Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Radek Folta

  • Średnia ocena: 6.6
  • Pozytywnych recenzji: 71%
  • Liczba recenzji: 244 w tym 234 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 166
  • Liczba recenzji negatywnych: 68
  • Średnio ocenia: 0.1 wyżej niż inni krytycy
  • Poziom ocen: 49% wyżej, 16% niżej, 35% tak samo jak inni krytycy
  • Najwyższa ocena: 10.0 dla Dunkierka
  • Najniższa ocena: 1.0 dla Jej twarz
  • Najbardziej odrębna ocena: 2.0 dla Moje wielkie greckie wesele 2

Recenzje

  • 7.4
    8.0

    Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi 2017

    Fani docenią pewnie klasyczne postacie, ale kontrowersyjne wydać się może potraktowanie niektórych bohaterów. Przeciętny widz może czuć się z leksza zagubiony w tym, kto z kim i kiedy, bo natłok postaci i zależności między nimi robi się przytłaczający. Natomiast miłośnicy dobrej, wizualnie dopracowanej rozrywki, powinni być zachwyceni.
  • 5.7
    7.0

    Wojna płci 2017

    Kapitalnie zrealizowane kino, które ogląda się przyjemnie, wywołuje śmiech i łzy wzruszenia, a przy okazji porusza kilka ważnych kwestii.
  • 6.6
    8.0

    Morderstwo w hotelu Hilton 2017

    Po rozczarowaniu, jakim było Morderstwo w Orient Expressie, film Tarika Saleha jest bez wątpienia czarnym koniem tego sezonu w kategorii kina kryminalnego. To udany ukłon w stronę klasyków gatunku noir, który wychodzi twórczo poza jego ramy, będąc jednocześnie ciągle aktualnym dramatem politycznym i społecznym.
  • 6.4
    8.0

    Kobieta, która odeszła 2016

    Bądźcie cierpliwi, a ten niezwykły film wam to na pewno wynagrodzi.
  • 5.6
    5.5

    Morderstwo w Orient Expressie 2017

    Dla jednych będzie to bezpieczna podróż do przeszłości, klasyczny kryminał po małym face-liftingu, zabawny, ekscytujący, który przyjemnie się ogląda. Dla innych - nudnawy, niepotrzebny remake, którego obejrzenie na dużym ekranie motywują tylko i wyłącznie walory wizualne. Inaczej byłaby to idealna propozycja na niedzielne popołudnie przed telewizorem.
  • 5.3
    6.0

    Suburbicon 2017

    W kategorii dzieła filmowego, najnowsza produkcja spod ręki Clooneya pozostaje tytułem nie do końca spełnionym, któremu zabrakło pewnej ręki oraz odrobiny wyczucia. Ogląda się dobrze, ale bardziej dojrzali twórcy zrobiliby z tego materiału coś więcej niż tylko przyzwoite kino.
  • 7.8
    9.0

    Good Time 2017

    Ten portretujący mało elegancki wycinek Ameryki film przypadnie do gustu nie tylko fankom talentu Pattinsona.
  • 7.5
    8.0

    A Ghost Story 2017

    Domyślam się, że część widzów uzna tą produkcję za pustą wydmuszkę, wygłup znudzonego hipstera, ale mam nadzieję, że będzie to mniejszość. Wielu więcej natomiast da się w ciągnąć do tego odjechanego świata i zadumać na chwilę nad losem opuszczonych duchów w pustych, rozpadających się domach, czekających na znak do odejścia.
  • 8.1
    9.0

    The Florida Project 2017

    Najnowszy film Seana Bakera powinien podzielić los Mandarynki i stać się rewelacją nadchodzącego sezonu. Pokazywany podczas tegorocznego festiwalu filmowego w Cannes był jednym z najlepszych tytułów, które udało mi się obejrzeć podczas tej imprezy.
  • 6.0
    7.5

