Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Alicja Hermanowicz

NOWE! Jeżeli jesteś Alicja Hermanowicz, to możesz uzyskać dostęp do panelu administracyjnego krytyka (umożliwia m.in. dodawanie bieżących i archiwalnych recenzji). Skontaktuj się z nami lub dowiedz się więcej.
  • Średnia ocena: 6.7
  • Pozytywnych recenzji: 79%
  • Liczba recenzji: 70 w tym 70 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 55
  • Liczba recenzji negatywnych: 15
  • Średnio ocenia: 0.4 wyżej niż inni krytycy
  • Poziom ocen: 62% wyżej, 11% niżej, 28% tak samo jak inni krytycy
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Koneser
  • Najniższa ocena: 2.0 dla Listy do M. 2
  • Najbardziej odrębna ocena: 6.0 dla Ciemniejsza strona Greya

Recenzje

  • 6.9
    7.0

    Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2 2015

    Mocno depresyjny i na wskroś przesiąknięty gorzką ironią, skierowany zdecydowanie do starszej widowni - film daje ostrego kopa, porównywalnego z wypiciem mocnego espresso.
  • 7.2
    9.0

    Makbet 2015

    Kurzel zrobił wręcz idealny film kostiumowy i wielu innych twórców kina gatunkowego mogłoby się od niego uczyć - udało mu się zamienić nieco przykurzoną szkolną lekturę w dynamiczne, porywające widowisko, a przy tym udowodnić, że dzieła Szekspira są nieśmiertelne.
  • 6.4
    5.0

    Steve Jobs 2015

    Przyznaję, że jako technicznemu laikowi, wyjątkowo ciężko mi było przebrnąć przez ten seans, choć niestraszne mi ciężkie psychodramy typu "Rzeź" Polańskiego czy filmowe adaptacje utworów Tenneessee Williamsa. Z drugiej strony, osobom związanym z branżą informatyczną, które wybiorą się do kina zachęcone tytułem, może nie spodobać się wnikanie w ciemne zakamarki psychiki Jobsa i jego patologiczne relacje rodzinne.
  • 3.6
    2.0

    Listy do M. 2 2015

    Jawi się niczym zielonoskóry Grinch, który kradnie prezenty spod choinki i oznajmia, że w tym roku świąt nie będzie - wszelka magia bożonarodzeniowa ulatnia się powoli z każdą minutą filmu. Całe szczęście, że do świąt jeszcze daleko i być może widz zdąży do tego czasu zapomnieć o tym koszmarku.
  • 6.4
    8.0

    Spectre 2015

    Obraz nostalgiczny, świadomie odnoszący się do początków serii o najsłynniejszym szpiegu świata. Reżyser konfrontuje tutaj postać doświadczonego agenta z jego nieco anachronicznymi metodami śledztwa z nowoczesnymi systemami komputerowymi, które mają przejąć zadania agencji wywiadu.
  • 6.0
    5.0

    11 minut 2015

    Seans "11 minut" szybko zaczyna jednak nużyć, a nawet irytować, bo trudno ułożyć z tych puzzli jakąś sensowną i logiczną całość. Niewykluczone, że właśnie takie było założenie reżysera, jednak zupełnie tego nie kupuję.
  • ?
    5.0

    Legend 2015

    Tym, co mocno razi w "Legend" jest narracja filmu, prowadzona z off-u przez dziewczynę, a później żonę Reginalda - Frances. Jest ona o tyle infantylna i naiwna, o ile kontrastuje z tematyką filmu, tj. życiem i porachunkami gangsterów.
  • 7.7
    8.0

    Praktykant 2015

    Meyers przypomina też, że nigdy nie jest za późno, aby zacząć wszystko od nowa. Dokładając do jej niewątpliwego talentu reżyserskiego doskonały duet aktorski - Roberta De Niro i Anne Hathaway, otrzymujemy film uroczy i bezpretensjonalny, przy którym można się odstresować i na chwilę oderwać się od gonitwy dnia codziennego.
  • 7.5
    7.0

    Sicario 2015

    Juarez to miejsce, gdzie nie ma miejsca na płacz, strach i procedury, a jak raz wejdzie się do tego świata, to zmienia ono człowieka w sposób nieodwracalny - podobnie jest z seansem "Sicario", który ciężko wymazać z pamięci.
  • 7.5
    8.0

