Michał Walkiewicz

  • Średnia ocena: 6.0
  • Pozytywnych recenzji: 64%
  • Liczba recenzji: 74
  • Liczba recenzji pozytywnych: 47
  • Liczba recenzji negatywnych: 27

Szczegóły

Recenzje

  • 8.1

    Paterson (2016)

    Dramat, Komedia
    9.0
    Chociaż czasem bywa średnio, a zazwyczaj nudno, to raczej niewielka cena - w końcu dla Jarmuscha każda wypłata to fortuna, a każdy posiłek to bankiet.
  • 9.0
    Clara jest twarda i wrażliwa, empatyczna i pełna erotycznej energii. Partnerują jej przede wszystkim plenery i wnętrza - zdejmowane przez operatora z bezbłędnym wyczuciem wizualnej materii, wpisane w precyzyjnie skomponowane kadry.
  • 9.0
    Najlepsza część serii od czasu oryginalnego "Rocky'ego".
  • 8.0
    Jak to jest zrobione! El Said dba o najdrobniejsze detale, scenografka dobiera kolor ścian pod karnację bohaterów (potwierdzona informacja), zaś operator Bassem Fayad wykorzystuje gradację żółci i brązów, otulając Kair miękkim, ciepłym światłem.
  • 8.0
    Dialogi mają odpowiednie tempo, zaś Huppert porusza się w tylu komediowo-dramatycznych tonacjach, że ręce same składają się do oklasków. I choć samo rozwiązanie zagadki nieco rozczarowuje, łatwo wybaczyć reżyserowi drobne potknięcia. Filmowy krajobraz jest z nim po prostu ciekawszy.
  • 8.0
    Pozostaje głęboko humanistycznym kinem o cenie, którą płacimy za chodzenie na skróty.
  • 7.1

    Opieka domowa (2015)

    Dramat, Komedia
    8.0
    Horak miesza realizm z wątkami metafizycznymi, naturalistyczne sceny pielęgnacji starych i pomarszczonych ciał sąsiadują u niego z subtelnymi, wizyjnymi fragmentami. I chociaż ten miks nie zawsze się przegryza, to koniec końców pracuje na korzyść filmu.
  • 8.0
    Kino spełnione formalnie i intelektualnie, a przy okazji dostarczające sporo frajdy.
  • 7.3

    Doktor Strange (2016)

    Fantasy, Przygodowy
    8.0
    Inicjacja Strange'a wypełnia pierwszy akt filmu Scotta Derricksona i dzięki komediowej konwencji robi rewelacyjne wrażenie.
  • 8.0
    Efekt jest dokładnie tak imponujący, jak można to sobie wyobrazić.
  • 8.0
    Jest czymś więcej niż kolażem bolesnych wspomnień. To przede wszystkim piękne świadectwo wiary w terapeutyczną moc formy filmowej.
  • 7.1

    Carol (2015)

    Melodramat
    8.0
    Carol i Therese to cudowne, kunsztownie napisane postaci, zaś Haynes wykorzystuje każdą scenę, każde słowo, gest i grymas, by powiedzieć o nich coś więcej. Mówi poprzez kostiumy, scenografię, opowiada kadrami przywodzącymi na myśl obrazy Edwarda Hoppera oraz klasycznie "hollywoodzką", zamaszystą partyturą Cartera Burwella.
  • 7.9

    Chłopiec i świat (2013)

    Animacja, Przygodowy
    8.0
    Będziecie się śmiać i płakać, często w tym samym momencie.
  • 8.0
    Podglądanie w pracy wybitnego krakowskiego psychologa Bogdana de Barbaro to zatem nie tylko relacja z niedostępnego zazwyczaj dla kamery gabinetu psychoterapeuty. To również autotematyczna opowieść o kinie, które leczy.
  • 8.5

    Zwierzogród (2016)

