Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Filmaster

  • Średnia ocena: 6.4
  • Pozytywnych recenzji: 76%
  • Liczba recenzji: 247 w tym 146 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 111
  • Liczba recenzji negatywnych: 35
  • Średnio ocenia: 0.3 niżej niż inne źródła
  • Poziom ocen: 40% wyżej, 29% niżej, 31% tak samo jak inne źródła
  • Najwyższa ocena: 9.0 dla Mother!
  • Najniższa ocena: 1.0 dla Czuwaj
  • Najbardziej odrębna ocena: 3.0 dla Pokój

Recenzje

  • 7.5
    8.0

    Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi 2017

    Jeśli tuż po wyjściu z kina ma się chęć ponownie wrócić do niego na film trwający 152 minuty, to oczywisty znak, że Moc jest w nim silna.
  • 7.2
    8.0

    Borg/McEnroe. Między odwagą a szaleństwem 2017

    Twórcom poprzez bardzo dobrą grę aktorską oraz znakomity montaż udało się stworzyć film naprawdę wartościowy.
  • 7.5
    5.0

    Zabicie świętego jelenia 2017

    Z jednej strony imponuje realizatorską wirtuozerią reżysera, ale temu seansowi towarzyszy też poczucie pustki i kompletnego braku zaangażowania w tę historię i finalny los jej bohaterów.
  • 7.7
    6.0

    Rzeka czasu 2016

    Kino snujące się powoli i dostojnie, bardzo poetyckie zarówno w treści, jak i w formie. A jednak mimo to, ten realizm magiczny w chińskim wydaniu jest propozycją szalenie uniwersalną i taką, którą bez trudu zrozumieć można pod każdą szerokością geograficzną.
  • ?
    7.0

    Po nitce do kłębka 2017

    Takie filmy jak "Po nitce do kłębka" powinny trafić pod strzechy, bo przekazują mądrze dobre i potrzebne rzeczy.
  • 7.7
    6.0

    Bahubali: Finał 2017

    Niczego więcej nie można od Bahubali oczekiwać. Mięśnie Prabhasa się napinają, wrogowie padają, tłum wiwatuje, dziewczęta mdleją, słonie klękają. Reszta jest milczeniem.
  • 5.4
    6.0

    Liga Sprawiedliwości 2017

    Od bardzo dawna nie bawiłam się tak dobrze na filmie DC.
  • 6.4
    7.0

    Kobieta, która odeszła 2016

    Niecodzienna przygoda filmowa i wyzwanie, które warto podjąć, doceniając twórcę, który w dzisiejszych czasach zachowuje to, co posiada naprawdę niewielu - artystyczną wolność.
  • 5.3
    5.0

    Suburbicon 2017

    George Clooney w "Suburbicon" realizuje stary scenariusz braci Coen, jednak zamiast rozwijać i unowocześniać ich dawną koncepcję, wchodzi tylko w ich buty. A te nie tylko nie bardzo mu pasują, ale też są już mocno schodzone.
  • 6.5
    9.0

    Mother! 2017

    Osobiście znajduję się chyba jeszcze w zbyt dużym szoku, aby rzetelnie ocenić to, co zobaczyłem, ale myślę, że 9/10 i te kilka słów zachęcą was do wzięcia sal kinowych szturmem.
  • 7.7
    7.0

    Thor: Ragnarok 2017

    Waititi uczynił jednak Ragnarok zarówno najlepszą, jak i najzabawniejszą odsłoną quasi-nordyckiej sagi, inwestując weń swoje ucho do dialogów, unikalne poczucie humoru, umiejętność pracy z aktorami, zamiłowanie do kampowej estetyki, a także własną vis comica.
  • 7.6
    7.0

    Łotr 1. Gwiezdne wojny - historie 2016

    Pełen jest brzydkich i zdesperowanych ludzi, brudny i zakurzony. Przede wszystkim zaś - blisko mu do kina wojennego, być może zbyt blisko jak na potrzeby miłośników tej przygodowej franczyzy.
  • 7.9
    8.0