    Nieracjonalny mężczyzna 2015

    Twórca "Manhattanu" pokazuje tu ponadto, że wszyscy jak żyjemy kochamy się w ideach i to one utrzymują nas przy zdrowych zmysłach. Nie chodzi tu tylko o wizję morderstwa doskonałego, ale również o bardziej przyziemne sprawy, jak marzenia o ucieczce od rutyny dnia codziennego i podróżowaniu po świecie czy fantazjowanie o romansie ze starszym profesorem.
  • 6.6
    7.0

    Wykolejona 2015

    Film ciepły i pogodny, niosący nadzieję dla wszystkich dziwaków i odmieńców tego świata, że nawet oni mają szansę na odnalezienie miłości swojego życia. Pokazuje również, że pornografia, alkohol i używki nie są w stanie zapełnić życiowej pustki i wcześniej czy później należy powrócić na "właściwe tory" - byleby nie za późno...
  • ?
    9.0

    Nowa dziewczyna 2014

    Ma wiele warstw i wnikliwemu widzowi dużą przyjemność sprawi ich odrywanie i docieranie do sedna. Reżyser rozrzuca przy tym wiele tropów w ten sposób, że łatwo się w nim pogubić - każdy nowy element jest w stanie przekreślić całą dotychczasową interpretację.
  • ?
    5.0

    Z dala od zgiełku 2015

    Vinterberg stworzył dzieło zaskakująco chłodne i podszedł do historii z dużym dystansem, więcej przekazując obrazami niż dialogami, które są tu nadzwyczaj oszczędne.
  • ?
    9.0

    Wiek Adaline 2015

    Obraz Kriegera jawi się więc jako prawdziwa perełka w dzisiejszym kinie - do tego estetycznie opakowana i oprawiona piękną, nastrojową muzyką.
  • ?
    6.0

    System 2015

    Największym błędem filmu jest jednak brak konsekwencji. Espinoza wyprowadza pesymistyczną i ostrą jak brzytwa tezę o kompletnej degradacji jednostki w obliczu chorego systemu, ale na sam koniec zostawia go z banalnym pocieszeniem, które wywołuje co najwyżej uśmiech politowania.
  • 7.9
    7.0

    Body/Ciało 2015

    Niezależnie od tego, w jaki sposób traktujemy własne ciało i jaki mamy do niego stosunek, zawsze będzie ono dla nas źródłem cierpień - wydaje się, że jest to jedna z tez twórczości Szumowskiej.
  • 4.9
    4.0

    Pięćdziesiąt twarzy Greya 2015

    Niestety, seans filmu rujnuje nasze wyobrażenia i ukazuje bohaterów takimi, jakimi są w rzeczywistości, a mianowicie dość drętwymi postaciami bez ikry. Wychodzą też na światło dzienne wszystkie absurdy i niedorzeczności. To, co w książce było nawet zabawne, w filmie prezentuje się żałośnie (jak scena słynnego wywiadu Any z Christanem).
  • 6.0
    6.0

    Teoria wszystkiego 2014

    Mimo ciężkiej problematyki "Teorii wszystkiego" nie brak jednak lekkości, a nawet pewnej dozy ironii i humoru. Pokazuje, że - wbrew obiegowej opinii - kalectwo fizyczne nie równa się kalectwu umysłowemu. Film podnosi na duchu i skłania do tego, aby żyć najlepiej jak się da, wbrew przeciwnościom losu.
  • 4.3
    4.0

    Hiszpanka 2015

    Mimo że nie sposób odmówić Barczykowi pewnej brawury i erudycji, nie wyłania się z tego obrazu żadna spójna wizja. Trudno bowiem ocenić, jaki jest ostatecznie stosunek reżysera do sprawy polskiej. Autor niby ironizuje i wyśmiewa narodowe symbole i polski mesjanizm, nie jest to jednak na tyle wyraźna kpina, by uznać "Hiszpankę" za manifest poglądów politycznych reżysera, czy film propagandowy.
  • 5.5
    6.0

    Wielkie oczy 2014

    Najnowszy film Burtona (choć może nazbyt dosłownie), pokazuje że uczciwość i szlachetność serca zawsze zostaną nagrodzone, a pazerność i próżność ukarane. Metaforyka i przekaz filmu są wiec mocno bajkowe i schematyczne - o tym, że Burton lubi moralizować wiemy już jednak z jego poprzednich dzieł.
  • 5.0
    6.0