    Animacja, Komedia, Przygodowy
    8.0
    Natura kontra kultura, kariera w męskim świecie, spełnianie marzeń a konieczność stabilizacji - ile animowanych filmów możemy podejrzewać o takie bogactwo tematów? W połączeniu ze świetną stroną techniczną oraz doskonałym polskim dubbingiem daje to jedną z najciekawszych propozycji w animowanym portfolio Disneya.
  • 7.0
    Sporo tu tautologii, dłużyzn, scen, które nie wnoszą nic do charakterystyki postaci, a jedynie nakręcają sprężynę komedii.
  • 7.0
    Styl filmu bazuje na paru kliszowych pomysłach, począwszy od nakładanych na ekran interfejsów, na minimalistycznych kostiumach i wnętrzach kończąc, a jednak kolejne elementy budują przekonującą i konsekwentną wizję przyszłości.
  • 7.0
    Jakubik jest na tyle świadomym reżyserem, by wiedzieć, kiedy przyspieszyć akcję, a kiedy wyhamować. Zdaje sobie również sprawę, na czym polega siła retrospektywnej narracji.
  • 6.5

    Pycha (2015)

    Dramat, Komedia
    7.0
    Fascynująca komedia charakterów i popis reżysersko-literackiej sprawności, ale przede wszystkim - niegłupia opowieść o tym, że definicją spełnionego życia może być czyjeś towarzystwo w ostatnich chwilach.
  • 7.0
    Ostentacyjnie nieefektowne, wypełnione obrazami dziecięcych rytuałów, wygrane bez emfazy, pełne delikatnych gestów.
  • 7.0
    Pozszywany z gatunkowych prefabrykatów thriller, czyli konwencja, którą Alvarez wygrywa z ogromnym wyczuciem filmowej materii.
  • 6.7

    Kung Fu Panda 3 (2016)

    Animacja, Familijny, Komedia, Przygodowy
    7.0
    Świetnie napisane kino, w którym żonglerka najróżniejszymi konwencjami humorystycznymi - od slapsticku, przez komedię charakterów, po absurd - jest narracyjną zasadą.
  • 7.0
    Pojemna formuła, na którą postawił reżyserski duet, została wypełniona paroma gatunkowymi i art-house'owymi kliszami, ale ostatecznie więcej tu szczerej humanistycznej refleksji niż żerowania na mocnym dramaturgicznie temacie. W połączeniu z solidną pracą operatorską i doskonałą obsadą daje to film, który tchu wam raczej nie odbierze, lecz przypomni, że zemstę - także w kinie - najlepiej serwować na zimno.
  • 7.4

    Lobster (2015)

    Thriller, Sci-Fi
    7.0
    Pretensjonalny, ale spełniony w gatunku czarnej komedii.
  • 7.0
    Bohater, z iście kafkowskiej figury, człowieka będącego ofiarą nieprzeniknionego systemu, staje się nagle siłaczem, walczącym o godność w pełnym ekonomicznych dysproporcji społeczeństwie. Jego przemiana - pokazana z empatią, ale bez ckliwości - to największa wartość surowego, humanistycznego poematu Brizé.
  • 7.1

    Boska Florence (2016)

    Biograficzny, Komedia
    7.0
    Choć zbyt często przymusza nas do śmiechu z pstrokatej śpiewaczki i zbyt rzadko pozwala sobie na krytykę odbiorczych nawyków, to ostatecznie jego film jest popisem kontroli nad melodramatyczną materią.
  • 7.0
    Nie jest najlepszym filmem Hiszpana i pewnie z trudem załapałby się do pierwszej dziesiątki. Widać w nim jednak cnotę, którą łatwo przeoczyć w bombastycznych fantazjach czy ekstrawaganckich kryminałach reżysera, mianowicie narracyjną ekonomię.
  • 6.7

    Mój przyjaciel smok (2016)

