Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Jakub Majmurek

  • Średnia ocena: 5.8
  • Pozytywnych recenzji: 51%
  • Liczba recenzji: 50 w tym 41 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 21
  • Liczba recenzji negatywnych: 20

Recenzje

  • 6.3
    5.0

    Wyznania mordercy 2017

    Z mrocznego thrillera film zamienia się w epilogu dość łzawą, sentymentalną historię o wybaczeniu, wyjściu z traumy i pójściu dalej.
  • 5.4
    4.0

    Gniew 2017

    Tak ważny i kontrowersyjny temat jak pedofilia w Kościele zasługuje na znacznie głębiej przemyślany film. "Gniew" nie stawia w tej kwestii zbyt wysoko poprzeczki.
  • 5.1
    3.0

    Pomiędzy nami góry 2017

    Podczas odliczania minut do końca seansu zastanawiałem się, jak można było wywalić ponad 120 milionów złotych na coś tak złego. Żal było mi aktorów, że psują sobie dorobek takimi rolami.
  • 5.7
    ?

    Na mlecznej drodze 2016

    Talent Kusturicy służy jednak w tym przypadku bezapelacyjnie złemu dziełu.
  • 6.1
    5.0

    Jumanji: Przygoda w dżungli 2017

    Przy wszystkich wadach dzieła można się przy nim dobrze bawić, ale z tym dubbingiem naprawdę o to nie łatwo. Polecam poczekać aż w jakimś VOD będzie wersja z oryginalną ścieżką dźwiękową.
  • 6.1
    4.0

    Italian race 2016

    Niestety, wszystko to tonie w melodramatycznych łzach. Wylane pod koła pędzącego samochodu Giulii powodują, że film wpada w bezsensowny poślizg. Tor wyścigowy z pewnością nie jest scenerią dla melodramatu.
  • 6.7
    5.0

    Rodzina na sprzedaż 2017

    Im bardziej dzieło Lermana trzyma się świata argentyńskiej prowincji, im mocniej skupia się na obecnych w nim strukturach władzy, nierówności, przemocy, tym lepiej się sprawdza jako kino. Gdy jednak świat przedstawiony całkowicie przesłaniać zaczyna dramat Maleny, robi się zdecydowanie gorzej i bliżej banału wieczornego pasma telewizyjnego ze środka tygodnia.
  • 5.6
    5.0

    Morderstwo w Orient Expressie 2017

    "Morderstwo w Orient Ekspresie" obejrzeć można bez szczególnego bólu, ale też bez zachwytu. Orient Ekspres Branagha raczej kręci się w kółko, niż zabiera nas w nowe regiony.
  • 5.3
    ?

    Suburbicon 2017

    Choć dziełu Clooneya brakuje szaleństwa i dotknięcia geniuszu, jakie mają najlepsze produkcje Coenów, i tak jest to kino z naprawdę wysokiej półki.
  • 6.0
    ?

    Ana, mon amour 2017

    Nie jest to z pewnością zły film, ale na tle osiągnięć kinematografii, z jakiej pochodzi, wypada co najwyżej średnio.
  • 5.7
    5.0

    Nasz najlepszy rok 2017

    Odpowiednik wina ze średniej półki. W sam raz dla kogoś, kto zmęczył się ofertą z dyskontów, a nie ma siły na bardziej wyrafinowane, wymagające większych nakładów czasowych i finansowych somelierskie doświadczenia.
  • 6.5
    7.0

    Jestem Rosa 2017

    Niektóre wątki są co prawda słabsze - zwłaszcza ten dotyczący ekonomicznej sytuacji rodziny Rosy. Nad pewnymi rozwiązaniami można by dyskutować, ale "Jestem Rosa" to naprawdę przyzwoite kino.
  • 6.9
    ?

    Ptaki śpiewają w Kigali 2017

    "Ptaki" globalizują naszą historyczną świadomość, pozwalają umieścić polskie myślenie o takich zjawiskach jak ludobójstwo poza naszym własnym wschodnioeuropejskim kontekstem.
  • 6.2
    5.0

    Przeżyć: metoda Houellebecqa 2016

    Ma trzy wielkie atuty. Tytułowy esej francuskiego pisarza, jego niesamowitą ekranową prezencję oraz głos Iggy'ego Popa.
  • 7.6
    ?