    Po tamtej stronie 2017

    Dzieło, które wydaje się być współczesnej Europie tak po ludzku po prostu potrzebne.
  • 6.6
    7.0

    Pomiędzy słowami 2017

    Mimo że intrygujący, jest niedoskonały, pęknięty, skupiony na biegunach, a nie na tytułowym "pomiędzy".
  • ?
    7.0

    Nico, 1988 2017

    Niektóre biografie po prostu pasują do kina i chyba także trudno je zepsuć, ta Nico na pewno się do takich zalicza.
  • ?
    7.0

    Hannah 2017

    Przebywanie z nią przez półtorej godziny bywa bolesne, a czasami nieco nuży. Warto jednak podjąć to wyzwanie, kino rzadko dostarcza wrażenie niemal namacalnej ludzkiej obecności.
  • 7.3
    7.0

    Niech ciała się opalają 2017

    Obraz płynie w rytm muzyki, a kolejne zaskoczenia wizualne nie pozwalają na chwilę oddechu.
  • 7.6
    7.0

    Patti Cake$ 2017

    "Patti Cake$" nie byłoby też finalnie filmem tak sympatycznym i bezpretensjonalnym filmem, gdyby nie przebojowa Danielle Macdonald w roli tytułowej. Jej autentyzmem i energią można się zarazić, nawet jeśli niekoniecznie przepada się za samozwańczymi królowymi z obskurnych, amerykańskich przedmieść.
  • 6.0
    5.0

    Ana, mon amour 2017

    Nic więcej ponad typowy obraz o destrukcyjnym związku. Takie rumuńskie "Mon Roi", ale efektownego tempa francuskiej produkcji i bez rewelacyjnego Vincenta Cassela.
  • 3.5
    1.0

    Czuwaj 2017

    Gliński w tym filmie stara się być bardzo poważny, ale jego dzieło - tak kuriozalne i bezsensowne - ciężko traktować choćby przez minutę poważnie.
  • ?
    8.0

    Ava 2017

    Niestandardowe zabiegi reżyserskie stosowane są tylko po to, by pogłębić obraz psychologiczny bohaterów i uczynić świat przedstawiony jeszcze bardziej zmysłowym. W pełni się to udaje, szkoda opuszczać to ostatnie lato.
  • 8.2
    7.0

    Blade Runner 2049 2017

    Jeśli to nie jest w 100% udany sequel, to nie wiem, co nim jest.
  • 6.5
    7.0

    Człowiek z magicznym pudełkiem 2017

    Dopracowanym w każdym calu - od fizjonomicznego zestawienia paru głównym bohaterów, przez wspaniałe role drugoplanowe po scenograficzne detale pożyczone od Jeana-Pierre'a Jeuneta czy na świetnej ścieżce dźwiękowej kończąc.
  • 7.3
    7.0

    Łagodna 2017

    Przez dwie godziny Łagodna jest filmem, który mógłby bez problemu znaleźć się w czołówce najlepszych obrazów sezonu. Finał nieco studzi emocje, jednak to wciąż mocny artystyczny głos, którego nie da się zignorować.
  • 6.2
    5.0

    Pewnego razu w listopadzie 2017

    Jakimowski wobec powagi i doniosłości historii, z jaką się mierzył, okazał się być trochę taki jak jego postacie - zaskoczone i bezradne wobec tego, co widzą i nie ogarniające tego, jak to się stało, że znalazły się właśnie w tym konkretnym miejscu i czasie.
  • ?
    6.0

    Świadectwo 2017

    Kiedy widz już odkryje papierowość głównego bohatera cały film traci na sile wyrazu. Mimo umowności i kilku niezbyt przekonujących rozwiązań formalnych jest wciąż jednym z ciekawszych obrazów o polityce pamięci jakie powstały w ostatnich latach.
  • 8.2
    8.0

    Blade Runner 2049 2017

    Ogólnie mówiąc, cała ta neonoir historia, wspomagana solidnym ambientem, jest naprawdę solidnie zrobionym dziełem. Widać, że Villeneuve dostał sporo wolności przy tym projekcie, ponieważ nie jest to strukturalnie typowy blockbuster.
  • 7.3
    8.0

    Fantastyczna kobieta 2017

    Łatwo można by "Fantastyczną Kobietę" zaszufladkować jako kino queerowe. To jednak film dużo większy i zbyt drogocenny, by bezrefleksyjnie gdzieś go tak jednoznacznie klasyfikować.
  • ?
    ?

