Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Pełna sala

  • Średnia ocena: 6.3
  • Pozytywnych recenzji: 67%
  • Liczba recenzji: 131 w tym 131 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 88
  • Liczba recenzji negatywnych: 43
  • Średnio ocenia: 0.5 niżej niż inne źródła
  • Poziom ocen: 37% wyżej, 35% niżej, 28% tak samo jak inne źródła
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Serce z kamienia
  • Najniższa ocena: 1.0 dla Catalina
  • Najbardziej odrębna ocena: 2.0 dla Podwójny kochanek

Recenzje

  • 8.8
    9.0

    Coco 2017

    Bez wątpienia ta niepozorna animacja jest jedną z największych tegorocznych niespodzianek. Oferuje świetnie zaaranżowane piosenki, momentami wisielczy humor, jak również gwarantuje chwile refleksji okraszone łzami.
  • 8.5
    9.0

    Sieranevada 2016

    Zrealizowana z zegarmistrzowską precyzją wiwisekcja rodzinnych relacji.
  • 8.3
    9.0

    Ikar 2017

    Polecam ten dokument wszystkim, także tym, których zupełnie nie obchodzi sport, bo to po prostu bardzo dobra historia, tak dobra i filmowa, że aż trudno uwierzyć, że to prawdziwe życie, a nie hollywoodzka fabuła.
  • 8.2
    8.0

    Blade Runner 2049 2017

    Nie otwiera tak dużego pola do interpretacji jak oryginał, zbyt często wykłada kawę na ławę, a żadna rola emocjonalnie nie zbliża się do występu Rutgera Hauera i jego monologu o łzach na deszczu. Pozostaje jednak jednym z najlepszych science fiction ostatnich lat, tworząc na kanwie oryginalnej marki autorską wizję Villeneuve'a, korespondującą zarówno z jego poprzednimi produkcjami, jak i dziełem Scotta.
  • 8.2
    5.0

    Dunkierka 2017

    Ma formę ponad półtoragodzinnego zwiastuna, a że zawsze przychodzę na seans 15 minut po wyznaczonej porze, zdecydowanie nie są to wrażenia jakich poszukuję w kinie.
  • 8.2
    8.0

    Dunkierka 2017

    Zarówno "Incepcja", jak i "Interstellar" czarowały znakomitą realizację i niestandardowym podejściem do narracji i czasu. Nie inaczej jest z "Dunkierką".
  • 8.1
    8.0

    Aquarius 2016

    Kleber Mendonça Filho, twórca ciepło przyjętych "Sąsiedzkich dźwięków" długo kazał czekać na swoje kolejne dzieło. Film pokazywany w zeszłym roku na festiwalu w Cannes udowadnia, że nie zatracił społecznej wrażliwości, a jego język filmowy nadal się rozwija. W "Aquarius" pod płaszczykiem opowieści o starciu jednostki z wielkim biznesem ukrywa pełną wrażliwości i niuansów symfonię o godności i przemijaniu.
  • 8.1
    6.0

    The Square 2017

    Mam wrażenie, że dla Szweda najważniejsze było to, by produkcja była przystępna i uniwersalna, przez co w wielu miejscach najzwyczajniej w świecie poszedł na łatwiznę, co sprawiło, że zamiast wybitnego stworzył film co najwyżej dobry.
  • 8.0
    8.0

    Najpiękniejsze fajerwerki ever 2017

    Mogę powiedzieć jedno, ewidentnie mamy w Polsce reżyserski diament, któremu brak jeszcze ostatnich szlifów, ale już teraz widać, że Terpińską stać na tworzenie filmów wybitnych. Pół godziny wystarczyło, by pokazać Jury w Cannes jak dobrze rozumie kino i sprawnie potrafi portretować postaci, nie pchając widzowi nic nachalnie przed oczy.
  • 7.9
    8.0

    Baby Driver 2017

    Nie sposób nie docenić "Baby Drivera" nie tylko za ogrom pracy włożonej w stronę techniczną, ale też za wylewającą się na każdym kroku z ekranu, szczerą miłość Wrighta do kina, muzyki i swojej pracy. Tyle serca włożonego w film widziałem ostatnio tylko w "La La Landzie".
  • 7.9
    5.0