    Inxeba. Zakazana ścieżka 2017

    Surowa siła i nieprzewidywalność Inxeba. Zakazana ścieżka sprawiają, że mamy do czynienia z unikalną, bardzo interesującą produkcją.
  • 7.3
    6.0

    Łagodna 2017

    Dewiza "im mniej, tym więcej" powinna zostać wytatuowana na rękach niektórych reżyserów. W kolejce po taką dziarę stanąć powinien Sergiej Łoźnica, białoruski twórca, któremu sławę przyniosły kapitalne dokumenty. Niestety, w filmach fabularnych pozwala sobie na dużo i jednym posunięciem unieważnia efekt, który budował przez dwie godziny.
  • 8.3
    8.0

    Tamte dni, tamte noce 2017

    Nie zdziwcie się, gdy posypią się dla niego nominacje do Oscara.
  • 8.2
    8.0

    Szczęściarz 2017

    Bez silenia się o pretensjonalne monologi, czy używanie sentymentalnych chwytów, przy użyciu nienachalnego symbolizmu i kilku żartobliwych tekstów, Lucky ma więcej ukrytej mądrości niż tony książek.
  • 6.0
    5.5

    Ana, mon amour 2017

    Problemem Ana, Mon Amour jest niepotrzebnie skomplikowana forma, przeszkadzająca w zrozumieniu postaci. Wrażenie przypomina patrzenie na coś przed lornetkę, którą co chwilę ktoś wytrąca nam z ręki.
  • 7.7
    7.5

    Thor: Ragnarok 2017

    Jest świetną, niezobowiązującą rozrywką, pod którą czają się wszelkie grzechy całej serii.
  • 7.6
    8.0

    Patti Cake$ 2017

    Dałem się porwać szaleństwu Patti Cake$ od pierwszych minut seansu, zapominając na prawie dwie godziny o bożym świecie. Z kina wyszedłem nucąc hip-hopowe przeboje, z wielkim uśmiechem na twarzy.
  • 7.5
    8.0

    Lady Bird 2017

    Gerwig zbudowała z ogranych elementów niezwykle przyjemny, zabawny film z mądrymi, choć nieoryginalnymi myślami.
  • 6.4
    4.0

    W pionie 2016

    Guiraudie podejmuje kilka ciekawych tematów, jak bycie samotnym ojcem czy homoseksualizm w późnym wieku, dodaje do tego szczyptę czarnego humoru, ale niestety historia nie trzyma się kupy - wątki są rwane, motywacja postaci, czy nawet sympatia do nich, wyleciała przez okno, a niektóre obserwacje jest zwyczajnie niesmaczne.
  • 6.0
    6.0

    Joy 2015

    Nie chcę całkowicie przekreślać filmu O'Russella, bo nie do końca do mnie przemówił, ale pozostało we mnie wystarczająco dużo dobrego i kilka ciekawych myśli, żeby wyjść z projekcji z pełną głową. W następnym filmie proszę jednak dać Jennifer trochę inną rolę.
  • 7.1
    ?

    Kwiat wiśni i czerwona fasola 2015

    Przesłodzony, ciężki i zbyt rozwleczony, obraz Kawase przyniósł więcej irytacji niż autentycznego spokoju ducha.
  • 8.2
    ?

    Syn Szawła 2015

    Konsekwentnie zrealizowane, perfekcyjne kino.
  • 6.0
    ?

    Z podniesionym czołem 2015

    Niepotrzebnie dydaktyczny wydźwięk zniweczył ciężką pracę młodego aktora, który bez wątpienia jest największym atutem "La Tête Haute".
  • 4.7
    4.0

    Wszyscy moi mężczyźni 2017

    Jest w tym prostym, marnie zrealizowanym filmie coś urzekającego, jakaś lekkość i pogoda ducha.
  • ?
    6.0