    Knives out 2016

    Artystowski, źle udźwiękowiony, sprawiający cierpienie złymi dialogami, niejednokrotnie pretensjonalny, z kiepsko zbudowanym suspensem, niekiedy kulejącą psychologią postaci. Jednak dla tego, kto potrzebuje spojrzeć w lustro, by zobaczyć jaki jest paskudny - a powinien to czasem zrobić każdy - jest to bardzo dobra propozycja.
  • 5.6
    6.0

    Lego Ninjago: Film 2017

    Jak na reklamę klocków, LEGO Ninjago: Film to zdecydowanie majstersztyk. Jak na film, to już niekoniecznie.
  • 6.2
    5.0

    Powiernik królowej 2017

    Frears potrafi być krytyczny dla instytucji monarchii. Szkoda, że filmowi bardzo szybko tępią się pazury.
  • 5.8
    4.0

    Valerian i Miasto Tysiąca Planet 2017

    O ile w tym pierwszym wymiarze jest to manifest ponaddziejowej potęgi miłości, o tyle w drugim jest chaotyczną fabularnie fetyszyzacją dorobku technologii komputerowej.
  • 7.3
    ?

    Łagodna 2017

    Powolny, niełatwy, nieprzyjemny w kontakcie, bardzo ponury, obdzierający ze złudzeń, a przez to cholernie fascynujący. Oniryczny finał wydaje się wprawdzie zbytnio oderwany klimatem od reszty historii, a do tego zbyt długi, ale oferuje on bohaterce substytut konkluzji w nieprzyjaznym świecie, który zbyt często odbiera nadzieję na uzyskanie takowej.
  • 7.9
    8.0

    Baby Driver 2017

    Z Baby Driverem utożsamić się może właściwie każdy. Ile to razy słuchając muzyki w czasie przechadzki po mieście jakaś losowa synchronizacja bass dropu z zielonym światłem przy przejściu dla pieszych wywołała u nas uśmiech na twarzy.
  • ?
    7.0

    Fabryka niczego 2017

    Pedro Pinho udała się rzecz wspaniała. Nie użala się nad swoimi bohaterami, nie rozwodzi się nad beznadzieją ich położenia, które jest oczywistością. Z ciepłem i humorem podchodzi do ich buntu, dyskusji, marzeń o produkcyjnej kooperatywie, pokazując, jak wiele energii i zapału drzemie w tych ludziach.
  • 7.5
    7.0

    A Ghost Story 2017

    Mały, niepozorny film, który bawi, wzrusza i... zaskakuje. Nie tylko dlatego, że jego głównym bohaterem jest duch w białym prześcieradle.
  • 7.3
    ?

    Maudie 2016

    W role Maud i Everetta wcielili się kolejno Sally Hawkins i Ethan Hawke. Ona, niemalże jak zawsze, jest swojska i sympatyczna, on gburowaty i mrukliwy jak Tom Hardy. I całkiem ładnie wyglądają na tle tych wietrznych, morskich krajobrazów surowego, kanadyjskiego wybrzeża.
  • 5.0
    6.0

    Notatnik śmierci 2017

    Jeśli stworzenie remake'u kiedykolwiek miałoby sens, to byłoby to właśnie podjęcie materiału źródłowego od innej strony lub przekładając go na inną kulturą. I wydaje mi się, że to właśnie chcieli zrobić twórcy z Death Note i pomimo wad, wyszło to całkiem zgrabnie.
  • 8.3
    ?

