Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Popmoderna

NOWE! Jeżeli jesteś związany z Popmoderna (np. recenzent, redaktor, webmaster), to możesz uzyskać dostęp do panelu administracyjnego źródła (umożliwia m.in. dodawanie bieżących i archiwalnych recenzji). Skontaktuj się z nami lub dowiedz się więcej.
  • Średnia ocena: ?
  • Pozytywnych recenzji: ?
  • Liczba recenzji: 9 w tym 0 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 0
  • Liczba recenzji negatywnych: 0
  • Średnio ocenia: ?
  • Poziom ocen: ?
  • Najwyższa ocena: ?
  • Najniższa ocena: ?
  • Najbardziej odrębna ocena: ?

Recenzje

  • 7.0
    ?

    Nienasyceni 2015

    Guadagnino ukrywa w filmie różne aspekty, które nie są widoczne na pierwszy rzut oka. Nie jest to jednak przyciężka opowieść o kresie zachodnich ideałów, a raczej podprogowy przekaz ukryty za barwnymi pocztówkami z bajecznej Italii.
  • 7.7
    ?

    Scena ciszy 2014

    Drugie wejście Oppenheimera do tej samej rzeki zdaje się zatem przybliżać odległy kulturowo kontekst, nie roszcząc sobie przy tym praw do rangi pierwowzoru, lecz pozostając dość rzadkim przykładem sequela spełnionego.
  • 7.9
    ?

    Mustang 2015

    Równie swobodnie jak tonacjami Mustang żongluje rozmaitymi stylistykami, rzeczy ważkie podając w przystępnej konwencji kina gatunkowego.
  • 6.4
    ?

    Zabójczyni 2015

    Rzadko spotyka się dziś dzieła, które taką wagę przywiązują do siły opowieści. I rzadko ten wybór się opłaca, ale tym razem mamy do czynienia z prawdziwym świętem narracji.
  • 7.1
    ?

    Carol 2015

    Mistrzowska gra aktorska, atmosfera Nowego Jorku lat 50. i dobrze dobrana muzyka tworzą melancholijną, lecz unikającą sentymentalizmu całość.
  • 7.7
    ?

    Lobster 2015

    Wizja Lanthimosa nie ma ani intelektualnej precyzji satyry, ani grozy antyutopii, a chaotyczna próba odnalezienia balansu między jednym a drugim spełza na niczym. Klimatyczne zdjęcia i najważniejsze twarze Hollywood biegające po lesie to zawsze jakaś atrakcja, ale martwi to, że grecki reżyser szukając kompromisu z bardziej masowym widzem, stępił całkowicie ostrze swojego nieoczywistego i chłodnego kina.
  • 8.2
    ?

    Syn Szawła 2015

    Kino niezwykle wyczulone na własne słabości i ograniczenia, które twórczo przekształca w nową jakość. László Nemesowi udała się więc rzecz niezwykła - ocalenie Historii.
  • 6.3
    ?

    Baby Bump 2015

    Bez wątpienia jest to prawdziwa perełka, jeśli chodzi o nasze rodzime kino. Z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć: takiego filmu jeszcze nie było.
  • 7.2
    ?

    Co przynosi przyszłość 2016

    Choć silnie zakorzenione w opowieści o rozpadzie i jednoczesnym przetrwaniu, zdaje się wnosić do tej trącącej naftaliną tradycji coś przewrotnego.