    Exodus: Bogowie i królowie 2014

    Film Scotta z jednej strony zawiera spore dłużyzny, a z drugiej wiele w nim skrótów i niedopowiedzeń. Widz ma problem, żeby nadążyć za kolejnymi wydarzeniami i zapoznać się z bohaterami. Niejasne są również ich motywacje - najbardziej problematyczna jest oczywiście postać głównego bohatera.
  • 6.8
    7.0

    Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1 2014

    Mimo, że reżyser zachował wierność wobec literackiego pierwowzoru i pozwolił sobie na niewiele swobody w scenariuszu, film jest dobrą interpretacją powieści Collins. Dobitnie ukazuje, że żaden system - czy dyktatura prezydenta Snowa, czy totalitaryzm w wydaniu prezydent Coinnie są doskonałe.
  • 7.4
    7.0

    Interstellar 2014

    O ile film jest mocno dopieszczony od strony wizualnej, o tyle twórcom scenariusza wyraźnie zabrakło inwencji. Pełno tu banałów i wytrychów słownych - dowiemy się m.in. że miłość przekracza czas i przestrzeń oraz, że każdy jeden homo sapiens potrzebuje drugiego, aby poprawnie funkcjonować.
  • 6.7
    7.0

    Sędzia 2014

    Film Dobkina raz bawi, raz wzrusza i jest przy tym dobrym filmem na niedzielne popołudnie, dając nam psychiczny komfort i ukojenie, ale nie oszukujmy się - nie takie jest zadanie tego typu kina.
  • 6.0
    7.0

    Służby specjalne 2014

    Poetyka "Służb specjalnych" przypomina nieco psychodeliczną "Wojnę polsko-ruską". Podobnie jak Xavery Żuławski, reżyser wprowadza na potrzeby filmu specjalny kod językowy, znany w środowisku tajnych agentów. Film jest podzielony na segmenty, a każdy z nich jest zatytułowany innym hasłem. Dzięki takiej poszatkowanej, chaotycznej narracji, należy się mocno skoncentrować na filmie, aby się nie pogubić w wydarzeniach.
  • 6.8
    8.0

    Magia w blasku księżyca 2014

    Widz wychodzi z seansu szczęśliwy i pocieszony. Dlaczego? Ponieważ reżyser nie odbiera nam prawa do tych krótkotrwałych, złudnych chwil szczęścia i powtarza za Freudem, że potrzebujemy ich aby poprawnie funkcjonować.
  • 7.4
    9.0

    Bogowie 2014

    Tegoroczny festiwal w Gdyni zaskoczył i mogliśmy zobaczyć kilka perełek z kina gatunkowego. Jedną z nich są "Bogowie" - biografia z prawdziwego zdarzenia, jakiej polskie kino jeszcze nie widziało, a przy tym filmowy majstersztyk.
  • ?
    7.0

    Miasto 44 2014

    W "Mieście 44" zabrakło ponadto tego, co stanowiło o sile "Sali samobójców", a mianowicie autentyzmu i intensywności przeżyć - efektem są marionetkowi bohaterowie, z którymi ciężko się utożsamić.
  • 6.3
    6.0

    Lucy 2014

    Trzeba przyznać, że Besson jak nikt potrafi operować banałem i kiczem, tak że staje się on przyswajalny. Właśnie dlatego warto się wybrać na "Lucy", nawet jeśli to jeden ze słabszych filmów reżysera.
  • 6.5
    5.0

    Tylko kochankowie przeżyją 2013

    Czy reżyser przekonał widza, że świat wampirów jest lepszy od naszego i czy chcielibyśmy w nim żyć? Nie, bo wampiry w wydaniu Jarmuscha to androgeniczne i aseksualne postacie, które przeczą estetyce utrwalonej w kinie wampirycznym - na ekranie wypadają papierowo i karykaturalnie. Na próżno tu szukać wyrafinowanego erotyzmu i napięcia jakie zazwyczaj towarzyszą temu gatunkowi.
  • ?
    7.0

    Grace księżna Monako 2014

    Dahan uderza w te same struny, co wszystkie filmy biograficzne o członkach rodzin królewskich - na osobistym dramacie księżnej, która nie potrafi sprostać roli, jaką na siebie przyjęła. Brzmi to znajomo, bo podobne zmagania widzieliśmy już w wielu innych filmach.
  • ?
    8.0