    Tamte dni, tamte noce 2017

    Zarówno seksowny i emocjonalny, ale też poetycki i melancholijny. Najlepszy w karierze włoskiego filmowca.
  • 8.2
    7.0

    Dunkierka 2017

    Jedyny żal do Nolana i ekipy można mieć jedynie taki, że zamiast do końca podążać za antybohaterskim paradygmatem, oni wchodzą na znaną ścieżkę kina wojennego patosu, budującego i emanującego nadzieją na lepsze jutro.
  • 7.9
    8.0

    Baby Driver 2017

    Najważniejsze jednak jest to, że film gwarantuje doskonałą zabawę, energetyczne sceny akcji i barwnych zbirów, a do tego jest jednym z najbardziej oryginalnych blockbusterów tego roku.
  • 5.5
    5.0

    Obcy: Przymierze 2017

    Naprawdę chciałem polubić ten film. Jest gatunkowo dobrze zrealizowanym sci-fi, z klimatyczną, smętną kolorystyką i obcy wyglądają po prostu rewelacyjnie. Co z tego, skoro ten film pogrzebał największą zaletę całej serii - tajemniczość xenomorphów.
  • 8.1
    ?

    The Square 2017

    Jest trochę nierówny, rewelacyjne sceny przeplatają się w "The Square" z fabularnymi dłużyznami i popularnymi banałami.
  • 8.1
    ?

    The Square 2017

    Niewiele brakowało żebyśmy dostali kompletne arcydzieło.
  • 6.4
    6.0

    Gru, Dru i Minionki 2017

    Całkiem przyjemna produkcja, dowodząca jednak tego, że pomysł twórców minionków aktualnie trochę ich przerasta.
  • 3.7
    2.0

    Transformers: Ostatni Rycerz 2017

    Tak naprawdę jedynym powodem, aby nie ocenić tej produkcji na 1 czy też na 0, jest fakt, że roboty wyglądają dobrze. Zrobiły na mnie wrażenie w pierwszej części i dalej robią.
  • ?
    4.0

    Ceux qui font les révolutions à moitié n'ont fait que se creuser un tombeau 2016

    Trwa trzy godziny, a jego twórcy nie tylko wykorzystują godardowską formę, ale też mają kosmiczne ambicje stworzenia spełnionego Gesamtkunstwerk. Niestety tylko ambicje, ponieważ powstał film ze wszech miar niedoskonały.
  • ?
    6.0

    Muškarci ne plaču 2017

    Z każdą produkcją sprzedającą bałkańskie cierpienie pojawia się pytanie na ile jest to kino powstałe ze społecznej potrzeby, a na ile produkt łatwy do sprzedania na festiwalowym rynku. Seans Men Don't Cry był doświadczeniem przyjemnym, ale właśnie dlatego należy zwątpić w sensowność tego przedsięwzięcia. Alen Drljević znalazł miejsce na męskie łzy, ale nie zastanowił się czy nie zostały wylane nadaremno.
  • 6.7
    ?

    Podwójny kochanek 2017

    Bywa bzdurny, jest to kino trashowe, przesadzone, czasami nieco tandetne, ale nie nudzi nawet przez moment, sprawia kupę radochy, pobudza, rozbudza i nie zanudza.
  • 6.7
    ?

    Podwójny kochanek 2017

    Mimo że "Podwójny Kochanek" to spadkobierca zeszłorocznego "Elle", jest filmem mniej wymyślnym i paradoksalnie bardziej popowym. Stanowi jednak fajny wyjątek, bo to dzieło oderwane od prawdziwego życia, umowne, mrugające do widza okiem, proponujące bezwstydną rozrywkę zamiast poważnej zadumy nad kondycją współczesnego świata.
  • 7.8
    8.0

    Czerwony żółw 2016

    Reżyser każe widzowi uważnie obserwować i cieszyć się obrazem, a nie oczekiwać kolejnych wizualnych zaskoczeń. Powolnemu rytmowi można się poddać, albo go odrzucić, ale nie można odmówić magnetycznej mocy warstwie wizualnej.
  • 7.2
    6.0