    Familijny, Przygodowy
    7.0
    Jest w nim sporo niewymuszonego humoru i szczypta grozy, a nakręcona z biglem akcja nie zwalnia ani na moment. Kiedy więc staniecie przed dylematem przy kinowej kasie, pamiętajcie, że smoki to gatunek zagrożony.
  • 7.0
    Jest wszystkim, czym stylistycznie i fabularnie "bezpieczna" kontynuacja być powinna. To angażująca serducho i skręcająca wnętrzności powtórka z rozrywki - choć brakuje jej świeżości, nie jest (jeszcze) świadectwem odcinania kuponów.
  • 7.0
    Pozorna nieefektowność "BFG" na pewno nie pomoże w dystrybucji, ale zapewniam, że na tym gigancie dzieciaki będą bawić się doskonale. I jeśli filmowi brakuje trochę do wielkości, to tylko przez bezpieczną grę samego Spielberga i brak wyraźnej, autorskiej sygnatury.
  • 7.0
    Woody Allen, którego forma od paru lat pozostawia wiele do życzenia, powraca w "Cafe Society" do bezpiecznej formuły bulwarowej komedii. I znów, dzięki tej bezpretensjonalnej konwencji, udaje mu się opowiedzieć całkiem poważną historię erozji romantycznych wyobrażeń w zderzeniu z mało romantyczną rzeczywistością.
  • 7.0
    Akcja nie jest na tyle frenetyczna, by zapisać się w annałach gatunku, ale potrafi zjeżyć włosy na głowie. Z kolei krytyka systemu nie jest ani przemyślana, ani inteligentna, lecz paradoksalnie nie umniejsza to jej siły.
  • 7.0
    Imponujące panoramy, podkręcona saturacja barw, ujęcia z boskiej perspektywy i piękne wizualne pasaże pozwalają przymknąć oko na scenariuszowe absurdy, tandetne dubstepowe impresje i słabość reżysera do zwolnionego tempa.
  • 7.0
    Grzegorzek radzi sobie za kamerą doskonale: wplata w fabularną tkankę elementy satyry i groteski, kontrapunktuje realizm impresyjnymi fragmentami, ma ucho do dialogów i serce do bohaterów.
  • 6.0
    Przemyślana kompozycja kadrów w połączeniu z przyzwoitym aktorstwem oraz narracyjną elegancją sprawia, że "Konwój" jest nie tylko niezłą odtrutką na ostatniego "Pitbulla", ale też czymś więcej niż sumą swoich składowych.
  • 6.0
    Możemy sobie podróżować, ale koniec końców ścieżka zawsze się zapętli i doprowadzi nas do punktu wyjścia. Podobnie jest z "Rester Vertical" - filmem, który obiecuje wiele, ale raz po raz powraca do tej samej konkluzji.
  • 6.0
    Zdjęta ze statywu kamera, prześwietlenia i słoneczne łuny, przenikania i wizualne pasaże, kontemplacja bezchmurnego nieba, zielonej trawy i opalonej skóry - to wszystko jest efektowne, lecz okazuje się na dłuższą metę męczące.
  • 6.0
    Łatwo Blake'owi kibicować, zaś reżyser z powodzeniem łączy komediowe i dramatyczne tony. Szkoda tylko, że najmniej ciekawa walka, ta, którą toczy ze sobą dwóch Loachów, eksponowana jest w filmie najmocniej.
  • 6.0
    Wątpliwości, które dzielimy z reżyserem wydają się sednem filmu.
  • 6.0
    Wątpliwości, które dzielimy z reżyserem wydają się sednem filmu.
  • 6.0
    Z konfrontacji z tak trudnym i eklektycznym materiałem Trier wychodzi obronną ręką. Jego rozgorączkowane kino cały czas jednak wydaje się niekompletne.
  • 6.0
    Wątpliwości, które dzielimy z reżyserem wydają się sednem filmu.
  • ?