    Cicha noc 2017

    W efekcie dostaliśmy swoistego potwora Frankensteina. Z jednej strony pokazującego nam rodzinny komediodramat z mrugnięciami do widza, nachalnym krzyczeniem: "To tak jak w twoim domu, widzu!" i plejadą postaci wyjętych z "Poradnika małego scenarzysty". A z drugiej błąkanie się po błocie, wiszące na ścianach strzelby i leżące w kątach pokoi siekiery i zakrzykiwanie wszelkich subtelności próbą budowania całkowicie niepasującego tu thrillerowego napięcia.
  • 7.9
    8.0

    Disaster Artist 2017

    Oglądanie "The Disaster Artist" jest niczym seans terapeutyczny. Wnioski są proste, lecz uniwersalne. Nie giną pod nawałem śmiechu, lecz są w umiejętny sposób rozplanowane i rozgrywane.
  • 7.9
    9.0

    Nazywam się Cukinia 2016

    Porusza naprawdę ciężkie tematy, jest to wadą i zaletą, gdyż może być impulsem do bardzo wartościowej rozmowy z dzieckiem i przy odpowiednim nakierowaniu przez rodzica mieć walory wychowawcze.
  • 7.9
    7.0

    Po tamtej stronie 2017

    Gutkowa nowość rozbawi, być może zmusi do paru przemyśleń, ale poczucie zawodu wydaje się niestety nieuniknioną częścią tego seansu.
  • 7.9
    7.0

    Twój Vincent 2017

    Myślę, że film odbiór filmu może być bardzo zróżnicowany wśród osób o odmiennym guście. Na pewno zostanie cieplej przyjęty przez zakochanych w sztuce van Gogha i niekonwencjonalnej formie niżeli przez oczekujących tradycyjnej biografii czy animacji.
  • 7.8
    8.0

    Czerwony żółw 2016

    Nietuzinkowa, liryczna, minimalistyczna w formie i uniwersalna w wymowie metafora życiowej drogi.
  • 7.7
    5.0

    Atak paniki 2017

    Szkoda, że tak zaangażowana w projekt obsada nie dostała lepszego scenariusza, a sam Paweł Maślona nie przemyślał trochę dłużej swojego filmu. Dobre segmenty niestety zostają tu oszpecone tymi beznadziejnymi, a nad wszystkim unosi się smród pustki i zasłona dymna montażowego efekciarstwa.
  • 7.7
    9.0

    Bahubali: Finał 2017

    Mimo pewnych niedostatków fabularnych i w efektach specjalnych nie sposób chyba wyjść z kina bez uśmiechu na ustach, a wyraziści bohaterowie sprawiają, że śledzi się ich losy z zapartym tchem. Ten pełen rozmachu koktajl emocji po prostu trzeba zobaczyć.
  • 7.7
    9.0

    Rzeka czasu 2016

    Na razie mój faworyt całego festiwalu - uderza w tony, które najbardziej cenię w kinie.
  • 7.7
    7.0

    To 2017

    Niesamowicie klimatyczny.
  • 7.6
    5.0

    Good Time 2017

    Nie oferuje niczego więcej, poza oglądaniem zabawy w policjantów i złodziei. Jawi się jako eskapistyczna podróż do zatopionego w morzu świateł lunaparku, oferującego kilka chwil zapomnienia, które miną od razu po jego opuszczeniu.
  • 7.5
    9.0

    A Ghost Story 2017

    Piękny obraz, nad którym można długo deliberować. Niektórych na pewno znuży, inni będą kręcili nosem z powodu filozofii uprawianej na ekranie, niemniej jednak nie można odmówić twórcy ambicji oraz pasji w kreowaniu świata przedstawionego.
  • 7.4
    5.0

    Lady M. 2016

    Nie czuję nawet, by William Oldroyda można było nazwać "nadzieją reżyserii". Swe sceniczne inspiracje zaadaptował na srebrnym ekranie poprawnie, acz to żaden powiew świeżości, zwłaszcza w brytyjskim kinie.
  • 7.4
    5.0

    Łagodna 2017

    Piękna i bolesna metafora społeczeństwa, które straciło wiarę i pogrąża się w wieczystej stagnacji.
  • 7.4
    8.0

    Łagodna 2017

    Moim zdaniem jedno z najlepszych dzieł tegorocznego Cannes.
  • 7.4
    7.0

    Najlepszy 2017

    Niezależnie od wymienionych mankamentów, "Najlepszy" jest angażującą emocjonalnie historią o radzeniu sobie z przeciwnościami losu oraz realizowaniu marzeń. Wielu wyjdzie z sali kinowej z podniesionym czołem i chęcią stanięcia w szranki ze światem.
  • 7.4
    5.0