    Auta 3 2017

    Nie są może szczytowym osiągnięciem Pixara, ale zrealizowano je w duchu jego najlepszych tradycji. Samo to jest całkiem nie najgorszą rekomendacją.
  • 6.3
    6.0

    Historia pewnego życia 2016

    Bez mocno zarysowanego tematu, mimo tych wszystkich wysiłków, ostatecznie nic się nie zmienia, ponieważ zostaje jedynie pusty kostium, a jedyne co oferuje takie kino to przyjemność z konsumpcji obrazów.
  • 7.9
    7.0

    Logan: Wolverine 2017

    Bez żadnych wątpliwości najlepszy film superbohaterski ostatnich lat.
  • 6.3
    ?

    120 uderzeń serca 2017

    Klimat jest ciężki, umieranie powolne i bolesne, ale wszystko to już widzieliśmy w niezliczonych historiach z końcówki ubiegłego stulecia, i to często w lepszej formie, więc mimowolnie zerka się na zegarek, czekając na nieuchronny koniec historii.
  • 7.6
    ?

    Patti Cake$ 2017

    Historia o poszukiwaniu swojego głosu w nieżyczliwym świecie przez bandę odszczepieńców, którzy przez rówieśników i resztę społeczeństwa są często wyśmiewani, szufladkowani oraz traktowani z góry.
  • 6.9
    4.0

    Wonder Woman 2017

    Gal Gadot i jej wspaniała chrypka zdecydowanie osładzają to ciężkostrawne widowisko.
  • 7.2
    ?

    Nigdy cię tu nie było 2017

    Kino brutalne, klimatyczne, interesujące wizualnie, bardzo pomysłowe, ale zarazem niedookreślone, jakby złożone z kilku różnych historii, składających się na "filmowy trip", będący nieco odrealnionym doznaniem kinowym, które należy odbierać na poziomie nie tyle intelektualnym, co raczej intuicyjnym, zawierzając wskazówkom udzielanym przez panią przewodnik.
  • ?
    ?

    Prawdziwa historia 2017

    Film przyzwoicie zrealizowany, ale rozczarowujący swoją przeciętnością. Ogląda się to przyjemnie, zapewnia rozrywkę, nie nuży, ale też nie emocjonuje, nie trzyma na krawędzi fotela, nie skłania do kombinowania, zastanawiania się nad motywacjami postaci.
  • 7.7
    8.0

    Najpiękniejsze fajerwerki ever 2017

    Nie jest to film zrealizowany idealnie, jednak czuć, że z ograniczonych zasobów Terpińska wycisnęła co się dało.
  • 6.0
    4.0

    Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara 2017

    Niestety Zemsta Salazara to przede wszystkim chaotyczny scenariusz, mało angażujące osobiste dramaty, średnio wydarzone sceny akcji i rozpaczliwie zmanierowany Johnny Depp.
  • 8.1
    6.0

    W ułamku sekundy 2017

    Akin rozwija każdy z tych wątków właściwie w oddzielny, dość szkolny sposób, podtrzymując je na barkach mocnej i wyrazistej w swojej roli Diane Kruger. "Aus dem Nichts" bliżej tym samym do solidnego kina telewizyjnego niż wielkiego, ważkiego dramatu społecznego. Film twórcy "Głową w mur" nie wstrząsa bowiem tak, jak powinien.
  • 6.7
    5.0

    Na pokuszenie 2017

    Sięga po różne gatunkowe klisze - kino feministyczne, erotyczny thriller, horror czy obyczajowy dramat, ale podchodząc do każdej z nich taką nieśmiałością, jak zrobiła to Coppola, sprowadziła go do poziomu pensjonarskiej historyjki, którą nastoletnie dziewczyny mogłoby opowiadać sobie na kolonii wieczorem przy ognisku. Praktycznie bez żadnego napięcia, dwuznaczności, intensywności, które wyniosłyby "The Beguiled" na poziom intrygującego misterium kobiecości.
  • 7.5
    ?