    Pełnia życia 2017

    Miłośnicy prawdziwych, wzruszających i podnoszących na duchu historii, które wpłynęły na losy świata, na pewno będą zadowoleni. Pełnia życia otworzy również oczy chorobę polio oraz na potrzeby upośledzonych ruchowo i na rewolucję, jaka zaszła w postrzeganiu ich sytuacji. Ten bardzo zaangażowany film zawiedzie jednak tych, którzy szukaliby w nim całej palety emocji, jaka wiąże się z posiadaniem w rodzinie osoby niepełnosprawnej.
  • 7.3
    7.0

    Piękny kraj 2017

    Porusza emocjonalnie i wciąga w opowiadaną historię. Jak na debiut całkiem niezła robota.
  • 6.8
    8.0

    Mięso 2016

    Dla widzów lubiących konsekwentne, stopniowe budowanie napięcia Mięso może okazać się niezłą ucztą filmową. Miejscami wyzywającą, zmuszającą do myślenia, zaskakującą, pozostającą na długo w głowie.
  • 6.2
    4.5

    Kingsman: Złoty krąg 2017

    Z pierwszej części zostały tylko popłuczyny, smakujące niczym tani burbon pędzony pod szyldem szlachetnej whisky.
  • 7.8
    9.0

    Jeszcze nie koniec 2017

    Reżyser poparł swój film doskonałym rozeznaniem w temacie i w każdym ujęciu czuć autentyczność. Oszczędna i surowa forma oraz brak muzyki przybliżają produkcję do rzeczywistości.
  • ?
    8.0

    Hannah 2017

    Rampling wygrywa praktycznie cały film twarzą, pełną bólu, rozczarowania i wstydu. Słów w filmie jest niewiele, zbudowany jest on na niedopowiedzeniach i zdjęciach, skupiający się na tytułowej postaci.
  • ?
    5.0

    Na krawędzi 2017

    Dziwnych motywów, które rozsadzają wiarygodność, jest w filmie kilka. Dobrze gra natomiast dynamika głównych postaci - oboje uzależnieni są od adrenaliny, szukają jej na co dzień i na swój sposób ryzykują życiem. Szkoda, że para ta zmarnowała czas na dość przeciętną produkcję.
  • ?
    8.0

    Mektoub, My Love: Canto Uno 2017

    W wielu widzach Mektoub, My Love będzie rezonował jako kapitalna próba uchwycenia tych mitycznych wakacji, czasu spędzonego z przyjaciółmi, podczas których ktoś komuś złamał serce, a wielka miłość okazała się niewypałem. I jeżeli wejdziemy w ten świat, trzy godziny miną jak z bicza strzelił. Pozostała część widowni może się nieźle wynudzić.
  • ?
    9.0

    Jia Nian Hua 2017

    Vivian Qu perfekcyjnie mówi o pozycji kobiet w Chinach.
  • 7.8
    8.0

    Sweet Country 2017

    Smutny w wymowie, doskonale zrealizowany film, gdzie muzykę zastąpiły dźwięki natury, zostanie na długo w pamięci widzów.
  • ?
    8.0

    Książę i dybuk 2017

    Jest znakomicie nakręcony, dobór materiału jest przemyślany i pozostawia zdrowy niedosyt. Niebanalnie zmontowany, trzyma widza w ciągłej ciekawości.
  • ?
    4.0

    Loving Pablo 2017

    Do wartości produkcyjnych nie ma większych zastrzeżeń - dobre zdjęcia i malownicze lokacje sprawiają, że obraz jest miły dla oka. Ale nic poza tym.
  • 6.5
    8.0

    Mother! 2017

    Bez wątpienia mother! jest przedsięwzięciem ambitnym, nietuzinkowym, ale momentami popadającym w pretensjonalność. Twórca dał się ponieść własnej pysze, wierze w nieomylność, przez co naraził się niezrozumienie, momentami na niezamierzoną śmieszność.
  • 5.0
    5.0

    Sando-me no satsujin 2017

    Koreeda niestety zgubił się zupełnie w intrydze, co zamiast na porządnym thrillerze w stylu Ujrzałem diabła, kończy się na nudnej, telewizyjnej produkcji. Dramaty sądowe powinni kręcić tylko Amerykanie - oni wiedzą, jak robi się porządne kino w tym gatunku.
  • 9.1
    9.0