    Medicus 2013

    Największą zaletą "Medicusa" jest siła, z jaką przyciąga widza do ekranu - ten obraz fascynuje i pochłania bez reszty, pozwalając zapomnieć, że jest sięw kinie. Podobnie jak "Pachnidło" Toma Tykwera budzi w nas wszystkie zmysły: słyszymy dźwięki, czujemy zapachy, bez trudu wyobrażamy sobie świat przedstawiony i angażujemy się w przeżycia bohaterów.
  • ?
    5.0

    Syn Boży 2014

    Film o ostatnich dniach Chrystusa emitowany w okresie Wielkiego Postu powinien również pomóc przygotować się duchowo do świąt Wielkiej Nocy. W przypadku dzieła Christophera Spencera nie tylko ten warunek nie zachodzi, ale jest to film, który można obejrzeć w każde popołudnie między gotowaniem a prasowaniem, ponieważ nie zostawia za sobą większego echa.
  • 6.4
    7.0

    Noe: Wybrany przez Boga 2014

    Wydaje się, że reżyser popłynął na fali, modnego ostatnio w kinie, motywu apokalipsy, a tekst biblijny posłużył mu za pretekst do przedstawienia własnej wizji. "Noe: wybrany przez Boga" bardzo przypomina jego wcześniejsze filmy: reżyser wyraźnie ma skłonność do tematów z pogranicza metafizyki i nauki, by przypomnieć "Żródło" czy "Pi".
  • 5.7
    6.0

    300: Początek imperium 2014

    Duża słabość "300: Początek imperium" tkwi właśnie w monotonni - przemoc staje się tutaj celem samym w sobie, pozbawiona wszelkiej otoczki ideologicznej, a nawet zwykłej logiki.
  • 7.2
    7.0

    American Hustle 2013

    Russell po dobrze zapowiadającym się początku zjeżdża na bocznicę i mnoży niepotrzebne wątki, co sprawia, że film zaczyna przypominać operę mydlaną, ale - uwaga - niekoniecznie jest to jego wadą. Wprawdzie widz szybko gubi się w intrydze i traci zainteresowanie tym, co dzieje się na ekranie, pozwala mu to jednak przenieść uwagę na inne tory i cieszyć się wizualno-dźwiękowymi walorami filmu, których nie brakuje.
  • ?
    7.0

    Złodziejka książek 2013

    Trzeba przyznać, że w pewnych momentach "Złodziejka książek" potrafi wycisnąć łzy nawet z najmniej czułego widza. Mimo, że jest dość przeciętną ekranizacją, to dobry film na zimowe popołudnie do obejrzenia w rodzinnym gronie, który cieszy oko bajkowymi krajobrazami i urzeka ładną ścieżką dźwiękową, stworzoną przez Johna Williamsa.
  • 6.3
    7.0

    Wielki Gatsby 2013

    Tekst Fitzgeralda winien być raczej badany metodami psychoanalizy, wszak "Wielki Gatsby" to w ocenie krytyków powieści raczej pewne wyobrażenie czy metafora. Reżyser potraktował tę postać bardziej dosłownie, skupił się na przydomku "wielki" i całej otoczce "glamour", pomijając jego prawdziwą tożsamość.
  • 5.0
    7.0

    Adwokat 2013

    Podążając za intencją autora scenariusza powinniśmy trzymać emocje na wodzy, jednak podskórnie czujemy, że ten świat istnieje naprawdę i dzieli nas od niego jeden nieostrożny ruch. Trzeba przyznać, że Scottowi udało się uruchomić skrywane lęki i wzbudzić odrazę przed otaczającym nas światem konsumpcji.
  • ?
    8.0

    Wenus w futrze 2013

    Polański nie brata się bowiem z psychoanalizą, nie próbuje też wchodzić w dialog z nurtem queerowym. W "Wenus w futrze" dokonuje syntezy swoich poglądów na temat relacji-damsko męskich, ubierając je w postać żartobliwego manifestu o zniewoleniu płcią - w ten sposób dystansuje się od swoich poprzednich dzieł.
  • ?
    6.0

    Wspaniała 2012

    W filmie można dostrzec wyraźne wpływy rodaka - Jacquesa Dem'yego, zwłaszcza "Parasolek z Cherbourga" i "Panienek z Rochefort". "Wspaniała" nawiązuje do nich nie tylko fabularnie (historia ubogiej dziewczyny z małego miasteczka, która chce się wyrwać spod władzy rodziców) ale również stylistycznie: film utrzymany jest w cukierkowych kolorach z przewagą różu i fioletu, co dodaje całej historii pewnej bajkowości.
  • ?
    9.0

