Dobra żona (2016)

Dobra žena

Średnia ocena
6.4 10.0 0.0
  • Polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 67%
  • Liczba recenzji: 9
  • Liczba recenzji pozytywnych: 6
  • Liczba recenzji negatywnych: 3

Szczegóły

Milena odkrywa, że jej mąż jest zbrodniarzem wojennym. Musi podjąć decyzję, co z tą wiadomością zrobić.
  • Reżyser: Mirjana Karanović
  • Scenariusz: Mirjana Karanović, Stevan Filipović, Darko Lungulov
  • Gatunek: Dramat
  • Kraj: Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Serbia
  • Długość: 90 min
  • Premiera w Polsce: 11 listopada 2016 (131 dni temu)
  • Premiera na świecie: 25 stycznia 2016 (422 dni temu)

Rozkład ocen

  • 10
  • 9
  • 8
    1
  • 7
    4
  • 6
    1
  • 5
    3
  • 4
  • 3
  • 2
  • 1

Recenzje

  • 8.0
    Kameralny, świetnie opowiedziany film, ze znakomitą rolą słynnej serbskiej aktorki Mirjany Karanović.
  • 7.5
    Wyciszona i słodko-gorzka kronika z pożycia małżeńskiego, które jednak od czasów zamierzchłych jest rodzaju męskiego.
  • 7.0
    Mirjana Karanović rezygnuje z efektownych środków wyrazu, dzięki czemu pozwala widzom w pełni skupić się na głównej postaci i jej dramatach. Film cechują oszczędne aktorstwo i prostota wizualna, które dobrze współgrają z jego rytmem i samą historią. Dobrą żonę polecam szczególnie tym, którzy są zainteresowani krajami byłej Jugosławii.
  • 7.0
    Subtelny, ale przejmujący i gęsty obraz społeczności, która żyje w lęku.
  • 7.0
    Warto obejrzeć ten film, bo oprócz tego, że porusza ważne tematy, to robi to w sposób subtelny w formie, ale jakże mocny w przekazie. Dociera dzięki temu tam, gdzie dotrzeć powinien.
  • 6.0
    Opowiedziana jest bardzo nienachalnie, bez pretensji. Karanović ewidentnie czerpie z dokonań rumuńskiej nowej fali.
  • 5.0
    Skłania do refleksji nad trudnymi wyborami, nad rozdźwiękiem pomiędzy poczuciem lojalności a potrzebą bycia prawym, dobrym człowiekiem i nad tym, jak dobrze znamy swoich najbliższych.
  • 5.0
    Mogło być ciekawym spojrzeniem na rodzinne rozdrapywanie ran wojskowej przeszłości, odkrywanie prawdziwej twarzy człowieka, z którym dzieli się życie i feministycznym manifestem kobiecej siły. Pozostał chaos i niespełnione nadzieje.
  • 5.0
    Sprawdza się jako portret skonfundowanej kobiety - w czym zasługa dobrego aktorstwa Karanovic - i jest ciekawy jako obraz patriarchalnego społeczeństwa, ale sama historia opowiadana jest rozwlekle i rozlewnie, w telenowelowej stylistyce, ze statycznymi, często czysto informacyjnymi dialogami.