Jesteś Jarosław Robak? Możesz przesłać nam swoje zdjęcie na kontakt.

Jarosław Robak

  • Średnia ocena: 5.9
  • Pozytywnych recenzji: 66%
  • Liczba recenzji: 29 w tym 29 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 19
  • Liczba recenzji negatywnych: 10

Recenzje

  • 7.2
    7.0

    Nigdy cię tu nie było 2017

    Choć w filmie Ramsay chwilami blisko wywrotek o nadmiar pretensji, wspaniała rola Phoenixa, a także niezwykły, mroczny trans, w jaki reżyserka zabiera widza, ostatecznie czynią z "Nigdy cię tu nie było" intrygujące kino.
  • 7.6
    7.0

    The Disaster Artist 2017

    Najbardziej ujmująca jest w "The Disaster Artist" autentyczna miłość jaką twórcy darzą niesławną produkcję Wiseau. Franco, sam uważany za twórcę o wielkim ego i ambicjach, które może nie zawsze przekładają się na artystyczne spełnienia, na swój sposób znajduje w Tommym pokrewną duszę.
  • 8.0
    8.0

    Nie jestem twoim murzynem 2016

    Sprawność, w jaki ten bogaty, głęboko humanistyczny przekaz pomieszczono w trwającym ledwie półtorej godziny filmie dokumentalnym, budzi wielki szacunek.
  • 8.3
    8.0

    The Florida Project 2017

    Reżyser Sean Baker ma niewiarygodnego nosa do wynajdywania aktorskich pereł tam, gdzie nikt inny by nie szukał.
  • 8.3
    9.0

    Tamte dni, tamte noce 2017

    "Tamte dni, tamte noce" są tak świetne, że nawet gdy w dość jasny sposób Guadagnino wykłada pod koniec filmu jego sens, to robi to w jednej z najlepszych scen.
  • 7.2
    7.0

    To przychodzi po zmroku 2017

    Jeśli uważacie, że nie ma horroru bez wysypu jump-scare'ów, a brak finałowego twista zupełnie dyskwalifikuje filmy z tego gatunku, lepiej odpuście sobie seans "To przychodzi po zmroku". Jeśli jednak sądzicie, że od wyskakujących z ciemności potworów o wiele bardziej niepokojące potrafi być psychologiczne napięcie między bohaterami, a nic tak nie potęguje grozy jak ciasna przestrzeń, gra światłem i ruch kamery, filmu Treya Edwarda Shultsa nie powinniście przegapić.
  • 6.1
    3.0

    Song to Song 2017

    Malick chciał pewnie nadać swojej produkcji luźną strukturę, "od piosenki do piosenki", ale całość sprawia wrażenie sklejonego na chybcika miksu przypadkowych kawałków, z których niemal żaden nie jest dobry.
  • 2.7
    2.0

    Ciemniejsza strona Greya 2017

    Wciąż bardzo złe, ale już nie tak nieoglądalne jak pierwsza część.
  • 7.6
    7.0

    John Wick 2 2017

    Jest produkcją efektowniejszą od pierwowzoru, który w porównaniu wydaje się rzeczą niemal kameralną.
  • 7.9
    8.0

    Elle 2016

    Nie tylko zaskakuje brawurowym zachowaniem bohaterki, ale także zręcznie miesza gatunkowe składniki, będąc po trosze kinem zemsty, thrillerem i komedią o burżujach.
  • 7.0
    6.0

    Split 2016

    Nieźle sprawdza się jako dreszczowiec - a za sprawą świetnych aktorów i błyskotliwej reżyserii autora, który przypomniał sobie kilka ze starych sztuczek, chwilami dostarcza i większych ekscytacji.
  • 7.6
    4.0

    Zwierzęta nocy 2016

    Ford niby nieźle udaje tu Lyncha, wywołując u widza dyskomfort i duszność znane z "Zagubionej autostrady" i "Blue Velvet", ale nie potrafi powiedzieć nic prawdziwie intrygującego czy odkrywczego.
  • 7.5
    6.0

    Przełęcz ocalonych 2016

    Mimo wszystkich tych wad, "Przełęcz ocalonych" należy do najbardziej intrygujących filmów roku - to kino zrodzone z pasji, wyraz specyficznej religijnej wrażliwości reżysera, która może irytować brakiem refleksji i kiczem - ale której nie można odmówić zdolności kreowania porywających scen.
  • 7.9
    7.0