    Serce miłości 2017

    Dla miłośników twórczości Bąkowskiego i Bartoszek jest to pozycja obowiązkowa, swego rodzaju pean ku chwale prezentowanych artystów. Dla osób spoza tego kręgu może to być jednak obraz trudny do przetrawienia.
  • 7.4
    7.0

    Zabicie świętego jelenia 2017

    Cienka jest w tym filmie granica pomiędzy banałem a geniuszem. Trudno ocenić, czy "Zabicie świętego jelenia" jest filmem wybitnym. Wprawdzie w trakcie seansu Lanthimos umiejętnie wwierca się w ludzką percepcję, chwyta prezentowaną przemocą za gardło i nie pozwala chociaż na chwilę odetchnąć od dusznego klimatu, niemniej jednak po czasie pozostaje wrażenie bycia oszukanym.
  • 7.3
    7.0

    Fantastyczna kobieta 2017

    Niezaprzeczalnie ważny. Pokazuje pełną znoju konfrontację obcego, niewygodnego czynnika z normatywnym otoczeniem pełnym zachowawczości.
  • 7.3
    8.0

    Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi 2017

    Choć nie wolny od wad, udowadnia, że czasem warto iść pod prąd, bo wbrew mądrościom inżyniera Mamonia, nie wszystkim podobają się melodie, które już raz słyszeli.
  • 7.3
    7.0

    Hannah 2017

    Niewygodny temat i sposób realizacji nie pomaga w łatwej recepcji dzieła. Aktorski tour de force Charlotte Rampling robi wrażenie głównie, dlatego na jakiej uwięzi trzyma ona emocje.
  • 7.3
    8.0

    I tak cię kocham 2017

    Gutek Film po serii filmowych eksperymentów tym razem dostarcza nam najwyższej próby kino rozrywkowe.
  • 7.3
    8.0

    Niech ciała się opalają 2017

    Co prawda historię można streścić w 3 zdaniach, ale jak to jest sfilmowane, jak oni ogrywają przestrzeń i relację między bohaterami, jak podbijają napięcie kolorami.
  • 7.3
    6.0

    Olli Mäki. Najszczęśliwszy dzień jego życia 2016

    Międzynarodowy sukces filmu Kuosmanena nie byłby możliwy bez odtwórcy głównej roli. Jarkko Lahti nie tylko upodabnia się bardzo do prawdziwego Olliego, ale nadaje jego filmowemu awatarowi nader sympatycznego i szczerego usposobienia.
  • 7.2
    7.0

    Auta 3 2017

    Zdecydowanie wynagradzają niski poziom dwójki, która była nużąca i z intrygą poprowadzoną w sposób niebudzący emocji. Teraz, już na samym początku zostajemy wrzuceni w środek wyścigu, w tle leci dynamiczna muzyka, auta ścinają zakręty, a w powietrzu niemal unosi się smród palonej gumy.
  • 7.2
    9.0

    Photon 2017

    Ten dokument ociera się o ideał filmu popularnonaukowego. Zachwyca wizualnie, narracja prowadzona jest z lekkością i humorem, a prezentowanym treściom nie można nic zarzucić pod kątem merytorycznym. Jedynym problemem jest nieco na siłę wepchnięta warstwa fabularna, polegająca na nawiązaniu się relacji między profesorem a dziennikarką.
  • 7.2
    10.0

    Serce z kamienia 2016

    Genialny film, który w swojej kategorii może konkurować chyba tylko z "Boyhood" Linklatera.
  • 7.1
    8.0

    Louise nad morzem 2016

    Laguionie dzięki subtelności w doborze środków formalnych i tonacji opowiadania, oraz wyważeniu scenariuszowych zawijasów, daje nam mądrą lekcję.
  • 7.1
    7.0

    Mudbound 2017

    "Mudbound" ratują od przeciętności cenne momenty pojednania, przełamujące monotonię i przewidywalność. Kiedy okazuje się, że w życiu codziennym wszystkich więcej łączy niż dzieli.
  • 7.1
    6.0

    Opowieści o rodzinie Meyerowitz (utwory wybrane) 2017

    Sandler i Stiller przyzwoicie odrabiają zadaną pracę domową, dzięki czemu nietrudno utożsamić się z nieporadnymi życiowo bohaterami, wciąż walczącymi między sobą o uwagę oraz miłość. Warto zatem chociaż dla nich obejrzeć tę produkcję, ponieważ takich metamorfoz potrzebuje kino.
  • 7.1
    6.0