    Kosmiczna jazda. Hau hau mamy problem (2014)

    Animacja, Familijny, Przygodowy
    6.0
    Interesujące pomysły zostają pogrzebane przez tragiczną animację.
  • 6.0
    Pozbawiony fajerwerków, narracyjnego pazura i stylistycznie nijaki, który jednak - począwszy od dobrej muzyki ilustracyjnej i eleganckiej pracy operatorskiej - wciąż jest pokazem przyzwoitego rzemiosła.
  • 6.0
    Całość nadaje się raczej do niedzielnej ramówki niż na srebrny ekran. To kino familijne, które ani nie idzie w świadomą stylizację retro, ani nie zwraca się w stronę moralitetu.
  • 6.0
    Jest efektownym poradnikiem samoakceptacji, "Biblią dla opornych", niezłą komedią i przyzwoitą tragedią. Wszystkim tylko nie filmem, który sugeruje tytuł.
  • 6.0
    Pomimo cenzorskich obostrzeń i nieracjonalnej polityki studia, Ayerowi udało się ocalić, to co w "Legionie samobójców" najcenniejsze: bezpretensjonalną historię superłotrów, którzy dla spokoju ducha albo bezpłatnej kablówki są w stanie pobawić się w superbohaterów.
  • 5.0
    Animowany świat jest pozbawiony detali i sterylny, bohaterowie wyglądają, jakby naniesiono ich niedbale na niedokończoną komputerową scenografię. Jeśli jednak nie przeszkadzają wam techniczne braki, niestraszne usypiające tempo i wątpliwa artystycznie forma, dajcie małym detektywom szansę. "Stella Nostra" to wciąż kamyk szlachetny.
  • 5.0
    Całość trzyma się na dobre słowo. Wyłącznie dzięki charyzmie Cotillard, pocztówkowym zdjęciom francuskich plenerów i skrojonym na miarę kostiumom. Garcia, próbując wtłoczyć życie w martwy literacki schemat, bezrefleksyjnie go powtórzyła.
  • 5.0
    Jeśli "La Fille Inconnue" choć na chwilę wybija się ponad przeciętność, to nie dzięki firmowej paradokumentalnej estetyce, ale popisowej roli Adele Haenel.
  • 5.0
    Komu nie przeszkadza lenistwo scenarzystów i kogo nie boli stylistyczna indolencja reżysera, może dać mu szansę. Reszcie polecam raczej powtórny seans oryginału - to zdecydowanie lepszy sposób, by zamanifestować swoją niechęć do bożonarodzeniowego biznesu i dziwnych facetów w czapkach z pomponem.
  • 5.8

    Wszystkie nieprzespane noce (2016)

    Dramat, Dokumentalizowany
    5.0
    Szkoda, że w parze z techniczną maestrią nie idzie odpowiedzialność za bohaterów. Reżyser jest tak mocno przywiązany do uproszczonej wizji ich życia wewnętrznego, że wyświadcza im niedźwiedzią przysługę.
  • ?

    Łapa (2015)

    Familijny
    5.0
    W jakimś stopniu psiego herosa unieśmiertelnia. Szkoda tylko, że czyni to w tak niekonsekwentny formalnie i pozbawiony lekkości sposób.
  • 6.1

    Niewygodna prawda (2015)

    Biograficzny, Dramat
    5.0
    Brakuje zarówno intelektualnej i formalnej dyscypliny "Spotlight", jak i bezpretensjonalności "Ocean's Eleven". Tak rozdarty film trudno docenić za coś więcej niż ambicje twórców.
  • 5.0
    Nie wnosi nic nowego do intrygującej mitologii, reżyserski warsztat nie przesłania w nim scenariopisarskiego lenistwa, a osadzenie historii we współczesnych czasach to tylko kostium, za którym nie kryje się żaden dialog z tradycją.
  • 5.0
    Cofa nas do złotej ery akcyjniaków na kasetach wideo, które musiały zawierać przynajmniej jednego charyzmatycznego twardziela, jeden intrygujący czarny charakter oraz jedną godną zapamiętania scenę.
  • 5.0
    Awangardowy pod względem konceptu i formy "Śpiewający obrusik" to kolejny dowód na to, że lepiej z Mariuszem Grzegorzkiem zgubić niż z większością polskich twórców znaleźć.
  • 5.0
    Tekst Aksinowicza i Julity Olszewskiej naszpikowany jest sztucznie brzmiącymi dialogami i powierzchownymi refleksjami, z kolei Warnke i Stramowski nie są w stanie unieść filmu wyłącznie ekranową charyzmą.
  • 5.8