    Trzy billboardy za Ebbing, Missouri 2017

    Choć pozornie mamy tu coś zupełnie nowego, historii o szukaniu sprawiedliwości widzieliśmy na ekranie nie jeden raz. W tym wypadku kapitalni aktorzy oraz doskonały scenariusz przekuli potencjał w złoto.
  • 6.2
    6.0

    Powiernik królowej 2017

    Dostarcza to, czego oczekiwaliśmy zarówno po zwiastunie i zapowiedziach: dobrze zrealizowany i zagrany dramat z wieloma komediowymi nutami. Choć stara się być bardzo na czasie, nie ma w sobie zbyt wielu oryginalnych myśli, ale ogląda się go nieźle.
  • 7.3
    7.0

    The Leisure Seeker 2017

    Słodko-gorzki nastrój filmu, mnóstwo zabawnych sytuacji, brak popadania w sentymentalizm i kicz sprawiają, że ogląda się go fantastycznie. Wzruszenie również murowane.
  • 7.7
    9.0

    Foxtrot 2017

    Jest produkcją prawie idealną, poza przyciężkawą sekwencją końcową, gdzie wracamy znowu do mieszkania. Jednak ten bogaty w znaczenia film jak na razie jest najlepszym tytułem pokazanym w weneckim konkursie.
  • 7.3
    8.0

    Lean on Pete 2017

    Andrew Haigh kolejny raz stworzył film, który używając utartego schematu zwyczajnie porusza, bez popadania w ckliwość i banał. Lean On Pete docenią miłośnicy niezależnego kina oraz wielbiciele pięknych zdjęć zamieniających brudną rzeczywistość w małe dzieła sztuki.
  • 6.6
    7.0

    Nasze noce 2017

    Jest kameralnym komediodramatem, który nigdy nie stara się zbytnio szokować i można nawet powiedzieć, że jest zbyt zachowawczy. Jednak to nie wartkie zmiany akcji są tutaj najważniejsze, a dwoje ludzi i to, co zachodzi między nimi. Piękny i wzruszający film powinien zostać netflixowym klasykiem na długie lata.
  • ?
    7.0

    Human Flow 2017

    W tym spojrzeniu brak negatywnych obrazów i wniosków, jak choćby promowane przez media prawicowe ataki i gwałty na ludności lokalnej o zamachy terrorystyczne - zostawmy je na boku, bo myśl za tym filmem jest większa. Nie tracimy naszego człowieczeństwa i jest dla nas jeszcze jakaś nadzieja.
  • 5.3
    6.0

    First Reformed 2017

    Momentami ryzykowny i ocierający się o kicz film nie pozostawia obojętnym i pozostaje w głowie. Wizualna warstwa, obok aktorstwa, jest najmocniejszą stroną First Reformed.
  • 7.4
    8.0

    Kształt wody 2017

    Reżyserowi udało się opowiedzieć historie angażująca emocjonalnie i mocno rezonującą w widzach. To słabsi, wykluczeni i niepozorni biorą sprawy w swoje ręce oraz okazują resztki człowieczeństwa tam, gdzie władanie przejęła autodestrukcyjna siła mocarstw.
  • ?
    6.5

    The Devil and Father Amorth 2017

    William Friedkin po raz pierwszy od wyreżyserowania kultowego horroru Egzorcysta miał w końcu okazję przyjrzeć się prawdziwym zabiegom wykonywanym przez księży i uwiecznić je na nagraniu wideo. Efektem jest dokument, który z jednej strony trudno oglądać poważnie, a z drugiej - przerażająco realistyczny.
  • ?
    5.0

    Nico, 1988 2017

    Mroczna wizja końca świata gwiazdy ma swój klimat, ale momentami ociera się o banał, odtworzenie nie tak odległej epoki gdzieniegdzie wygląda tanio. Broni się za to muzyka i słowa, odzwierciedlające stan psychiczny bohaterki.
  • 6.5
    7.0