    Sława 2016

    Trudno mi mówić, aby "Sława" była filmem złym, jest to jednak produkcja, który niczego nie wymaga, ale też nic w zamian nie daje, nie wzbudza żadnych emocji, nie prowokuje żadnych przemyśleń, pozwala całkowicie wyłączyć mózg. Takie profesjonalnie zrealizowane Trudne Sprawy.
  • 7.0
    7.0

    Butterfly Kisses 2017

    Debiutujący w pełnym metrażu Rafał Kapeliński udowadnia, że o pedofilii można mówić bez rozdzierania szat i budzenia kontrowersji.
  • 7.0
    7.0

    Dzikie róże 2017

    Skrupulatnie zaplanowany scenariusz wciąga widza w grę w odgadywanie tropów, a dramat społeczny z czasem zamienia się w dzieło o rysach dreszczowca.
  • 7.0
    5.0

    Happy End 2017

    Haneke przytłacza ilością podejmowanych zagadnień, którym nie daje w odpowiedni sposób wybrzmieć.
  • 7.0
    5.0

    Król rozrywki 2017

    Zdecydowanie nie jest filmem dobrym, jednak pomimo bardzo licznych wad, z których część wymieniłem w tym tekście, wciąż dość przyjemnie się go ogląda.
  • 7.0
    8.0

    Party 2017

    Scenariusz bardzo umiejętnie miesza komizm z komentarzem społecznym i gorzkimi refleksjami.
  • 6.9
    9.0

    Dziecko apokalipsy 2015

    Ta emocjonalna bomba z pewnością ma potencjał, by trafić do każdego widza, nawet jeśli wcześniej kino z dalekiego wschodu omijał szerokim łukiem.
  • 6.9
    4.0

    Mięso 2016

    Gdyby odrzucić w "Mięsie" wstawki gore i pozostawić samo jądro problemu - ścieranie się bohaterki z budzącą się seksualnością - to pozostałby pełnokrwisty dramat zasługujący na najwyższe uznania. Tymczasem pozostaje się z wrażeniem, iż próbowano dać panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek.
  • 6.9
    6.0

    Wonder Woman 2017

    Dosyć sztampowe origin story w otoczce klasycznego kina przygodowego. Bez formalnego szaleństwa, bez autorskiego sznytu, za to z wyjątkowo uroczą bohaterką, którą z miejsca zaskarbiła sobie moją sympatię.
  • 6.7
    7.0

    Gra o wszystko 2017

    Jest filmem stworzonym dla fanów scenarzysty "Moneyballa", to niezaskakująca produkcja serwująca więcej tego samego, co zwykle.
  • 6.7
    5.0

    Na pokuszenie 2017

    Feministyczny manifest girl power z przymrużeniem oka, gryzący się stylistycznie ze skrupulatnie budowanym wcześniej napięciem i oniryczno-baśniową atmosferą. Zabieg, który pasuje do tarantinowskiego "Death Proof", tutaj nie zdaje egzaminu.
  • 6.7
    2.0

    Podwójny kochanek 2017

    Ambitny projekt i skrojony teoretycznie pod widzów takich jak ja. Niestety dziwne wybory realizacyjne i błędy produkcyjne pogrzebały tę obiecującą produkcję. Zamiast cudownego postmodernistycznego, eklektycznego dzieła dostaliśmy jeden z najgorszych filmów roku.
  • 6.7
    8.0

    Podwójny kochanek 2017

    Nawet, jeśli powstanie "Podwójnego kochanka" to pokłosie sukcesu kasowego "Piędziesięciu twarzy Greya", to właśnie on, a nie ekranizacja powieści dla niezaspokojonych gospodyń domowych są dowodem na renesans thrillera erotycznego, z całym dobrodziejstwem inwentarza.
  • 6.6
    7.0

    Manifesto 2015

    Wprawdzie "Manifesto" początkowo było instalacją, niemniej jednak równie dobrze sprawdza się jako film. Rosefeldtowi znakomicie udaje się zawiązać węzeł gordyjski ze sprzecznych postulatów.
  • 6.6
    8.0

    Pomiędzy słowami 2017

    Reżyserka stworzyła uniwersalną historię o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie. Nie wchodzi w polityczną narrację, a od strony czysto ludzkiej ukazuje dramat niedopasowania.
  • 6.6
    5.0