    Zabicie świętego jelenia 2017

    Nie jest to tytuł, które przypasuje każdemu, bo jednak u podstaw jest to wciąż kino artystyczne, nieco przystępniejsze od "Kła", mniej absurdalne od "Lobstera", ale równie pomysłowe i szalone jak pozostałe filmy Lanthimosa.
  • 7.4
    ?

    Happy End 2017

    Do "Happy Endu" trzeba mieć wiele cierpliwości, bo wszystko w tym filmie rozgrywa się jakby podskórnie, nieoczywiście, ale przede wszystkim wydawać się może, że układające się w dość jasny ciąg zdarzeń losy burżuazyjnej familii zmierzają trochę donikąd.
  • 6.5
    ?

    Słodkich snów 2016

    Najcudowniejsze są w filmie retrospektywne sceny 9-letniego chłopca z matką, dzięki którym faktycznie można uwierzyć, iż ta dwójka zbudowała ze sobą wyjątkową więź, a jej rozerwanie fatalne wpłynęło na dalszą egzystencję jednego z nich. Dorosłe życie Massima bardziej trąci już banałem, ale i tak dzięki tej onirycznej poetyce Bellocchio potrafił zatrzymać widza przy swojej historii.
  • 5.6
    ?

    Wilde Maus 2017

    Większość dorosłych bohaterów tej historii wygląda jak europejskie klony bohaterki granej przez Charlize Theron w "Young Adult". Nie sposób ich lubić, im kibicować oraz - co gorsze - obejść się ich kuriozalnymi problemami i jeszcze bardziej żenującymi sposobami na ich rozwiązanie.
  • ?
    ?

    Gniazdo 2017

    Kameralne kino bardzo tłumionych emocji. Tak skrytych, że aż nieodczuwalnych. Naturalną reakcją na losy tej rodziny pozostaje więc totalne zobojętnienie.
  • ?
    ?

    Ak-nyeo 2017

    "The Villainess" bywa głupia, ale jeżeli lubi się oglądać porządną ekranową rozróbę w wykonaniu Azjatów to niestanowi to większego problemu.
  • 7.4
    ?

    Happy End 2017

    Po seansie wzruszyłem ramionami i ruszyłem dalej z własnym życiem. Nie tego oczekiwałem po Mistrzu Szarpania Emocjami.
  • 6.9
    7.0

    Redoutable 2017

    Hazanavicius znowu po "Artyście" tworzy dzieło dedykowane sztuce filmowej. Wypełnione szczerym uczuciem i błyskotliwą, acz ciepłą ironią.
  • 7.6
    ?

    Wind River 2017

    Rasowy kryminał, wprawdzie niemający widzowi do zaoferowania niczego nowego, ale fani gatunku będą usatysfakcjonowani, bo to klimatyczna opowieść, nieuciekająca od przemocy, prowadzona pewną ręką, dobrze zagrana i napisana.
  • ?
    ?

    Mugen no Jūnin 2017

    Dobre, jeżeli lubi się tego typu klimaty, ale zbyt długie, film zyskałby, gdyby przejechał się po nim surowszy montażysta.
  • 7.2
    ?

    Wonderstruck 2017

    Czaruje klimatem, imponuje konceptem, ale jako historia nieco zawodzi, oferując dość mdłą i naiwną opowiastkę, którą przyjemnie się ogląda, ale nigdy więcej nie będzie chciało się do niej wracać. Wierzę jednak, że wielu odbiorców zdoła ona poruszyć, tym lepiej dla nich, bo to przepięknie zrealizowany film.
  • 7.7
    7.0

    Okja 2017

    W "Okji", czyli historii o przyjaźni koreańskiej nastolatki i przesympatycznego stworzenia łączącego w sobie cechy świni i hipopotama, zakochają się wszyscy lewacy, wegetarianie, cykliści i ludzie o dobrym sercu.
  • 7.7
    8.0

    Okja 2017

    Zdecydowanie zasługuje na jak największy ekran. Większości odbiorców niestety będzie musiało wystarczyć to, co posiadają w domu. Bardzo dobre filmy jednak obronią się w każdej formie, a ten z całą pewnością do takich należy.
  • ?
    ?