    Pomniejszenie 2017

    Całkiem udany, wielowarstwowy obraz, który dzięki doskonałej obsadzie oraz świetnym walorom produkcyjnym powinien spodobać się szerokiej publiczności. Przy ponad dwóch godzinach trwania na pewno odezwą się głosy, że bardziej rygorystyczny montaż wyszedłby Downsizing na dobre.
  • 6.6
    5.0

    Dwie kobiety 2017

    Wypada polecić tylko miłośnikom francuskiego kina i talentu głównych aktorek.
  • 7.9
    9.0

    Po tamtej stronie 2017

    Fiński reżyser nie stracił nic ze swojego unikalnego stylu, a sześcioletnia przerwa zrobiła mu naprawdę dobrze. Jego dowcip się wyostrzył, zmysł obserwacji jest niezwykle uważny, a tematyka to strzał w dziesiątkę. The Other Side of Hope bez wątpienia stanie się hitem w wielu krajach.
  • 5.8
    6.0

    Valerian i Miasto Tysiąca Planet 2017

    Choć Valerian nie może stanąć przy komiksowym oryginale, to warto wybrać się do kina na to dobrze zrealizowaną, eskapistyczną produkcję, którą potraktować można jako odtrutkę po przeintelektualizowanych Nowych Horyzontach albo podobnego typu imprezie.
  • 6.7
    9.0

    Podwójny kochanek 2017

    Spełnia perfekcyjnie swoje zadanie jako wciągający, zaskakujący i trzymający w napięciu obraz, używając tylko i wyłącznie znanych klisz i schematów.
  • 7.7
    7.5

    Frantz 2016

    Dla tych, którzy znudzeni są bezmyślną, wakacyjną rąbanką, Frantz jest idealną pozycją na rozbudzenie zmysłów. Aktorsko, wizualnie, scenariuszowo i emocjonalnie jest to produkcja na najwyższym poziomie.
  • 7.9
    7.0

    Baby Driver 2017

    Jest fajnie, zabawnie i lekko, ale tego wciskania na siłę "najlepszego filmu sezonu" jest zbyt wiele. Szkoda, bo produkcję Wrighta naprawdę dobrze się ogląda. A słucha jeszcze lepiej.
  • 5.6
    5.0

    Wilde Maus 2017

    Komiczne sytuacje pchają nas do przodu przez film do finałowej, widowiskowej sekwencji w górach. Wilde Maus warto obejrzeć choćby dla tej sceny oraz po to, żeby odświeżyć sobie kilka niezatapialnych kompozycji muzyki klasycznej. I może także, żeby uświadczyć się w tym, że nasze życie nie jest i nie będzie nigdy takie szare i popaprane, jak pięćdziesiątka na karku Georga.
  • 8.2
    10.0

    Dunkierka 2017

    Celebracja każdej sekundy obrazu i dźwięku, a na sali projekcyjnej reżyser toczy nieustanny bój o uwagę widza. I dla mnie, Nolan jest bezkonkurencyjnym zwycięzcą.
  • 8.0
    9.0

    The Square 2017

    Obejrzany film był pierwszą projekcją w tym roku w Cannes, podczas której ani razu nie spojrzałem na zegarek. A obrazy z tego filmu długo pozostaną w mojej głowie.
  • 4.7
    4.0

    Volta 2017

    Oglądanie najnowszego filmu Machulskiego przypomina mi trochę słuchanie utworów Budki Suflera. Zespołu, który nagrał kilka niezłych przebojów dawno temu, a obecnie odcina kupony od tamtej sławy.
  • 5.5
    6.0

    Podarować życie 2016

    Rozumiem, co zamierzała osiągnąć Katell Quillévéré w Podarować życie i w wielu momentach poddałem się tej pomysłowo skonstruowanej i dobrze zagranej historii. Szkopuł w tym, że co chwila pojawiają się w niej jakieś zgrzyty, wybijające z rytmu - wybaczcie puentę - serce opowieści.
  • 7.8
    8.0