    Słudzy diabła 2017

    Pasjonaci reżysera także winni zerknąć jak rozwija się on formalnie. Obawiam się, iż większość potwierdzi smutny wniosek - to najsłabszy jego film.
  • 6.6
    7.0

    Uczeń 2016

    Reżyser punktuje rosyjski system szkolnictwa, ale całość można z powodzeniem czytać także jako metaforę społeczeństwa, które dla "świętego spokoju" ulega pod naporem propagandy i manipulacji.
  • 6.5
    6.0

    Człowiek z magicznym pudełkiem 2017

    Da się zauważyć, że Bodo Kox nie do końca pewnie czuje się w temacie fantastyki i musi podpierać się cudzymi pomysłami, ale doceniam, że szczerze potrafi opowiadać o miłości.
  • 6.5
    4.0

    Mother! 2017

    To najbardziej radykalne, być może najważniejsze dzieło Aronofsky'ego. Jedni dostrzegą w nim pierwiastek szalonego wizjonera, inni hochsztaplera z przerostem ambicji nad talentem. Mnie tylko mocniej utwierdził w tym drugim.
  • 6.5
    7.0

    Skazany 2017

    Przypomina świetny thriller sci-fi "Infinity Chamber". Dla odmiany strażnikiem-pośrednikiem wykonującym automatycznie polecenia płynące z góry jest w tym przypadku komputer.
  • 6.5
    6.0

    Słodkich snów 2016

    Widz razem z protagonistą musi złożyć puzzle rozrzucone pomiędzy jego przeszłością i teraźniejszością. Nie jest to pusta zabawa, jakich wiele we współczesnym kinie, ale forma psychoterapii. Odkrywanie kolejnych elementów układanki przynosi bowiem bohaterowi, jak i widzowi rodzaj katharsis.
  • 6.5
    6.0

    Tanna 2015

    Mimo wszystko jest w "Tannie" coś nieuchwytnego. Coś, co sprawia przyjemność z oglądania i przynosi przedziwną formę katharsis.
  • 6.3
    6.0

    Król Artur: Legenda miecza 2017

    Mam wrażenie, że w kategoriach kina rozrywkowego zdecydowanie się sprawdza i jestem przekonany, że wielu widzów zakocha się w tym filmie. Z drugiej jednak strony wisi nad nim widmo niewykorzystanego potencjału.
  • 6.3
    7.0

    Zabić arbuza 2017

    Proste ujęcia współgrają z charakterem głównego bohatera.
  • 6.2
    5.0

    Kingsman: Złoty krąg 2017

    Problem polega na tym, że "Kingsman: Złoty krąg" nie oferuje niczego nowego względem pierwszej części. Te same chwyty montażowe oraz nieróżniące się niczym choreografie walk nie robią już takiego wrażenia, jak za pierwszym razem. Brakuje im świeżości i elementu zaskoczenia.
  • 6.2
    2.0

    Królewicz Olch 2016

    Bez wątpienia Kuba Czekaj spadł z wysokiego konia. Chciał stworzyć artystyczny film uwikłany w szerszy kontekst kulturowy, ale wyszła z tego raczej wieloletnia pisanka, w której wciąż znajduje się nieświeże żółtko.
  • 6.1
    4.0

    Machina wojenna 2017

    Kilka błyskotliwych puent to bowiem za mało, by poważnie traktować przesłanie tego filmu. Trudno nawet stwierdzić, dla kogo ta produkcja została stworzona. Ni to pies, ni wydra. I to jest największym grzechem produkcji Netflixa.
  • 6.1
    5.0

    Pewnego razu w listopadzie 2017

    Uwielbiam twórczość Jakimowskiego, więc ten film był dla mnie sporym rozczarowaniem, całe szczęście chociaż jedno się nie zmieniło, reżyser wciąż potrafi niesamowicie opowiadać obrazem, a z każdego kadru wyciągać piękno w najczystszej postaci.
  • 6.1
    4.0

    Powiernik królowej 2017

    Typowe kino środka, które wprawdzie zasadza się na ciekawych tematach, ale później grzęźnie na mieliznach.
  • 6.0
    5.0

