ocena: 4.7
  • Pozytywnych recenzji: 32%
  • Liczba recenzji: 51 w tym 50 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 16
  • Liczba recenzji negatywnych: 34

Szczegóły

Rozkład ocen

  • 10
  • 9
  • 8
    3
  • 7
    9
  • 6
    4
  • 5
    11
  • 4
    9
  • 3
    8
  • 2
    4
  • 1
    2

Recenzje

  • 6.0
    FDB
    Nie jest seansem obowiązkowym, jednak wartościowym i z pewnością lepszym, od dwóch poprzednich odsłon serii. A wasze pociechy z pewnością - być może ponownie - rozkochają się w żółtych stworkach.
  • 2.0
    FDB
    Jest zbyt soft na czarny humor i zbyt hard na produkcję do obiadu dla całej rodziny. Zamiast celnych dialogów twórcy postawili na dowcip sytuacyjny - polegli na każdym polu.
  • 4.0
    FDB
    Choć Baywatch niesie za sobą przyjemną, letnią bryzę, trudno nie uciąć sobie drzemki na tej plaży dla nudystów - gdy dwugodzinna produkcja nareszcie się kończy, widz zaczyna tęsknić za mroźną zimą.
  • 5.0
    FDB
    Jako pojedyncze dzieło, Dzika sprawdza się w kategorii periodyzacji europejskiej kinematografii XXI wieku. Krebitz pożarła swój własny ogon - stworzyła projekt nazbyt ambitny w stosunku do swojej reżyserskiej niedojrzałości.
  • ?
    FDB
    Niestety, to co w założeniu miało składać się na ambitny, metaforyczny horror z nurtu ghost story, szybko przeradza się w niestrawny bigos klisz i niedomówień. Śmiertelna aplikacja szaleje niczym sienny katar, a nie śmiercionośny wirus, scena za sceną coraz bardziej niwecząc wyjściowy plan fabuły.
  • 7.0
    FDB
    Studio Sony powraca do klasyki, stosując środki narracji sprawdzone przy innych filmach animowanych wyprodukowanych przez wielkie koncerny filmowe, jak Walt Disney czy Dreamworks. Wyborny humor pozbawiony ograniczeń wiekowych, przepiękny obraz - Poszukiwacze zaginionej wioski to najsmerfniejsza produkcja od czasów oryginalnego serialu animowanego.
  • 4.0
    FDB
    Niestety, koszmarna strona wizualna, to element obok którego nie można przejść spokojnie. Ukraińska kinematografia po raz kolejny udowodniła, że do najlepszych nie należy.
  • 5.0
    FDB
    Nie pomógł zakrwawiony nóż, nie pomogła goła baba - najnowszy film twórcy Różyczki jest zwyczajnie bezbarwny i nijaki.
  • 7.0
    FDB
    Mądry i skromny - a ponad wszystko wizualny i empiryczny.
  • 1.0
    FDB
    Twórcy nie spełniają żadnych założeń związanych z produkcją filmową - kaleczą scenariusz, obraz i aktorstwo, a przy tym znęcają się nad widzem, każąc zapłacić im za chory twór niespełnionych ambicji.
  • 5.0
    FDB
    Mimo kilku problemów ze scenariuszem, produkcja Łęckiego stanowi godny hołd zamordowanym żołnierzom, równocześnie odcinając się od niektórych polskich stereotypów na widowiska tego typu.
  • 7.0
    FDB
    Spektakularna, choć nierozbuchana uczta dla oczu i umysłów. Mimo spłycenia, czy nawet strywializowania, pewnych aspektów egzystencjalnego dualizmu Major, najnowsza produkcja utrzymuje dyskursywnego i konwencjonalnego ducha swojego pierwowzoru, co rzadko udaje się uzyskać, przekładając dzieło wschodniej kultury na komercyjny język zachodniego odbiorcy.
  • 5.0
    FDB
    Z pewnością spodoba się widzom nie zaznajomionym z głośnymi produkcjami z pogranicza SF i horroru. Dla weteranów obu gatunków film Daniela Espinosy będzie nad wyraz przewidywalny i zwyczajnie nudny.
  • 8.0
    FDB
    Stawia pytania, lecz nie sięga po jasne odpowiedzi, wodzi za nos, studiując psychikę zarówno głównych bohaterek filmu, jak i samych widzów, przyzwyczajonych do klasycznych schematów kina grozy.