    Przed północą 2013

    Ostatnia część jest doskonałym dopełnieniem całej trylogii - oto obserwujemy bohaterów, którzy wyglądają i zachowują się jakby podróżowali wehikułem czasu - widz odnosi wrażenie, jakby oglądał wciąż ten sam film, a bohaterowie kontynuowali dyskusje rozpoczętą przed laty w pociągu.
  • ?
    9.0

    Ida 2013

    Pawlikowski udowadnia, że najważniejsza jest dla niego własna wizja twórcza: intymna historia bohaterki zawładnęła nad upiorami historii, co więcej uciszyła na chwilę polityczny jazgot.
  • ?
    8.0

    Heli 2013

    Najbardziej przerażająca i najdłuższa lekcja dojrzewania, jaką widziało kino. Najnowszy film Amata Escalante jest pełen sprzeczności. Od początku nastawiamy się na mocne, naturalistyczne kino w konwencji thrillera, a film otwiera scena, której nie powstydziłoby się kino gore.
  • ?
    6.0

    Wałęsa. Człowiek z nadziei 2013

    Fenomen ruchu Solidarności wymagałby ujęcia zbiorowego, przyjrzenia się losom jednostkowym działaczy - jest to jednak temat na odrębną dyskusję. Pomijając te uwagi, należy jednak pochwalić "Człowieka z nadziei" jako solidną filmową biografię i przedstawienie obiektu zbiorowej wyobraźni, jakim stał się Wałęsa.
  • ?
    3.0

    Sierpniowe niebo. 63 dni chwały 2013

    Mimo tych wszystkich wad, trudno zrównać z ziemią "Sierpniowe niebo...". Każda forma jest bowiem dobra, żeby wystawić pomnik warszawskim bohaterom i przypomnieć o narodowych zrywach, zwłaszcza historycznym ignorantom.
  • ?
    4.0

    Wielkie nadzieje 2012

    "Wielkie nadzieje" to film słaby - nie tylko jako ekranizacja porywającej powieści Anglika, ale w każdej kategorii.
  • ?
    9.0

    Miłość po francusku 2013

    "Miłość po francusku" to kolejna, po zeszłorocznej "Delikatności" (również francuskiej), komedia romantyczna, która udowadnia, że jej formułę wciąż da się obronić.
  • 6.2
    6.0

    Millerowie 2013

    Filmu zawdzięcza sukces przede wszystkim doborowej obsadzie aktorskiej: dobrze wykorzystany potencjał komediowy Jennifer Aniston, vis comica Jasona Sudeikisa oraz bezpretensjonalna gra młodych aktorów.
  • ?
    10.0

    Koneser 2013

    W "Koneserze" Giuseppe Tornatore po raz kolejny udowodnia, że jest prawdziwym wirtuozem kina - jego filmy oddziaływują na wszystkie zmysły: uwodzicielska, budząca dreszcze muzyka Ennio Morricone (która zawsze jest u niego samodzielnym narratorem filmu), piękne, wysublimowane zdjęcia, i co najważniejsze - autentyczna miłość do kina, bijąca z każdego kadru, widoczna w sposobie ukazywania postaci, w dopieszczonych ujęciach i scenografii.
  • 6.3
    6.0

    Gorący towar 2013

    "Gorący Towar" to niestety zaledwie odprysk dawnego czaru Bullock i kapitalnego czarnego humoru pierwowzoru - mimo tego, spełnia swoje zadanie i dostarcza solidną dawkę śmiechu.
  • ?
    8.0

    Basen 1969

    "Basen" Jacquesa Deraya to jednak przede wszystkim koncert aktorski Delona i Schneider - pamięta się z niego głównie sceny, gdzie opalają się skąpo ubrani, by za chwile zacząć się kochać.
  • ?
    8.0

    Wichrowe wzgórza 2011

    Można opowiedzieć historię złamanej duszy, grając na emocjach widza, jednak nie jest to konieczne by go zaniepokoić. Reżyserka nie pozostawia nas z uzdrawiającym katharsis. Ostatnia scena jest dopiero zapowiedzią dramatu jaki odegra się na wrzosowiskach - to dopiero początek udręk bohaterów, które zaczęły się gdy "niewolnik" został Panem.
  • ?
    8.0

