Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Zagubieni 2015

Pan P to 90-letnia szara papuga należąca niegdyś do francuskiego premiera Edouarda Daladiera, który odpowiadał za podpisanie układu monachijskiego. Tenże ptak zostaje porwany przez przechodzącego kryzys wieku średniego dziennikarza Pavela.
  • Reżyser: Petr Zelenka
  • Scenariusz: Petr Zelenka
  • Ostatnia aktywność: 3 stycznia 2018 (14 dni temu)
  • Premiera w Polsce: 14 października 2016 (460 dni temu)
  • Premiera na świecie: 8 października 2015 (832 dni temu)
7.3 10.0 0.0
  • Polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 94%
  • Liczba recenzji: 23 w tym 17 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 16
  • Liczba recenzji negatywnych: 1
  • Najlepszy film w 2016: #62

Recenzje

  • 10.0
    Satyra na współczesne społeczeństwo i jego postrzeganie świata prezentuje najwyższy poziom autora.
  • 9.0
    Zelenka w sposób niezwykle lekki prezentuje historię, z której nie jednego można byłoby się nauczyć.
  • 8.5
    Nie tylko zabawna, to wręcz prześmieszna komedia.
  • 8.3
    Inteligentna komedia o mitologizowaniu historii i kręceniu filmów.
  • 8.0
    Obala mity, śmieje się z historii, przecież już tak odległej, a przy tym leczy kompleksy narodowe.
  • 8.0
    Rozwój śledzimy, krztusząc się ze śmiechu i podskakując w kinowym fotelu.
  • 7.0
    Choć wielu może się nie spodobać ten wariacki humor Zelenki, trudno "Zagubionym" odmówić świeżości spojrzenia na dawną historię oraz krytyczną obserwację narodowych przywar. Dziwnie aktualnie wybrzmiewają te kwestie w naszym kraju, pokazując jak w punkt trafia czeski reżyser.
  • 7.0
    Dialogi i gra aktorska trzymają poziom i choć absurd goni absurd "Zagubionych" ogląda się z przyjemnością.
  • 7.0
    Grzebanie w historii własnego kraju czeski reżyser Petr Zelenka łączy z błyskotliwą komedią, udowadniając, że taki zestaw nie musi się wzajemnie wykluczać.
  • 7.0
    Lekcja pokory, a mądrości wygłaszane w komicznej formie, nie są infantylne czy dygresyjne. Zelenka gubi tropy, mruga okiem, ale nie przymyka go na kondycję Czech i mentalność ich społeczeństwa.
  • 7.0
    Film o filmie nie jest łatwą formułą opowiadania, ale pomysł Zelenki na scenariusz, mimo kilku potknięć, świetnie się broni.
  • 7.0
    Znany reżyser potwierdza status prawdziwego autora kina.
  • 6.7
    To nie tylko political fiction, to również zabawny mockument o współczesnej ekipie filmowej, z komedią omyłek, wypadków i uczuleń.
  • 6.7
    Może stanowić wzór dla nas Polaków, jak inteligentnie leczyć się z narodowych traum i win.
  • 6.0
    Błyskotliwy, zmuszający do refleksji nad historią oraz jej obrazem powstającym w ludzkiej świadomości.
  • 6.0
    Ani fabuła, ani gatunek Zagubionych nie są oczywiste i jednoznaczne. Tylko papuga pozostaje niezmienna na ekranie.
  • 5.0
    Prawdopodobnie trzeba być Czechem, by poprawnie odebrać ukryte w kadrach przesłanki i komunikaty - z mojej osobistej perspektywy Zagubieni to średni i odrobinę przydługi film, który nie wzbudza większych emocji.
  • ?
    "Zagubieni" nie są najlepszym dokonaniem czeskiego reżysera. Czasami wpadają w pułapkę zbyt oczywistego humoru, nie zawsze odpowiednio dawkują widzowi informacje, a nie oferują też zbyt wiele pod względem wizualnym, chociaż technicznie stoją na wysokim poziomie.
  • ?
    I oto powraca to, co w dorobku Zelenki najlepsze: mistyfikacja, fałszywy dokument, tym razem w formie filmu o realizacji filmu. Śledzimy kulisy produkcji i zwłaszcza produkcyjnych machlojek i katastrof, gag goni gag, dość powiedzieć, że odtwórca roli Pavla jest uczulony na mocno przecież alergenne papuzie pióra.
  • ?
    Fabularna przewrotka otwiera obraz na wątki autotematyczne, będące satyrą na środowisko producentów filmowych. Niewiele tu jednak celnych żartów i świeżych pomysłów. Dużo lepiej wypadła sama opowieść o mężczyźnie z papugą.
  • ?
    Prawdziwym zaskoczeniem jest natomiast sposób, w jaki twórca "Zagubionych" przeskakuje z jednej formuły gatunkowej do drugiej. W tej zabawie konwencją rozpoznajemy to, co w kinie Zelenki wyjątkowe.
  • ?
    Najpierw niedowierzanie, potem oburzenie, a w końcu serdeczny śmiech.
  • ?
    Zelenka idealnie przeplata w swojej opowieści poważne tony z farsowymi brzmieniami. Bawi się konwencją dokumentu, kręci komedię o tym, o czym wielu czeskich reżyserów obawiało się nakręcić nawet dramat.