  • 8.0
    FDB
    W szczery i bezpretensjonalny sposób ukazuje istotny problem współczesnego społeczeństwa. Unika banalnych morałów, prowokuje do refleksji, a może nawet zmieni czyjąś percepcję wobec podopiecznych domów dziecka. Przy tym wszystkim jest to film nad wyraz inteligentny.
  • 7.0
    FDB
    Stanowi godną, współczesną interpretację ikony popkultury.
  • 4.0
    FDB
    Pozostawia wiele do życzenia, głównie w warstwie narracyjnej i w finalnym wydźwięku całej produkcji. Usatysfakcjonowani zostaną z pewnością fani twórczości brazylijskiego autora - film posiada masę smaczków i nawiązań do bibliografii prozaika oraz wypełniony jest konkretnymi tropami zdradzającymi jego autobiograficzne inspiracje.
  • 5.0
    FDB
    Poprawny, choć nie perfekcyjny. Oniryczne wizje pozbawione zostają abstrakcyjnego pazura przez liczne jump-cuty i mechaniczne ruchy kamery, lecz pozostała strona warsztatowa nie pozostawia u widza gnębiącego niedosytu.
  • 5.0
    FDB
    Nie jest już trywialnym hitem na Polsacie o 20.00 - daleko mu jednak do wzrastających gigantów kina akcji pokroju Johna Wicka.
  • 4.0
    FDB
    Jeden z bardziej brutalnych horrorów ostatnich lat jest przeraźliwie niespójny - zarówno od strony technicznej i wizualnej, jak i struktury fabularnej. Logiczne wyjaśnienie wszystkich zwrotów akcji i połączenie ich z elementami wniesionymi do filmu tylko po to, by zaszokować odbiorcę jest zwyczajnie niemożliwe.
  • 2.0
    FDB
    Najgorsza z możliwych odsłona kina klasy B, której seans nie pozwala nawet rozkoszować się nieudolnością twórców.
  • 7.0
    FDB
    Definitywnie jeden z najlepszych akcyjniaków ostatnich lat. Doskonale samoświadomy, wynosi kicz kina zawsze pełnego magazynku i celnych półautomatów na perfekcyjny poziom swobodnego pastiszu oklepanych motywów i strukturalnych wątków.
  • 4.0
    FDB
    Fatalny scenariusz wpisuje Rings do przepastnego indeksu sequeli zakazanych - w niczym nie pomoże świetny klimat produkcji.
  • 6.0
    FDB
    Na tle innych ekranowych "przerażaczy" systematycznie trafiających do polskich kin, Split wyróżnia się dystansem do ukazywanej historii. Nie sili się na patetyczne widowisko oparte na mroku, fekaliach i tanich upiorach - jest świadomy swojej kampowości, a przy tym błyskotliwy i odważny.
  • 3.0
    FDB
    Paul W. S. Anderson tworzy widowiskowe kino klasy B, kopiując pomysły innych twórców.
  • 7.0
    FDB
    Kino już dawno nie przedstawiło problemu totalitaryzmu w równie dosłowny i odrzucający widza sposób.
  • 4.0
    FDB
    Klarowna i symboliczna wizja wyjścia z depresji, umiejscowienia się w ciszy i spokoju. Kolski nie popada w megalomanię, jest jasny i czytelny - niestety nie poruszający. Terapia autora nie staje się terapią widza.
  • 5.0
    FDB
    Bawi, czasem nawet wzrusza, jest bezpretensjonalna, ale też nijaka... Dusigrosz wyleci z Waszych wspomnień szybciej, niż naciśniecie klamkę drzwi wyjściowych kina.
  • 4.0
    FDB
    Odstręczającej monotonii obrazu nie sprzyjają mało błyskotliwe dialogi, niejednokrotnie poziomem reprezentujące gimnazjalny humor.
  • 6.0
    FDB
    Produkcja może się pochwalić wysokim poziomem jakości gagów i ironicznych wymian słownych. Niestety, seksualne aluzje w pewnym momencie przestają być zabawne i zaczynają sprowadzać film w stronę humoru gimnazjalnego.
  • 2.0
    FDB
    Znuży najmłodszych - ich opiekunowie natomiast długo nie będą potrafili otrząsnąć się z przytłaczającego zażenowania.
  • 3.0