    U niej w domu 2012

    "U niej w domu" jest luźną adaptacją sztuki Juana Mayorgi "Chłopiec z ostatniej ławki", jednak mocno upikantnioną. Związki z literaturą zdecydowanie wychodzą reżyserowi na dobre - w przeciwieństwie do jego nieszczęsnych bohaterów, u których konsekwencje parania się słowem bywają różne.
  • 5.4
    7.0

    Na karuzeli życia 2017

    Allen w swoim najnowszym filmie nie objawi przed nami żadnych nowych prawd i mądrości życiowych, ale wciąż trzyma dobry poziom. Dzięki wspaniałemu aktorstwu Winslet, jest to jedna z jego najlepszych produkcji od lat.
  • 5.3
    3.0

    Listy do M. 3 2017

    Nie ma właściwie żadnego sensownego powodu, żeby wybrać się do kina na "Listy do M. 3" - film ani grzeje, ani ziębi i przez podobieństwo do pierwowzoru ogląda się go trochę jak wycięte fragmenty przy montażu jedynki.
  • 5.1
    5.0

    Pomiędzy nami góry 2017

    Jako przedstawiciel gatunku kina survivalowego film zupełnie nie trzyma w napięciu, za to jako melodramat jest całkiem przyjemny w odbiorze. Absolutnie zachwyca w warstwie wizualnej.
  • 6.6
    7.0

    Podwójny kochanek 2017

    Intertekstualna zabawa kinem, jednak wciąga jak dobry thriller i potrafi momentami porządnie przestraszyć.
  • 7.7
    8.0

    Frantz 2016

    Ponieważ większość słów i deklaracji wypowiedzianych na ekranie można wziąć w nawias ironii, należy czytać w filmie pomiędzy wierszami i sugerować się raczej obrazami niż słowem, o czym najdobitniej świadczy ostatnia scena filmu. W tej misternie utkanej przez reżysera sieci kłamstw nie zabrakło jednak jednej prawdziwej myśli - trudniej niż umierać jest po prostu żyć w tym pogmatwanym świecie.
  • 5.2
    8.0

    Bikini Blue 2017

    Obraz Marszewskiego ogląda się jak perełkę kina z lat 50., która zaginęła gdzieś w archiwach filmowych. Śmiało można powiedzieć, że "Bikini blue" to najlepszy polski film niezależny od czasów "Idy".
  • 5.1
    6.0

    Amok 2017

    Autorka niestety nie wykorzystała potencjału, drzemiącego w mrocznej historii Krystiana Bali, więc w konsekwencji "Amok" nie porywa i nie angażuje widza.
  • 2.6
    6.0

    Ciemniejsza strona Greya 2017

    Bardzo przyjemne walentynkowe kino, które nie wymaga od widza zbyt dużo myślenia, za to pozwala skutecznie oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świat czystego hedonizmu.
  • 5.4
    6.0

    Amerykańska sielanka 2016

    Przyzwoita ekranizacja, która porusza i szokuje, jednak nie oddaje wielowymiarowości dzieła Rotha.
  • 5.6
    5.0

    Ukryte piękno 2016

    Mimo znakomitej obsady, film jest obliczony na wywoływanie wzruszeń a przez to mało wiarygodny i nieznośnie kiczowaty.
  • 5.1
    6.0

    Pitbull. Niebezpieczne kobiety 2016

    Oceniając jednak dzieło twórcy "Służb specjalnych" pod kątem czystej rozrywki, trzeba przyznać, że tutaj nie zawodzi i zwolennicy czarnego humoru na pewno będą się na nim nieźle bawić.
  • 4.5
    6.0

    Królowa pustyni 2015

    Pustynia jawi się w filmie niczym piękna i okrutna kochanka, która daje, ale jednocześnie odbiera życie. Niestety produkcja zawodzi, gdy na ekranie pojawiają się ludzie.
  • 3.7
    5.0

    Historia Roja 2016

    Temat z ekranowym potencjałem został zmarnowany przez wybujałe ego reżysera i chęć przeforsowania swoich tez za wszelką cenę.
  • 8.4
    9.0

    Zwierzogród 2016

    Niektóre żarty sytuacyjne po prostu powalają na łopatki.
  • 6.7
    6.0

    Ave, Cezar! 2016

    Z obrazu wyłania się wielki i raczej niezamierzony chaos.
  • 6.3
    8.0

    Dziewczyna z portretu 2015

    Uczy tolerancji i otwiera na inność, lecz czyni to w sposób subtelny i nienachalny, nie posługując się szantażem emocjonalnym.