Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Pomiędzy słowami 2017

Michael spędza weekend z ojcem, którego wcześniej nie poznał.
  • Reżyser: Urszula Antoniak
  • Scenariusz: Urszula Antoniak
  • Ostatnia aktywność: 27 października 2017 (83 dni temu)
  • Premiera w Polsce: 16 lutego 2018 (za 29 dni)
  • Premiera na świecie: 8 września 2017 (132 dni temu)
6.6 10.0 0.0
  • Polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 90%
  • Liczba recenzji: 11 w tym 10 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 9
  • Liczba recenzji negatywnych: 1
  • Najlepszy film w zapowiedziach: #18
  • Najpopularniejszy film w zapowiedziach: #8

Recenzje

  • 8.0
    Reżyserka stworzyła uniwersalną historię o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie. Nie wchodzi w polityczną narrację, a od strony czysto ludzkiej ukazuje dramat niedopasowania.
  • 7.0
    Odpowiedzi udzielane przez reżyserkę często wydają się oczywiste, jednak "Pomiędzy słowami" sprawdza się doskonale jako dramat jednostki, która swą egzystencję w obcym kraju oparła na kłamstwie.
  • 7.0
    Mimo że intrygujący, jest niedoskonały, pęknięty, skupiony na biegunach, a nie na tytułowym "pomiędzy".
  • 7.0
    Podobnie jak poprzedni film reżyserki, "Strefa nagości", "Pomiędzy słowami" to kino stawiające odbiorczy opór, chłodne, miejscami bliższe wizualnemu esejowi. Taki już paradoks jej filmografii: niby cielesnej i zmysłowej, a jednak bardzo "mózgowej", analitycznej.
  • 7.0
    Zarzuty te dotyczą jednak tylko warstwy fabularnej. Wizualna stoi przez cały czas na najwyższym poziomie, głownie dzięki pięknym zdjęciom operatora Lennerta Hillege'a. Nie zawodzą także aktorzy. W szczególności Chyra, tutaj niechlujny i trochę butny, wprowadza na ekran energię, której podczas jego nieobecności bardzo brakuje.
  • 7.0
    Antoniak z wdziękiem opowiada o kryzysie tożsamości, bolesnych relacjach ojca i syna oraz kryzysie emigracyjnym Europy. Nie popada w nachalne diagnozy, nie narzuca widzom tez i wyjaśnień, jedynie - za sprawą charyzmatycznej jednostki - przedstawia problem.
  • 6.0
    Niestety reżyserka nie może się powstrzymać i zjeżdża z języka uważnego, nieawanturującego się, na bezpośredni, wszystkie metaforycznie rzucane pytania, zwielokrotnia o zupełnie niepotrzebną prostolinijność. Jakby nie wierzyła, że widz zrozumiał wcześniej albo mógł się nudzić, a ona musi musi zrobić szybki i dynamiczny skrót, tego co prezentowała wcześniej w filmie naturalistycznie, kreatywnie, nie wtrącając się.
  • 6.0
    To mógł być festiwalowy faworyt, ale absurdalne zakończenie zrujnowało świetnie prowadzoną opowieść.
  • 6.0
    Rzecz przepięknie zrealizowana, jednak niestety nie wywołująca większych emocji.
  • 5.0
    Od pierwszych minut irytuje formą. Czarno-białe zdjęcia i narracyjne manieryzmy reżyserki nie pozwalają wybrzmieć istocie konfliktu ojca i syna.
  • ?
    To przede wszystkim wizualna uczta, która od pierwszej sceny zapiera dech, zahaczając momentami o doskonałość. Sama historia dzieli widzów, a w szczególności zakończenie, które choć niekoniecznie było potrzebne, mimo wszystko całkiem zgrabnie dopełniło całość.

Aktywne