    Księżyc Jowisza 2017

    Historia jest nieciekawa, strona ideologiczna subtelna jak Stefan Niesiołowski, ale realizacja wzorcowa. Za mało, żeby osłodzić chwilami żenującą treść, ale przynajmniej przyjemnie się na to patrzy.
  • 5.0
    ?

    Kobiety mojego życia 2017

    Dlaczego Desplechin wybrał obrał akurat taką formę narracji? Właściwie do końca nie wiadomo. Jest ona bowiem tak chaotyczna i w sumie beznadziejna, że nie tworzy nie tylko jakiegoś sensownego ciągu przyczynowo-skutkowego, uzasadniającego jej wybór, ale też przypomina w swej strukturze jakąś bardzo przeintelektualizowaną, nieciekawą książkę z miłosnym trójkątem w centrum. Dodając do tego kuriozalne dialogi, dostajemy film, który straszy dużo bardziej niż wszystkie duchy Ismaela.
  • ?
    ?

    Mugen no Jūnin 2017

    Miike chyba sam wie, że na poziomie tylu filmów, ile on nakręcił, trudno już o jakąkolwiek oryginalność. Dlatego też zamiast szukać jej na siłę, wpuszcza do swojej opowieści nieco powietrza i luzu poprzez coraz bardziej kuriozalne sceny walk i fajne interakcje między - nie tak zawsze jednorodnymi - bohaterami.
  • 8.1
    ?

    Niemiłość 2017

    Rosyjski twórca wpisuje posępny dramat nawiązujący do "Eleny" i "Lewiatana", ale bliski także estetyce rumuńskiej nowej fali w swej naturalistycznej obserwacji, w schemat kryminalnego thrillera w amerykańskim wydaniu.
  • 8.1
    ?

    Niemiłość 2017

    Nie jest to najlepszy film Zwiagincewa, ale precyzja z jaką opowiada historię, piękno wizualne, dbałość o detale oraz talent w budowaniu klimatu i tak prezentują poziom, o którym wielu innych cenionych twórców mogłoby tylko pomarzyć.
  • 5.0
    ?

    Kobiety mojego życia 2017

    Historia, początkowo dość interesująca, jest dość chaotyczna, niepoukładana, reżyser mnoży zbyteczne sceny i pod koniec filmu ciężko jest powiedzieć, o co mu tak w zasadzie chodziło.
  • 5.5
    5.0

    Obcy: Przymierze 2017

    Nie wnosi nic nowego, nie wyznacza nawet lepszego kierunku dla tej serii.
  • 7.5
    7.0

    Uciekaj! 2017

    Przykład tej ciekawszej gałęzi kina grozy, skupionej nie na atawistycznych lękach, które wynieśliśmy jeszcze z dżungli, lecz na społecznych bolączkach.
  • 6.8
    7.0

    Szybcy i wściekli 8 2017

    Kluczowym elementem odróżniającym głupkowatość recenzowanego tytułu od innych tego typu tępych akcyjniaków jest to, że Diesel i jego ekipa nawet się ze swoją durnotą nie kryją. I o to chodzi.
  • 6.9
    8.0

    American Honey 2016

    Niesamowicie klimatyczne kino, które nie celuje w to, aby spodobać się każdemu.
  • 6.3
    5.0

    Ghost in the Shell 2017

    Nazwanie tej produkcji stylistyczną wydmuszką byłoby przesadą. Historia, niezależnie od moich subiektywnych odczuć, ma ręce i nogi, co kiedyś można było uznać za oczywisty standard, dzisiaj jednak należy o tym wspomnieć w kategorii zalet.
  • 7.7
    9.0

    Lobster 2015

    Jeden z tych filmów, które szanują intelekt widza i nie starają się wytłumaczyć każdej poszczególnej sceny mówiąc wprost co i jak.
  • 8.0
    7.0

