Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Oskar Dziki

  • Średnia ocena: 7.3
  • Pozytywnych recenzji: 88%
  • Liczba recenzji: 16 w tym 16 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 14
  • Liczba recenzji negatywnych: 2
  • Średnio ocenia: 0.9 wyżej niż inni krytycy
  • Poziom ocen: 80% wyżej, 0% niżej, 20% tak samo jak inni krytycy
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla A Ghost Story
  • Najniższa ocena: 4.0 dla Okręt strachu
  • Najbardziej odrębna ocena: 8.0 dla Szklana trumna

Recenzje

  • 7.6
    10.0

    A Ghost Story 2017

    W swoim rdzeniu A Ghost Story przypomina świadomą abstrakcję, przez co łatwiej docenić jej wizualne piękno i konceptualną zuchwałość, jednocześnie trzymając na dystans jawny sentymentalizm.
  • ?
    8.0

    Najście 2007

    W swoim znakomitym dziele Alexandre Bustillo i Julien Maury zaserwowali nam to, co najlepsze w nowej fali francuskiej ekstremy.
  • 7.3
    9.0

    To przychodzi po zmroku 2017

    Jest jednym z tych filmów, w których bardziej przerażające od świdrujących dźwięków z pogrążonego ciemnością lasu są tylko enigmatyczne i pełne proroczej symboliki sny głównych bohaterów.
  • 6.6
    7.0

    Słudzy diabła 2017

    Niejednoznaczna historia w połączeniu z warsztatowym, acz skutecznym podejściem do wywołania dreszczy, dała nam horror leżący blisko tego co znamy, a jednocześnie zachowujący swój autonomiczny urok.
  • 4.0
    4.0

    Okręt strachu 2016

    Wang Zao wydaje się być obudzonym ze śpiączki twórcą, żyjącym w przekonaniu, że współczesnym kinem grozy wciąż rządzą schematy ze wspomnianej wielokrotnie Piły, czy z bazującego na bliźniaczym punkcie wyjściowym Piątego wymiaru. Niestety, panie twórco, jak mawiają przyjaciele z Czech: To se ne vrati pane ředitel.
  • 5.2
    8.0

    Szklana trumna 2016

    Jeden z najbardziej pomysłowych efektów wykorzystania ograniczonej budżetem przestrzeni, a z pewnością najładniejszy.
  • 5.6
    8.0

    Lekarstwo na życie 2017

    W bilansie dostajemy więc perfekcyjnie zrealizowaną Wyspę tajemnic Martina Scorsese, naznaczoną tak mocno gatunkową przynależnością, że końcówka to już jawne odniesienie do Odrażającego Dr Phibesa z całym swoim kiczowatym dobrodziejstwem inwentarza.
  • 7.8
    8.0

    Wojna o planetę małp 2017

    Godny uwagi produkt, który w zalewie lekkostrawnej papki wydaje się swego rodzaju powiewem świeżości. Pochwalić należy nie tylko najwyższej klasy zdjęcia, które momentami zapierają dech w piersiach, ale także efekty specjalne, które z miejsca pretendują do wzięcia udziału w wyścigu po Oscary.
  • 7.0
    8.0

    Oczy matki 2016

    Oniryczny seans, piękny i przerażający jednocześnie, ale mówiąc o nim "słaby" nie docenimy serca i pracy, jaką włożył w swoje pierworodne dziecko Nicolas Pesce. Kolejny raz kino niezależne daje nam jasno do zrozumienia, że horrorom najlepiej jest z dala od wielkich budżetów i restrykcyjnych wytwórni!
  • 7.5
    8.0

    Uciekaj! 2017

    Nieszczęśliwie jednak, Uciekaj! mimo ciekawego skryptu, solidnej realizacji czy gry aktorskiej grzęźnie w końcówce. Finał historii wprawny widz przewidzi już gdzieś w połowie seansu, a sam jego przebieg trąci sztampą - dobrze nakręconą, aczkolwiek sztampą.
  • 6.1
    6.0

    Bodom 2016

    Zaledwie solidny, rzemieślniczy twór, będący mirażem tego co znane i lubiane.
  • 6.5
    7.0

    Nie oddychaj 2016

    Wyobraźcie sobie klasyczny kryminał Doczekać zmroku (1967), w którym zamiast śliczniutkiej Audrey Hepburn, mamy brodatego Stephena Langa, a całość nakręcono pośród niegdysiejszej dumy gospodarczej USA. Takie właśnie jest Nie oddychaj!
  • 6.6
    7.0

    In a Valley of Violence 2016

    Jeśli szukacie kina egzystencjonalnego, stawiającego na szali moralności czyny pokroju morderstwa czy ucieczki od obowiązków, to źle traficie. In a Valley of Violence dowodzi wprawdzie, że dobrze podana zemsta smakuje zawsze tak samo dobrze, ale nie znajdziemy tu nic więcej.
  • 6.0
    7.0

    31 2016

    Kolejny trip wypchanej pomysłami głowy Roba okazuje się jednorazową wycieczką, w dodatku nie oferującą niczego nowego, serwującą kolejny raz talerz pełen krwawej, soczystej pulpy.
  • 4.5
    4.0

    Blair Witch 2016

    Przez większą połowę jest odtwórczy, by w niepotrzebnie przedłużonej końcówce popaść w totalną nijakość.
  • 6.6
    7.0

    Noc oczyszczenia: Czas wyboru 2016

    Spodoba się tym, którzy od kina nie wymagają wiele prócz krwawej rozrywki. Ci zostaną w 100% zaspokojeni po niedosycie jaki zafundowała im druga część.