    Annabelle: Narodziny zła 2017

    Cierpi na podobne bolączki jak poprzedni film reżysera. Nadmiar, eksces i wyskakujące licho potrafią zepsuć każde horrorowe widowisko. Pozostaje wierzyć, że Szwed nauczy się z czasem, że kino jak zemsta smakuje lepiej na zimno i że minimalizmem można ugrać dużo więcej niż się wydaje.
  • 6.0
    7.0

    Jak rozmawiać z dziewczynami na prywatkach 2017

    Szkoda, że tak finezyjna opowieść, finalnie zmierza w zbyt oczywistym, wydeptanym kierunku. Polecam jednak wszystkim, którzy w czasach licealnych z Dezerterem w słuchawkach szukali miłości, racząc się jabolami na wagarach.
  • 5.9
    4.0

    Zgoda 2017

    Stara się wygrać na kilku frontach: włożyć kij w mrowisko wyjawiając bolesny fragment naszej historii, opowiedzieć z dystansem o zbrodniach komunistycznych, ukazać poprzez emocje trójki bohaterów, z jakim koszmarem mieli do czynienia więźniowie. Niestety żaden z tych celów nie zostaje spełniony i tylko wystarczy ubolewać, że tak doniosły temat nie dostaje odpowiedniej reprezentacji.
  • 5.8
    5.0

    Park 2016

    W warstwie fabularnej w filmie debiutującej w pełnym metrażu Sofii Exarchou dzieje się tak naprawdę niewiele.
  • 5.8
    6.0

    Wojna płci 2017

    Historia, którą warto zobaczyć na dużym ekranie, ze względu na interesujących wątek dokumentalno-biograficzny oraz dla jednej z najlepszych ról w karierze Emmy Stone.
  • 5.7
    3.0

    Koniec wściekłości 2017

    Im większa wiedza na temat lepszych dokonań reżysera, tym rozczarowanie "Poza Wściekłością" będzie większe, a finał wyda się jeszcze bardziej oklepany.
  • 5.7
    6.0

    Na mlecznej drodze 2016

    Jako niepoprawny entuzjasta całego dorobku twórcy film odebrałem jako przyzwoity, chociaż szalenie nierówny.
  • 5.6
    7.0

    Morderstwo w Orient Expressie 2017

    Moim zdaniem odświeżona wersja "Morderstwa w Orient Expressie" wygląda na tle swojego starszego brata naprawdę dobrze. Pokusiłbym się nawet o stwierdzenie, że sporadycznie przewyższa poprzednika.
  • 5.6
    5.0

    Wyznanie 2017

    Po wybitnych "Mandarynkach" Urushadze stworzył dzieło co najwyżej poprawne.
  • 5.3
    3.0

    Na karuzeli życia 2017

    Karuzela życia wciąż się kręci. Aż chciałoby się, niczym syn Ginny, wziąć to wszystko i spalić. W końcu ogień przynosi oczyszczenie, tak bardzo potrzebne twórczości nowojorskiego neurotyka.
  • 3.5
    3.0

    Czuwaj 2017

    Boli ta jednostronność i paternalistyczne podejście do młodego pokolenia. Cieszy natomiast rola Mateusza Więcławka, który wziął na siebie ciężar produkcji i zaprezentował całkiem wiarygodną rolę.
  • 3.4
    2.0

    Szatan kazał tańczyć 2017

    Fragmentaryczna struktura "Szatan kazał tańczyć" Katarzyny Rosłaniec na pozór przypomina godardowskie eksperymenty z formą. Niestety reżyserce nie udaje się ukryć pod kunsztowną skorupką równie intrygującej treści.
  • 2.8
    1.0

    Catalina 2017

    Całkowita strata czasu.
  • 2.0
    4.0

    Totem 2017

    Historia bandyty-narkomana z braterskim konfliktem i porachunkami z serbską mafią w tle okazała się dużo lepszym filmem niż zakładałem. Reżyser do pewnego stopnia kontroluje co dzieje się na ekranie, choć ostatni akt wypada najsłabiej i naprawdę konia z rzędem temu, kto zrozumiał co właściwie się tam wydarzyło.
  • ?
    8.0

    2557 2017

    Pewien jestem, że seans podzieli widzów i wielu zirytowanych narracją zarzuci mu pustkę. Dla mnie to do tej pory największe pozytywne zaskoczenie festiwalu.
  • ?
    9.0

    AlphaGo 2017

    Fenomenalna robota, więcej niż dokument sportowy. Zupełnie nieoczekiwanie stawia szereg filozoficznych pytań, które pozostają w głowie długo po seansie.
  • ?
    7.0