    Bracia Lumière 2016

    Choć film mógłby być krótszy, a komentarz Frémaux mniej monotonny, to jednak "Bracia Lumiere" są z pewnością wielką gratką dla historyków kina i entuzjastów historii filmu. Nie jest to jednak propozycja wyłącznie dla nich.
  • 7.1
    7.0

    Sława 2016

    Kreacje aktorów, humor i głęboka empatia obecne w "Sławie" tworzą kino, któremu - niezależnie od pory roku - warto dać szansę.
  • 6.5
    6.0

    Enklawa 2015

    Zdolność do uważnej, dokumentalnej obserwacji jest największą siłą "Enklawy".
  • 7.5
    7.0

    Gleason 2016

    Uczciwy, a jednocześnie lojalny wobec swoich bohaterów dokument.
  • 6.3
    7.0

    Historia pewnego życia 2016

    Fragmentaryczna narracja, elipsy, przechodzenie między chwilami szczęścia i rozpaczy, gorzka egzystencjalna konkluzja upodabniają "Historię pewnego życia" do "Ostatniej rodziny". Choć film Brizé nie ma siły debiutu Jana P. Matuszyńskiego, choć pozostaje uboższy o cały szereg wątków, to jest to kawałek naprawdę dobrego kina.
  • 5.8
    5.0

    Mój anioł 2016

    Zgrabne, dowcipne zakończenie wywołuje uśmiech, ale gdy minie przychodzi refleksja, co tak naprawdę udało się powiedzieć w tym filmie. Historia miłości zwyciężającej wszelkie przeszkody jest wzruszająca, ładna, ciepła, ale też koniec końców banalna, co najmniej tak samo jak "Podwójne życie Weroniki".
  • 6.6
    6.0

    Uczeń 2016

    Bardziej interesujący niż sztuka, na jakiej został oparty - pobudza intelektualnie i jest bogaty w konteksty, ale jako dzieło filmowe nie wypada tak dobrze. Niemniej warto o nim rozmawiać. Na seansie trzeba się jednak przemęczyć na dłużyznach.
  • 3.4
    5.0

    Szatan kazał tańczyć 2017

    Nie wystarczy czuć filmową formę, trzeba jeszcze coś wiedzieć o świecie. Kino to nie Instagram - ładne obrazki nie wystarczą.
  • 5.1
    4.0

    Mały Jakub 2016

    Dotyka traum swojego bohatera, rezonując emocjonalnie z widzami. Ale w zbyt wielu momentach oferuje banał i błędne artystyczne wybory.
  • 4.7
    5.0

    Piekło 2017

    Doceniam ciekawy filmowy obraz Wiednia, robotę operatora i aktorów z Schurawlow na czele. Sympatyzuję z tym, jak film porusza trudne polityczne i społeczne kwestie w gatunkowej formule, z jego feministycznym przesłaniem. Tym bardziej żałuję, że na koniec mogę tylko powiedzieć "wszystko dobrze, szkoda tylko, że bez sensu".
  • 5.1
    ?

    Amok 2017

    Nie wyzwala żadnych emocji. Cały filozoficzny aparat służy tu za mało subtelny ornament, jak nazwy fantazyjnych technologii przyszłości czy odległych systemów galaktycznych w złej powieści science fiction.
  • 6.4
    5.0

    Azyl 2017

    Choć "Azyl" nie będzie kamieniem milowym w filmowych obrazach Zagłady i wojny, choć przedstawia do bólu przesłodzoną i wygładzoną wizję historii, choć twórcy popełniają błędy - to broni się filmowo i ideowo.
  • 4.8
    ?

    Wyklęty 2017

    Mówiąc najkrócej, nie ma tragedii. "Historia Roja" ustawiła poprzeczkę kinu narodowemu tak nisko, że na jej tle nie jest trudno "Wyklętemu" błyszczeć. W przeciwieństwie do filmu Zalewskiego "Wyklęty" ma sensownie napisany scenariusz, reżysera, który elementarnie panuje nad materiałem filmowym, oraz naprawdę dobrego operatora.
  • 6.2
    7.0

    Praktykant 2016

    Zostajemy z bardzo subtelnie zarysowanym, wieloznacznym dramatem, który da się czytać zarówno jako historię wyzwalania się z cienia ojcowskich figur, jak i opowieść o tym, jak nigdy się to nam nie udaje. Jako obraz ucieczki jednostki od jej rodzinnego losu i traktat o pochwyceniu podmiotu przez instytucję.
  • 6.2
    6.0

    Pokot 2017

    Działa najlepiej wtedy, gdy jest lynchowską groteską, celnie wydobywając z polskiej prowincji jej niesamowite, surrealistycznie absurdalne klimaty.
  • 5.7
    5.0

    Las, 4 rano 2016

    Trudno zaakceptować bardzo nachalny symbolizm, kicz, w jaki często osuwa się obraz, oczywistość zbyt wielu filmowych i myślowych chwytów. Jednocześnie widzę w tym filmie jakieś iskry, przebłyski czegoś interesującego i autentycznego.
  • 4.3
    7.0

    Szczęście sprzyja odważnym 2016

    Kino skierowane do dzieci, ale poruszające poważne tematy: migracji i migrantów, płynnej tożsamości współczesnej Europy, społecznego wykluczenia.
  • 5.2
    ?