    Czerwony żółw 2016

    Po opuszczeniu sali projekcyjnej pozostanie w nas to niesamowite wrażenie, że przed chwilą obcowaliśmy z czymś wyjątkowym i niepowtarzalnym.
  • 7.7
    7.5

    Okja 2017

    Realizacja jest pierwszorzędna i film ogląda się dobrze.
  • 7.9
    6.0

    Nazywam się Cukinia 2016

    Wspaniale zrealizowana animacja, wykorzystująca technikę poklatkową, jest bardzo krótka i właściwie żal, że się kończy, kiedy historia osiąga finał. Będą łzy w oczach - gwarantuję.
  • 7.3
    7.0

    Safari 2016

    Reżyser w typowy dla siebie sposób dba o formalną stronę widowiska - statyczne kadry, centralne i symetryczne rozmieszczenie postaci. Bohaterowie opowiadają o swoich zainteresowaniach z wielką pasją, nie widząc w swym postępowaniu nic złego. W dychotomii pomiędzy szczerością tych wypowiedzi oraz osądem moralnym widza leży napięcie w filmie.
  • 6.9
    6.0

    Wonder Woman 2017

    Spełnia swoje zadanie jako dobry, rozrywkowy film, nieźle balansując humor i powagę, próbując mówić o ważnych sprawach w prosty sposób.
  • 6.7
    7.0

    Na pokuszenie 2017

    Wyraźnie rozpada się na dwie części i można mieć zarzuty, że pierwsza z nich jest dość leniwa rozwija się ślamazarnie. Ujmuje jednak to, z jakim spokojem i konsekwencją Coppola pokazuje swoje bohaterki, każdej z nich dając więcej niż trzecioplanową rolę. Ale to w czworokącie Kidman - Dunst - Fanning - Ferrell tkwi kluczowe napięcie dla rozwoju akcji.
  • 7.2
    9.0

    Nigdy cię tu nie było 2017

    Kilkakrotnie w tym roku w Cannes okazało się, że kino gatunków ciągle może być interesujące, mimo iż wałkuje ono utarte schematy. Dzięki takim twórcom jak Lynne Ramsay wiemy, że sztuka przez duże S w filmie nie oznacza nudy i pretensjonalności. Odwaga i łatwość w badaniu granic sztuk wizualnych charakteryzuje najlepszych autorów kina. Brytyjska reżyserka na pewno się do nich zalicza.
  • 8.1
    9.0

    Niemiłość 2017

    Perfekcyjnie zrealizowany, stylistycznie utrzymany w zimnych barwach film, jest doskonałym przykładem tego, że kino gatunku i artystyczne istnieć mogą w tym samym kadrze. Z napięć między nimi rodzą się prawdziwe perły.
  • 6.3
    5.0

    120 uderzeń serca 2017

    Nie udało się niestety Campillo w tym trwającym ponad dwie godziny filmie do końca przekonać widza emocjonalnie. Zarówno statyczne zdjęcia, jak i powtarzalna kompozycja filmu sprawiają, że zostajemy na zewnątrz opowiadanej historii.
  • 5.0
    5.0

    Kobiety mojego życia 2017

    Niełatwy w odbiorze film często wprawia widza w irytację i sprawia, że oglądanie go jest dużym wyzwaniem.
  • 7.5
    8.5

    Uciekaj! 2017

    Jest tym szlachetnym przykładem ważnego, zaangażowanego filmu, który równocześnie jest kapitalną, świetnie zrealizowaną rozrywką.
  • 5.9
    5.0

    Powrót do Montauk 2017

    Gorzki film o samotności i straconych szansach wyglądał dobrze na papierze. Na ekranie zabrało jakże potrzebnej empatii, by móc zrozumieć to, co czują bohaterowie. A to, w przypadku Return to Montauk, to grzech największy.
  • 7.9
    8.3