    Balkan Noir 2017

    Reżyser Dražen Kuljanin wie jak zachwycić warszawską publiczność.
  • ?
    6.0

    Błękit 2017

    Bardzo sprawnie zmontowany dokument interwencyjny w stylu "święte oburzenie". Intencje twórców z pewnością są szlachetne, a problemy zanieczyszczania oceanów i przemysłowego rybołówstwa ważkie. Niestety środki jakimi przykuwają uwagę widza nie są dla mnie do końca akceptowalne.
  • ?
    5.0

    Bomba 2017

    Zdecydowanie brakowało mi w nim wprawnego montażu, dobrego udźwiękowienia jak i większej spójności przy pisaniu scenariusza. Mnóstwo wątków prosi się o rozwinięcie, którego nigdy nie otrzymuje. "Bomba" to film, który miał potencjał, ale ewidentnie zabrakło mu zasobów.
  • ?
    6.0

    Charleston 2017

    Na ekranie dysputy o Charlestonie Hestonie, rajdy czerwonym autem i fenomen "siedzi pan na moim miejscu w pustym kinie" spotykają się zbyt często z plamami nudy.
  • ?
    9.0

    Djam 2017

    Obraz zawdzięcza swój niezwykły urok charyzmie bohaterki, której nie sposób nie polubić i która wnosi do filmu mnóstwo humoru. Z dużą gracją i niemal niezauważalnie reżyser wplata w swoje dzieło tak ważne tematy dla Grecji jak stosunki z Turcją, kryzys ekonomiczny i problem uchodźców.
  • ?
    7.0

    DRIB 2017

    Kontrowersja, przemoc czy choroba to tylko środek do osiągnięcia pożądanego wyniku. Borgli daje łupnia branżowemu cynizmowi i hipokryzji, a jednocześnie pyta o granice artystycznej żenady.
  • ?
    5.0

    Droga 318 2017

    Tak jak nie jestem fanem widoku porzuconych motorów i spędzania wieczorów przy ognisku, tak nie stałem się fanem "Drogi 318". Zachwalane widoki przyrody nie zwróciły mojej szczególnej uwagi.
  • ?
    7.0

    Dziennik gangstera 2017

    Przewrotna i dowcipna błahostka, która pokazuje, że o imigrantach można jeszcze mówić bez publicystycznych łatek.
  • ?
    6.0

    Elizjum Hernalsiense 2017

    Treść jest mocno zdominowana przez niezwykłą formę. Statyczne sceny, liczne repetycje i niewielka klarowność akcji sprawiają zaś, że seans byli w stanie przetrwać jedynie najbardziej wytrwali widzowie.
  • ?
    3.0

    Gabriel i góra 2017

    Na ekranie Fellipe Barbosa proponuje nam przede wszystkim przeciągnięty pokaz slajdów z podróży. Niestety niewiele więcej.
  • ?
    6.0

    Gdybyś mu zajrzał w serce 2017

    Chociaż ciężko tu znaleźć coś świeżego, czy nowatorskiego mam wrażenie że twórcy sprawnie zrealizowali tu wszystko co zaplanowali.
  • ?
    7.0

    Górnik 2017

    Obraz nie jest pozbawiony wad, rozwój fabuły można bez większego problemu przewidzieć, poruszana tematyka i pomysły nie są zbyt oryginalne, a scenariusz lubi nam pewne rzeczy powiedzieć o ten raz za dużo. Mimo to "Górnik" pozostawia w widzu bardzo dobre wrażenie, nawet jednoznacznie negatywne postaci nie stają się komiczne, ciągłe mieszanie wątków współczesnych i historycznych stanowi ciekawą formę podkreślenia pewnej stałości mentalności, a trzeci akt, zwłaszcza scena protestu kolejarzy, to coś cudownego.
  • ?
    9.0

    Hugo 2017

    Piękny film, zmuszający do głębokich, humanistycznych refleksji o poświęceniu i walce o ukochaną osobę, mimo wielu przeciwności losu.
  • ?
    5.0

    Julia jest 2017

    Elena Martín nie musi specjalnie wstydzić się swojego fabularnego debiutu, choć wnioski, do których ostatecznie dochodzi nie są zbyt odkrywcze. Podobnych historii było już na pęczki.
  • ?
    7.0

    Kłamstewko 2017

    Zgrabnie łączy komentarz społeczny z rozrywką.