Nieznajoma dziewczyna (2016)

6.0 10.0 0.0
  • Polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 50%
  • Liczba recenzji: 24 w tym 14 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 7
  • Liczba recenzji negatywnych: 7

Szczegóły

Lekarz stara się odkryć tożsamość pacjentki, która zmarła po tym, kiedy odmówiono jej leczenia.
  • Reżyser: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
  • Scenariusz: Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
  • Premiera w Polsce: 9 grudnia 2016 (257 dni temu)
  • Premiera na świecie: 18 maja 2016 (462 dni temu)

Rozkład ocen

  • 10
  • 9
  • 8
    3
  • 7
    1
  • 6
    3
  • 5
    5
  • 4
    1
  • 3
    1
  • 2
  • 1

Recenzje

  • 8.3
    Bracia Dardenne znów są oszczędni i przezroczyści, a jednocześnie rozpalają emocje i wciągają w podążanie za swoją bohaterką. I nadal odwołują się do społecznego sumienia.
  • 8.0
    Nie wszystko w "Nieznajomej dziewczynie" jest idealne, czasem górę bierze naiwność i być może idealizm, ale doskonała Adele Haenel nie tylko robi robotę, ale to właśnie urodzona w 1989 roku aktorka sprawia, że o tym filmie nie jest tak łatwo zapomnieć.
  • 8.0
    Sprawnie napisana historia, wymagająca jednak lekkiego przymrużenia oka. Wyjątkowo dobra jest na pewno Haenel w głównej roli.
  • 7.0
    Bracia Dardenne tradycyjnie tylko obserwują swoją bohaterkę. Tak, jakby nie mieli wpływu na to, o czym jest ta historia.
  • 6.7
    Przy wszystkich swoich zaletach - od czujności moralnej po atrakcyjność fabularną - nie jest to najlepszy film braci Dardenne. Bardzo istotny tu wątek młodocianego pacjenta biegnie zanadto meandrycznie i oparty jest na zbyt dużej ilości przypadków. Zdarzają się sceny nieprzekonujące czy wręcz sztuczne i rozwiązania jak z melodramatu.
  • 6.7
    Belgijscy reżyserzy nie stawiają swych bohaterów w sytuacjach nadzwyczajnych, podobne historie zdarzają się na co dzień. Dlatego po wyjściu z kina możemy pomyśleć: przecież nam mogło się przytrafić coś podobnego.
  • 6.7
    Niezwykle klarowny w sposobie prowadzenia opowieści.
  • 5.0
    Najnowsze dzieło mnie nie przekonało. Nie czułem się zaangażowany w tę opowieść. Zaskoczenie nie ma końca, ponieważ w trakcie oglądania filmów panów Dardenne nie zdarzało się to nader często.
  • 5.0
    Jedynie aktorski wysiłek Adele Heanel zasługuje na uwagę.
  • 5.0
    Jeśli "La Fille Inconnue" choć na chwilę wybija się ponad przeciętność, to nie dzięki firmowej paradokumentalnej estetyce, ale popisowej roli Adele Haenel.
  • 5.0
    Film o rzeczach ważnych, ale opowiedziany trochę zbyt nieważnie, poprawnie i jednowymiarowo, tłumacząc się że to wszystko pod orężem rzeczywistości w imię autentyzmu w kinie.
  • 5.0
    Charakterystyczna dla belgijskich reżyserów sucha i chłodna atmosfera filmu tym razem nie współgra ze sprawnym i przykuwającym uwagę prowadzeniu akcji, której w wielu miejscach przydałby się wartki zastrzyk.
  • 4.0
    W typowy dla siebie sposób twórcy konstruują pewien koncept, który potem rozwijają - szkoda tylko, że podstawowe założenie wybrzmiewa fałszywie i nieprawdopodobnie, a film niepotrzebnie się wlecze. Idealistyczne podejście reżyserów do świata nie zdało w tym wypadku egzaminu.
  • 3.0
    Ma wiele uroczych czy zajmujących momentów, tyle że nazbyt powolna narracja i brak jasno określonego celu, do którego miałaby zmierzać całość, przekreśla go jako udany obraz - czy to kryminalny, czy obyczajowy. Niestety na nic się zdaje znakomita kreacja Adèle Haenel oraz nienachalne, iście dokumentalne zdjęcia Alaina Marcoena.
  • ?
    Mimo, że fabuła sprzyja rozważaniu problemów moralnych, rozliczeń winy i kary, podkreśleniu jak błahe wydarzenia czasami mogą urosnąć do miana przełomowych zwrotów, "La fille inconnue" nie ma ciężaru najlepszych filmów belgijskich reżyserów.
  • ?
    Bracia Dardenne'owie zwykli łączyć w swoich filmach wrażliwość społeczną z wyważonym realizmem. Jednak po "Nieznajomej dziewczynie" można im zarzucić nadmierną dosłowność przekazu i skłonność do moralizowania.
  • ?
    To nie jest niestety wyróżniająca się produkcja. W celu urozmaicenia akcji wpleciono w nią wątek kryminalny, który poprowadzony jest sztucznie i bez polotu.
  • ?
    Zaczyna się jak rasowy thriller, dodajmy: ze społecznym zacięciem. Potem jednak napięcie siada, a koniec jest już ckliwy.
  • ?
    W paradokumentalnej stylistyce, mocny w przekazie, pełen buzujących pod skórą emocji, refleksyjny.
  • ?
    Rzadki przykład filmu, który przynosi widzowi pocieszenie, a jednocześnie nie zamienia się w dobroduszny kicz.
  • ?
    Czyste, proste ujęcia, sprawiają, że film ogląda się z przyjemnością. Przedstawiony świat w swojej prostocie wydaje się wręcz nierealny.
  • ?
    Męczący, pozbawiony wyraźnego kierunku film-ilustracja. Brak mu bijącego serca, zdaje się machinalnie wykrojonym "dardennopodobnym" półproduktem.
  • ?
    Sześciokrotni zdobywcy nagród i wyróżnień w Cannes są mistrzami fonofotograficznego odbicia rzeczywistości i mimo swoistej powtarzalności narzędzi, jakie stosują, i powielania fabuł, pozostają mistrzami. Respektując ciemną stronę ludzkiej mocy, przewrotnie zachęcają do lepszych odruchów.
  • ?
    Nienarzucający interpretacji film o poczuciu winy, znaczeniu nawet drobnych działań i w ogóle pracy lekarza rodzinnego, ale też taki - nazwijmy go tak - półkryminał.