    FDB
    Fabułę Osaczonej można byłoby zawrzeć w 20 minutowej produkcji. Widz uniknąłby wtedy nudy, wynikającej z irracjonalnych sekwencji, nie wnoszących nic konstruktywnego do historii o Mary Portman i dwójce dzieci. Wyszło, jak wyszło - ot, horror jakich wiele.
  • 3.0
    FDB
    Brak napięcia, zaangażowania i interakcji z bohaterami skutkuje śmiertelną nudą.
  • 3.0
    FDB
    Często wkracza na terytoria autoparodii.
  • 2.0
    FDB
    Absurd goni absurd, klisza goni kliszę.
  • 7.0
    FDB
    Unika pretensjonalnej maniery surrealistycznych produkcji. Z drugiej strony to dość popularny manifest wzywający do otwarcia się na świat i ludzi.
  • 8.0
    FDB
    Kino surrealistyczne, pozbawione zmanierowanej pretensjonalności, modnej ostatnimi laty w odrealnionych produkcjach.
  • 7.0
    FDB
    Jest kinem poprawnym, wpływającym na emocje, a przede wszystkim świadomym i inteligentnym.
  • 3.0
    FDB
    W samym filmie znalazło się kilka ciekawych autocytatów, a interpretacje piosenek Lubię mówić z tobą zespołu Akurat czy Babę zesłał Bóg Renaty Przemyk są naprawdę udane - niestety, to za mało, by wyciągnąć produkcję z konwencjonalnego chaosu i fabularnej nijakości.
  • 4.0
    FDB
    Przeciętne, damskie kino na płaskich obcasach. Tym razem krzywe zwierciadło pochodzi z najtańszego gabinetu luster.
  • 7.0
    FDB
    Wiersz, napisany za pomocą kamery i muzyki.
  • 5.0
    FDB
    Poprawne kino katastroficzne, drażniące jednowymiarowymi postaciami oraz ich wyluzowanym podejściem do życia. Patos i patriotyzm, choć wyolbrzymione, dobrze wpasowują się w ogólną stylistykę filmu, a heroiczna walka o życie z pewnością wzruszy niejednego odbiorcę.
  • 5.0
    FDB
    Mimo realistycznej wizji świata mody, najnowszy film Madsa Matthiesena, to kino ubogie psychologicznie. Choć z drugiej strony wypełnia tym pustkę zaprezentowanych realiów funkcjonowania młodych modelek i szowinistycznych mężczyzn.
  • 3.0
    FDB
    Przysporzy o wiele więcej radości miłośnikom horrorów, niż kina SF, jednak obie grupy odbiorców muszą przygotować się na dominującą monotonię i nudę.
  • 1.0
    FDB
    Współczesne kino propagandowe, nastawione na łopatologiczną i subiektywną prezentację faktów.
  • 3.0
    FDB
    Nie współgra ze sobą w zasadzie nic - mało dopracowane zadania Bishopa, płaskie postacie, dziury fabularne, brak klimatu i konwencji, kiepskie CGI, uprzedmiotowienie aktorów i marny dialog z pierwszą częścią serii.
  • 5.0
    FDB
    Pogwałcenie świętości licznych miłośników komiksu, a samą adaptację śmiało porównać można do amerykańskich remaków japońskich horrorów - niby historia ta sama, lecz klimat gdzieś uleciał...
  • 6.0
    FDB
    Działa jako rewelacyjny straszak przez pierwszą połowę filmu, niestety, gdy twórcy zaczynają wyjaśniać genezę Diany produkcja szybko popada w schematy współczesnych ghost story.
  • 5.0
    FDB
    Cały film ewidentnie skierowany jest do najmłodszych, co nie przeszkadza mu nudzić małoletnich odbiorców przeciągniętymi sekwencjami oraz brakiem szczególnej celowości fabuły.
  • 4.0
    FDB
    Poprawny melodramat spełniający swoje zadanie - wzrusza i bawi. Być może to za poważny temat względem zbyt lekkiego tonu przyczynił się do zbyt sterylnej konwencji filmu.
  • 3.0
    FDB
    Inteligentne poczucie humoru z pierwszej części cyklu ustępuje tu miejsca marnym dowcipom związanym z fekaliami oraz anatomicznymi częściami ciała, a charakterystyczny humor sytuacyjny jest wyraźnie prowokowany i wywoływany na siłę.