    Siedem minut po północy 2016

    Produkcja, która ani przez chwilę nie udaje, że nie chce być najsmutniejszym filmem na świecie - zwłaszcza ostatnie dwadzieścia minut to seria scen tak wzruszających, że co kilka chwil chciałoby się wołać do reżysera, żeby przestał wyciskać z nas łzy, bo przecież już płaczemy jak bobry.
  • 7.8
    7.0

    Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham 2016

    Chwilami jednak nawet tak udany film budzi wątpliwości: słuchając opowieści pacjentek mamy wrażenie, że zbyt wiele w nich ogólników, a nadmiar emocji ukrywa zaskakujący niedostatek społecznego i ekonomicznego kontekstu.
  • 7.3
    8.0

    Kosmos 2015

    Kto nie trawi kina Andrzeja Żuławskiego - aktorskiej nadekspresji, krzyków i szaleństwa, powtórzeń i niełatwych do wychwycenia puent i przytłaczającej erudycji reżysera, ten "Kosmos" powinien omijać szerokim łukiem. Kto jednak kino nadmiaru i obsesji twórcy "Opętania" ceni, w pożegnalnym filmie zmarłego w tym roku twórcy może rozkoszować się przez kilka seansów.
  • 6.4
    5.0

    Osobliwy dom Pani Peregrine 2016

    Niewiele tu ponad kilka ulubionych Burtonowskich motywów oraz skojarzeń z produkcjami, które podobne tematy ogrywały dużo ciekawiej.
  • 7.8
    7.0

    Aż do piekła 2016

    A że całości dopełnia znakomita muzyka Nicka Cave'a i Warrena Ellisa, pewna wtórność i przewidywalność opowieści nie przeszkadza tu ani na moment.
  • 7.6
    7.0

    Księga dżungli 2016

    Przyjemne, bezpieczne kino familijne.
  • 6.2
    3.0

    Opowieść o miłości i mroku 2015

    Portman zupełnie poległa reżysersko: jej film przypomina bryk z książki, zbiór dość topornie nakręconych, przestylizowanych fragmentów, w których nie wierzy się ani w tytułową miłość, ani w mrok.
  • 6.6
    5.0

    El Clan 2015

    Tak bardzo napina się na kopiowanie amerykańskiego mistrza, że jego produkcję ogląda się z pewnym zażenowaniem.
  • 6.0
    6.0

    Bang Gang 2015

    Jest to bardzo ładnie nakręcone, ani przesadnie moralizatorskie, ani silące się na szokowanie i skandal, w dodatku - co jest normą w francuskich filmach o młodzieży - świetnie zagrane przez młodych aktorów.
  • 7.0
    6.0

    Nawet góry przeminą 2015

    Jak na futurystyczną kodę tak ambitnego projektu oczekiwałbym też ciekawszej wizji przyszłości niż kilku bardziej fikuśnych telefonów i tabletów.
  • 5.9
    7.0

    Na granicy 2016

    Kasperski pokazuje tradycyjnie rozumianą męskość jako fundament pod samonapędzający się mechanizm przemocy i dominacji, który nie znosi słabości i łamie charaktery - jego film byłby jeszcze lepszy, gdyby w miejsce finałowego fatalizmu potrafił znaleźć wyjście poza ten maczystowski zaklęty krąg.
  • 7.4
    6.0

    Obecność 2 2016

    Błyskotliwie nakręcony horror, który wprawdzie przestaje działać ilekroć reżyser James Wan decyduje się pokazać duchy, ale kilka innych rzeczy robi na tyle dobrze, że ponad dwie godziny seansu upływają niepostrzeżenie.
  • 5.9
    3.0

    X-Men: Apocalypse 2016

    Powstałe danie okazuje się jednak niestrawne - nie wszystkie składniki są pierwszej świeżości i często gryzą się ze sobą, a reżyserowi brakuje talentu, by połączyć je w spójną i emocjonującą całość.
  • 6.7
    5.0

    High-Rise 2015

    Intrygujący na powierzchni, ale ledwie prześlizgujący się po tematyce powieści J. G. Ballarda, alegoria, która niestety nudzi - choć jej sens jest aktualny jak nigdy.
  • 6.4
    5.0

    Jason Bourne 2016

    Kopiuje patenty z trylogii, która zmieniła kino akcji, ale pokazuje też, że formuła, która kiedyś przyniosła sukces, w końcu się wyczerpała.
  • 5.3
    3.0

    Ghostbusters. Pogromcy duchów 2016

    Okazuje się nieświeżym towarem poddanym nieprzekonującemu liftingowi - kolejną nową wersją niewolniczo przywiązaną do starej formuły, pozbawioną własnego charakteru.

Aktywne