    Legion samobójców 2016

    Pokazuje, jak trudną sztuką jest ekranizacja komiksu, w której od patosu łatwo przejść do mimowolnej śmieszności. Twórcom nie udało się odmierzyć składników widowiska w odpowiednich proporcjach.
  • 6.0
    7.0

    Z podniesionym czołem 2015

    W swojej naturalistycznej estetyce, surowej prawdzie i autentyczności, jaką wnosi Paradot, to i tak bardzo mocne kino.
  • 7.3
    8.0

    Opiekun 2015

    Znakomicie pokazuje, w jaki sposób współczesna, zamożna, materialistyczna, postreligijna cywilizacja próbuje sobie radzić z tymi wszystkimi zjawiskami, bada związane z tym sprzeczności i paradoksy.
  • 7.6
    7.0

    Wyznania nastolatki 2015

    Konsekwentnie dziewczyńska perspektywa.
  • 2.1
    4.0

    Gejsza 2016

    Zamiast radosnej zabawy kliszami i warsztatowego popisu mamy filmowy bubel.
  • 6.0
    8.0

    Bang Gang 2015

    Pokazuje, że miłość nie jest najgorszym pomysłem.
  • 5.0
    3.0

    Yona 2014

    Do efektu końcowego, jaki wyłania się z "Yony" przekonać mi się trudno.
  • 6.0
    6.0

    Skala szarości 2015

    Otwartą kwestią pozostaje, czy to historia o dojrzewaniu do obowiązku, czy o odkrywaniu i tłumieniu swojej właściwej orientacji - i to największa siła tego obrazu.
  • 7.1
    8.0

    Lo i stało się. Zaduma nad światem w sieci 2016

    W swoich rozważaniach jest niekonsekwentny i dyletancki, ale w tym tkwi jego urok.
  • 7.8
    7.0

    Aż do piekła 2016

    Ma wiele elementów świetnego kina. Połączenie społecznego nerwu i wyczucia filmowego gatunku.
  • 5.0
    5.0

    Czerwony kapitan 2016

    Kilka rzeczy - wyjściowa intryga, wątek uwikłania Kościoła w nowym i starym ustroju, kilka rozwiązań operatorskich - nawet mi się podobało.
  • 6.9
    5.0

    Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy 2015

    Cały świat wartości tego filmu nie może nie budzić naturalnej sympatii. A jednak film pozostawia niedosyt, zwłaszcza na tle wcześniejszej twórczości Majewskiego.
  • 7.5
    7.0

    Moje córki krowy 2015

    Momenty złości, wkurzenia, kłótni i pretensji przeplatają się z poczuciem autentycznej bliskości. Pokazanie tego w subtelny sposób, mądra, dowcipna rodzinność tego filmu, jest największą siłą "Moich córek krów".
  • 6.0
    ?

    Zupełnie Nowy Testament 2015

    Im więcej czasu mija od mojego pierwszego seansu "Całkiem nowego testamentu", tym więcej mam wątpliwości. Wtedy zostałem całkowicie uwiedziony, następny seans odsłonił jednak obecne w tym dziele szwy.
  • 6.7
    6.0

    Człowiek 2015

    W tych historiach jest emocjonalna siła i konkretna prawda, warto dla nich przemęczyć się przez resztę filmu, wziąć w nawias zamiłowanie Bertranda do kiczu i komunałów.
  • 6.6
    7.0

    Przyjaźń czy kochanie? 2016

    Bardzo inteligentna i współczesna rozrywka w historycznym kostiumie. Filmowa błyskotka bez szczególnego ciężaru, ale czasem potrzebujemy też przecież w kinie niegłupiej lekkości.
  • 7.6
    9.0

    Perłowy guzik 2015

    Jest dziełem dotykającym wybitności. Trudno nie zachwycić się niezwykłą umysłową i filmową kulturą autora, wolną od pretensji erudycją, swobodą i subtelnością prowadzenia wywodu.
  • 6.8
    7.0

    Chevalier 2015

    Jest bez wątpienia przykładem wybitnego filmowego rzemiosła. Wspaniale skonstruowaną filmową maszynką, która jednak - nie mogę uwolnić się od tej myśli - działa chyba trochę na jałowym biegu.
  • ?
    5.0

    Daleko na północy 2015

    Choć każdy, nawet starszy krytyk, ma w sobie, a przynajmniej mieć powinien, wewnętrzne dziecko, moje bawiło się w kratkę. Mimo szalejących na ekranie maelstromów i burz lodowych, przebywałem w letniej strefie. Zamiast na biegun wyobraźni, film zabrał mnie raczej w strefy umiarkowanych szerokości.