    Iluzja 2 (2016)

    Kryminał, Thriller
    5.0
    Twórcy, zamieniając serię w maszynkę do robienia pieniędzy, nie chcą nas oczarować, tylko po prostu - kupić.
  • 5.0
    Pod tą oślepiającą fasadą niewiele się jednak kryje.
  • 4.0
    Sporo mówi w filmie o transgresji, byciu wyjątkowym, przekraczaniu norm i sięganiu po zakazane owoce. Lecz nawet historia dziewczyny, próbującej podkraść odrobinę sławy swojej mocodawczyni jest ledwie naszkicowana. Po seansie kilku filmów, które się nie wydarzyły, zostajemy z niczym. Są okruszki, ciastka nie było.
  • 4.0
    Całość jest nudna jak flaki z olejem i zagrana na najwyższych tonach, bez krzty rozładowującej patos ironii.
  • 4.0
    Tym, co ostatecznie broni sequel, jest przyzwoite tempo, szczypta slapstickowego humoru i kinetyczna energia scen akcji: zrealizowanych w komputerze, ale nienagannych technicznie i pomysłowych.
  • 4.0
    Pomysł pomysłem, landszafty landszaftami, ale cóż z tego, skoro z ekranu wieje nudą.
  • 4.0
    Wspaniałe pejzaże, intrygujący punkt wyjścia oraz partia Seana Beana to za mało, żeby mówić o filmie udanym.
  • 4.0
    Wstydu nikomu nie przynosi, ale stara się mechanicznie wywołać uczucia, które powinny mieć źródło w naszych trzewiach.
  • 2.8

    Józef i Maryja (2016)

    Dramat, Biblijny
    3.0
    Możecie obejrzeć w kinie, w telewizji, na telefonie albo wysłuchać go w radiu i nie zrobi to większej różnicy.
  • 3.0
    Ekranowe konflikty są grubo nakreślone i choć filmowy świat zaludniają ciekawe postaci, ich wątki sprawiają wrażenie dopisanych na kolanie, służą jedynie odwracaniu uwagi od wątłej opowieści o Howardzie.
  • 3.0
    Może być jednym z tych filmów, na które traficie kiedyś w nocnym pasmie telewizyjnym dla cierpiących na bezsenność albo w czeluściach serwisu VOD. I jako usypiający strumień obrazów sprawdzi się zapewne doskonale.
  • 3.0
    "Sen to nic więcej niż dialog z samym sobą" - słyszymy z ust filmowego psychoterapeuty. I podobnie jest z kinem. Wygląda jednak na to, że zarówno reżyser, jak i jego rozmówca nie mają zbyt wiele do powiedzenia.
  • 2.9

    Kochaj (2016)

    Komedia rom.
    3.0
    Etykietka "kobiecego kina" wystarczy zapewne, by film zarobił swoje w kinach. Będę się jednak upierał, że mieliśmy w ostatnich latach parę przebiśniegów, które lepiej realizowały schematy jednego z najszlachetniejszych gatunków.
  • 3.0
    Mówiąc delikatnie, pod względem formalnym, aktorskim i scenariopisarskim film Juana Pablo Buscariniego to abominacja.
  • 2.0
    Jedynym, co mogłoby "Aplik@cję" ocalić, jest jakaś świadomość konwencji, gatunkowych klisz, opowiadanie w pastiszowym tonie. Tyle, że za sprawą realizacyjnej oraz intelektualnej mizerii nawet ironia jest w tym filmie przejawem asekuranctwa, robieniem dobrej miny do złej gry.
  • 2.0
    Narzędzie politycznej rozgrywki przebrane za kino, raczej nie stanie się jednym z filarów nowej mitologii narodowej.