    Logan: Wolverine 2017

    Doskonale sprawdza się połączenie gatunkowe i twórcom udało się utrzymać napięcie aż do ostatniego aktu filmu.
  • 6.8
    4.0

    Party 2017

    Widzieliśmy to już w kinie nie raz: jedno miejsce, zamknięte ramy czasowe, świetni aktorzy przerzucający się zabawnymi i prowokującymi linijkami. Kolejny raz czuję się, jakbym udał się do teatru, a nie do kina.
  • 8.4
    7.0

    Sieranevada 2016

    Niespokojny, rozedrgany film, jest świetny od strony realizatorskiej. Długość trwania będzie największą przeszkodą w obcowaniu z tą produkcją. Zbyt dużo motywów wplecionych w historię nie pozwala żadnemu przejąć nadrzędnej roli i odpowiednio wybrzmieć.
  • 5.5
    5.0

    Félicité 2017

    Z ciekawością oglądamy główną bohaterkę, osobę szorstką, twardą i niedostępną, jak zmienia się jej relacje z najbliższymi, a szczególnie z Tabu. To nie jest film, w którym dzieją się wielkie dramaty i pada mnóstwo ważnych słów. Tutaj mały uśmiech czy dotyk są kluczowymi, małymi cudami.
  • 7.3
    5.0

    Dusza i ciało 2017

    Enyedi nigdy nie robiła filmów łatwych i oczywistych. Ten również jest mieszanką rzeczywistości z duchowością i sprawami nadnaturalnymi.
  • 4.0
    4.0

    Kolacja 2017

    Gdyby nie Coogan, który zagrał najdojrzalszą rolę w karierze, pewnie wyszedłbym z kina przed końcem seansu.
  • 4.7
    4.0

    Django 2017

    Romantyczna wizja Paryża z czasów okupacji nijak nie pasuje do opowieści o eksterminacji i śmierci setek tysięcy ludzi, których jedyną wadą było ich pochodzenie.
  • 6.2
    7.0

    Pokot 2017

    Fantastyczne zdjęcia, wiele pięknych mastershotów oraz długich ujęć, w których kamera płynie przez kolejne pomieszczenia, sprawiają, że film jest prawdziwą ucztą dla oka.
  • 7.3
    4.0

    Martwe wody 2016

    Jeżeli lubicie oglądać raz po raz grubego policjanta przewracającego się i mającego problemy ze wstaniem, albo Juliette Binoche śpiewającą egzaltowane piosenki lub ostentacyjnie wznoszącą modły do świętej panienki, to jest to film dla was. Wątpię jednak, żeby Slack Bay był wielkim przebojem, nawet w rodzimym kraju reżysera.
  • 6.5
    6.5

    T2: Trainspotting 2017

    Wydaje się niepotrzebnie długi, z kilkoma poważnymi dziurami w scenariuszu, z energią i czarem, które gdzieś wywietrzały przez te dwie dekady.
  • 7.0
    7.0

    Split 2016

    Całe szczęście, że po paśmie przeciętnych obrazów, twórca Szóstego zmysłu znów wraca do formy mocnym, wciągającym filmem, w którym stopniowania napięcia, zwroty akcji i bohaterowie są na bardzo wysokim poziomie.
  • 8.0
    9.0

    Klient 2016

    Farhadi mistrzowsko stopniuje napięcie, równolegle prowadząc wątek życia domowego pary oraz ich pracę w teatrze.
  • 6.9
    8.0

    Milczenie 2016

    Jeden z tych rzadkich współcześnie przypadków, gdzie kino komercyjne penetruje sprawy duchowe i filozoficzne, pochyla się nad psychologią i rozwojem postaci w sposób zarezerwowany niemal dla kina niszowego, oglądanego głównie podczas festiwali filmowych.
  • 7.3
    7.0

