Jakub Izdebski

  • Średnia ocena: 5.9
  • Pozytywnych recenzji: 54%
  • Liczba recenzji: 28 w tym 28 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 15
  • Liczba recenzji negatywnych: 13

Szczegóły

Rozkład ocen

  • 10
  • 9
    2
  • 8
    3
  • 7
    10
  • 6
  • 5
    6
  • 4
    2
  • 3
    4
  • 2
    1
  • 1

Recenzje

  • 7.0
    Ciężka praca imponuje przez całość trwania projekcji. Gorzej z warstwą fabularną filmu.
  • 7.0
    Zarzuty te dotyczą jednak tylko warstwy fabularnej. Wizualna stoi przez cały czas na najwyższym poziomie, głownie dzięki pięknym zdjęciom operatora Lennerta Hillege'a. Nie zawodzą także aktorzy. W szczególności Chyra, tutaj niechlujny i trochę butny, wprowadza na ekran energię, której podczas jego nieobecności bardzo brakuje.
  • 2.0
    Wszystko to smuci tym bardziej, że pierwsze minuty filmu są naprawdę dobre i zapowiadają ciekawe kino społeczne o rywalizacji między grupami pochodzącymi z dwóch światów oraz weryfikacji swych poglądów. Szkoda, że twórcy poczuli potrzebę pokierowania "Czuwaj" w stronę sensacji, w rezultacie tworząc absurdalną ciekawostkę.
  • 7.0
    Chociaż "Najlepszy" jest filmem niepozbawionym wad, można odetchnąć z ulgą - Palkowski znów dostarczył niesamowitych ekranowych emocji.
  • 5.0
    Poza ciekawym konfliktem wyjściowym oraz następującymi po sobie scenami przemocy, nie ma nic więcej do zaoferowania.
  • 7.5
    "Dzikie róże" stanowią ewenement na gruncie kina polskiego ostatnich lat. Dawno nie było w naszej kinematografii tak wiarygodnych portretów psychologicznych.
  • 8.0
    Stojąca za kamerą Coppola po raz kolejny udowadnia, że jest reżyserką równie zdolną, co swego czasu jej ojciec. "Na pokuszenie" stanowi żonglerkę gatunkami filmowymi - od melodramatu historycznego, przez romantyczną komedię, a na dreszczowcu kończąc.
  • 3.0
    Całość dopełnia okazjonalną narracyjną przewrotką lub przekroczeniem granicy dobrego smaku. Powstały w ten sposób kolaż trudno zaliczyć nawet do guilty pleasure - szczególnie po rewelacjach finału, w trakcie którego otwarta dłoń niebezpiecznie często uderza w czoło w geście niedowierzania.
  • 4.0
    Tytułowy bohater dzieła Holma ma w zwyczaju pouczać wszystkich, jak mają się zachowywać i jak żyć. Szkoda, że nie stanął nad reżyserem. Może podyktowałby mu, jak konsekwentnie sklecić film.
  • 7.0
    Chociaż film "Ptaki śpiewają w Kigali" nie jest dziełem na miarę "Długu" lub "Placu Zbawiciela", bez wątpienia zawiera on najlepsze cechy filmów Krauzów: psychologiczną wiarygodność przedstawionych postaci oraz formalną perfekcję.
  • 9.5
    Jeden z najlepszych filmów, jakie będą gościć na ekranach kin w 2017 roku. Chociaż trzygodzinny czas projekcji może niektórych odstraszyć, warto dać mu szansę. Myślę, że nikt się nie zawiedzie.
  • 5.0
    Jest dziełem poszkodowanym przez wpisanie go przez twórców w ramy konkretnego gatunku, który - zamiast wzmacniać je - spycha jego zalety na drugi plan. W rezultacie dostajemy schematyczny film nastoletni z jednym ciekawym, ale niesatysfakcjonującym wątkiem.
  • 4.0
    Okazuje się filmem nudnym i nijakim. Chociaż napisy końcowe przywitałem z ulgą, to niezmiennie czekam na kolejne role Powley. Mam nadzieję, że będą one stworzone na miarę jej talentu.
  • 3.0
    Jest filmem trudnym do polecenia. Mimo kilku nawiązań nie otrzymujemy europejskiej wersji "Thelmy i Louise", a komedia zapowiadana przez niefortunny polski tytuł ogranicza się najwyżej do kilku uśmiechów. Przejmującego dramatu także nie uświadczymy - przez grę Bruni Tedeschi i artystyczne decyzje reżysera.
  • 8.0
    Poruszający i osobisty film, obok którego nie można przejść obojętnie.
  • 9.0
    Jedna z najlepszych amerykańskich produkcji 2016 roku.
  • 3.0
    Chociaż miejscami intryguje, przez większość czasu powiela jedynie sprawdzone pomysły.
  • 5.0
    Jest wątek obywatela przeciwstawionego instytucji, są chwytające za serce momenty, ma miejsce przejmujący monolog. Szkoda tylko, że ktoś nie zachował proporcji.
  • 3.0
    Niestety, Bugajskiemu nigdy nie udało się powtórzyć artystycznego sukcesu "Przesłuchania". "Zaćma" stanowi jego kolejną i, niestety, nieudaną próbę.
  • 7.0
    Całość przypomina sytuację, jakby Ford wziął wszystkie możliwe składniki z filmowej kuchni i jakimś cudem przyrządził najwykwintniejsze z dań. Niestety, po kilku kęsach ma się dosyć, a dalsza konsumpcja grozi mdłościami.
  • 7.0
    Jest sprawnie zrobionym kinem gatunkowym z autorskim sznytem.
  • 7.0
    Tomlin świetnie współpracuje z imponującą obsadą.
  • 8.0
    W rękach mniej zdolnego debiutanta "Wyznania nastolatki" mogłyby się stać kolejną niesmaczną komedią lub, w najlepszym wypadku, ambitną porażką. Na szczęście Heller zdaje się być świadoma pożądanych efektów i potrzebnych do ich uzyskania środków filmowych.
  • 5.0
    Wychodzący z kina widz nie wie, jaki właściwie był zamysł twórców.
  • 7.0
    Odpowiadający także za scenariusz filmu Cheadle zachwyca jako aktor, a jego reżyserski debiut można uznać za udany.
  • 7.0
    Reżyser w kolejnych długich ujęciach bez formalnych udziwnień skupia się na bohaterach, ich rozmowach, reakcjach i emocjach. Stąd też siła "Miary człowieka" tkwi głównie w kreacji wcielającego się w Thierry'ego Vincenta Lindona.
  • 5.0
    Kolaż mniej lub bardziej spełnionych pomysłów autora, ostatecznie wypadający - mimo kilku zadowalających części - strasznie nijako.
  • 5.0
    Pozostaje ciekawym konceptem, którego rozwinięcie mogłoby być o wiele lepsze.