    Klient 2016

    Farhadi do perfekcji opanował formułę egzystencjalnego thrillera, w którym odsłania stopniowo kolejne tropy.
  • 4.9
    3.0

    Personal Shopper 2016

    Dużo jest w "Personal Shopper" różnych rzeczy, ale brakuje w tym wszystkim właściwie jednego - jakiegokolwiek sensu.
  • 7.2
    7.0

    Śmierć Ludwika XIV 2016

    Usypiająca, snująca się narracja i statyczna ekspozycja filmowej fabuły zdają się mieć nie tylko rozsądne uzasadnienie, ale też być jedynymi słusznymi.
  • 6.7
    6.0

    Kong: Wyspa Czaszki 2017

    Na plus na pewno styl w jakim oddano realia tamtych czasów, a także pomysłowość (do czasu). No i to, że film jest kontynuacją klasycznych filmów o wielkich potworach także dla wielu ludzi będzie plusem. Dla pozostałych raczej nie znajdzie się tutaj nic więcej, może poza kilkoma celnymi żartami i ładnymi zdjęciami - to też ogromny plus filmu, wiele scen zostało nakręconych bardzo efektownie i po prostu ładnie.
  • 5.9
    ?

    Powrót do Montauk 2017

    Mam takie wrażenie, że "Return to Montauk" jest typem dzieła, które nieźle sprawdza się w formie literackiej, ale skazane jest na porażkę, jeśli chodzi o kino.
  • 7.9
    5.0

    Logan: Wolverine 2017

    Stara się iść trochę pod prąd mitologii Marvelowskich superbohaterów. Obiecuje więc nowe podeście do tematu, ostatecznie jednak tych obietnic nie dotrzymując. Twórcom zabrakło konsekwencji, ale przede wszystkim chyba odwagi.
  • 7.2
    8.0

    Zombie express 2016

    Dopisywanie znaczeń i szukanie społeczno-politycznych mrugnięć okiem nie są tu w ogóle potrzebne, by najzwyczajniej świetnie się tym seansem bawić.
  • 6.9
    7.0

    Milczenie 2016

    Jest przepięknym, pustym relikwiarzem, do którego Scorsese nie chce włożyć nawet małej fałszywej kosteczki. Bez względu na poglądy nie da się tej uczciwości nie doceniać. Jednak ciekawe czy szukający filmowego objawienia są gotowi na, pisane małą i wielką literą, milczenie.
  • 8.2
    8.0

    La La Land 2016

    To nie tylko bardzo solidne rzemiosło udowadniające, że warto czekać na kolejne filmy Damiena Chazelle'a, ale film także nienachalnie skłaniający nas do kilku ważnych rozważań: jakie chcemy mieć życie i czy robimy wszystko by takie było.
  • ?
    ?

    Miłego dnia 2017

    Nie można odmówić Liu Jianowi pomysłu, bo to bardzo sensowna i koherentna wizja, gdzie forma animacji dobrze współgra z przedstawionym w filmie podejrzanym półświatkiem, industrialną przestrzenią, zaniedbanymi, obskurnymi przedmieściami wielkiego miasta i równie brzydkimi z charakteru ludźmi ze społecznego marginesu. Szkoda tylko, że ta fabuła pochodzi z półki z mocno używanym już towarem...
  • ?
    ?

    Joaquim 2017

    Wyraźna wymowa "Joaquima" i porządna, filmowa robota mogą sugerować, że to niezłe, wartościowe. Tak do końca jednak nie jest. W czasach, kiedy nieznana szerzej historia Ameryki Południowej potrafi być opowiada w oryginalny, wizjonerski sposób jak w "W objęciach węża" czy niedawno wyróżnionym w Rotterdamie "Reyu", dzieło Gomesa wydaje się kinem zachowawczym i zbyt bezpiecznym, zarówno formalnie jak i fabularnie.
  • ?
    ?

    Samotnie na plaży pod wieczór 2017

    Kim Min-hee znakomicie oddaje emocjonalną huśtawkę swojej bohaterki.