    To tylko koniec świata 2016

    Oparty na sztuce teatralnej film nabiera czysto kinowej materii dzięki konsekwentnej pracy kamery. Nakręcony na taśmie analogowej Koniec świata prawie w dziewięćdziesięciu procentach składa się z ujęć twarzy. Odpowiednio zmontowane portrety, nadający rytm montaż, szybka wymiana zdań i świetnie dobrani aktorzy nadają materiałowi odpowiedniej głębi.
  • 6.3
    6.0

    Historia pewnego życia 2016

    Nie pozbawiony pewnego czarnego poczucia humoru film jest gorzką satyrą na romantyczne wizje XIX miłości. Ze świetną rolą Judith Chemly oraz dobrymi, konsekwentnymi walorami produkcyjnymi.
  • 4.9
    3.0

    Personal Shopper 2016

    Mieszanka dreszczowca z filmem o duchach wyszła mu mało przekonywająco. Zamiast straszyć - śmieszy, zamiast intrygować - irytuje.
  • 6.2
    6.0

    Praktykant 2016

    W miarę udany dramat, dobrze zrealizowany (zdjęcia, muzyka), którego walory wizualne rekompensują braki w logice opowieści.
  • 5.7
    5.0

    Planetarium 2016

    W dość nierównym i nijakim Planetarium Portman oraz Salinger swoimi magnetyzującymi osobowościami oraz świetną grą utrzymują resztki zainteresowania widza.
  • 5.3
    5.5

    Narodziny narodu 2016

    Ważny, choć nie do końca udany tytuł, piętnujący wstydliwy okres w historii USA.
  • 6.3
    5.0

    Niepokonana Jane 2015

    Poza kilkoma ciekawie zainscenizowanymi ujęciami, nie powala także na poziomie wizualnym. Nie wnosi do gatunku nic nowego, ma niewiele zapadających w pamięć dialogów, a powolne tempo akcji przyciągnie raczej amatorów kina artystycznego, niż oczekującej wartkiej akcji masowej publiczności.
  • 8.1
    8.0

    Lament 2016

    Okazał się kompletną jazdą bez trzymanki, gatunkowym misz-maszem z kulturowymi i społecznymi odniesieniami, który jakimś cudem w całej swej złożoności działa na całej płaszczyźnie.
  • 7.6
    8.8

    Łotr 1. Gwiezdne wojny - historie 2016

    Sprawnie zrealizowane, poruszające kino rozrywkowe, do którego można wracać wielokrotnie. To produkcja, która zasłużyła w pełni, by przejść do żelaznego kanonu Gwiezdnych Wojen.
  • 6.8
    9.0

    Jackie 2016

    Od strony realizacyjnej nie ma do czego się przyczepić. Fantastyczne zdjęcia i przepięknie dobrane kolory nie pozwalają od ekranu oderwać wzroku. Melodramatyczna, żałobna ścieżka dźwiękowa, dodaje filmowi niemalże operowego rozmachu.
  • 7.9
    9.0

    Elle 2016

    Jest filmem przyjemnym w oglądaniu, perwersyjnie zabawnym oraz niezwykle feministycznym w przesłaniu.
  • 6.9
    9.0

    American Honey 2016

    Świetnie dobrana ścieżka dźwiękowa, sprawiają że film ogląda się bez większych problemów, choć pewnie krótszy czas trwania ułatwiłby zaistnienie tego filmu w szerszym gronie odbiorców.
  • 8.6
    9.0

    Manchester by the Sea 2016

    Ze świetną obsadą i wysokiej klasy wykonaniem, produkcja przypaść powinna do gustu miłośnikom ambitnych dramatów psychologicznych.
  • 5.2
    3.0

    Z innego świata 2016

    Pięknie sfotografowany film cierpi na brak humoru i dystansu, powaga nie pozwala się uśmiechnąć Cotillard ani na chwilę, a nieznośna muzyka dzielnie puentuje każdą scenę.
  • 6.7
    6.0

    Lion. Droga do domu 2016

    Choć Lion chce być epicką opowieścią, momentami brakuje mu na to pomysłu. Brnie w ślepą uliczkę w środkowej części filmu, sztucznie wydłużając oczekiwanie na finał.