Teraz możesz założyć konto i korzystać z nowych funkcji serwisu.
Obserwuj

Butterfly Kisses 2017

W świecie opanowanym przez pornografię młody chłopak zmaga się ze swoimi problemami.
  • Reżyser: Rafał Kapeliński
  • Scenariusz: Greer Ellison
  • Ostatnia aktywność: 5 grudnia 2017 (12 dni temu)
  • Premiera w Polsce: 12 maja 2017 (219 dni temu)
  • Premiera na świecie: 11 lutego 2017 (309 dni temu)
NOWE! Teraz możesz spersonalizować wyniki filmów obserwując wybranych krytyków lub wybrane źródła.
7.0 10.0 0.0
  • Polecany przez krytyków
  • Pozytywnych recenzji: 93%
  • Liczba recenzji: 19 w tym 14 z oceną
  • Liczba recenzji pozytywnych: 13
  • Liczba recenzji negatywnych: 1
  • Najlepszy film w 2017: #79

Recenzje

  • 8.3
    Specyficzny klimat historii znakomicie podbija muzyka: organowe brzmienie dodaje do atmosfery filmu nutę monumentalności, a beat Die Antwoord wprowadza widza w narkotyczny niemalże trans.
  • 8.3
    Piękny jak marzenie senne i okrutny, jak nocny koszmar. Zasłużona nagroda na Berlinale. Wyzwanie rzucone w stronę widza.
  • 8.0
    Film dobrze się ogląda. Całość szokuje i rodzi refleksje.
  • 8.0
    Eleganckie czarno-białe zdjęcia, ciekawie odnoszące się do świata bohaterów, gdzie nic nie jest zerojedynkowe, i nieszablonowa, organowa muzyka autorstwa Nathaniela W. Kleina. Wszystko to składa się na przemyślany, niejednoznaczny obraz utraty niewinności.
  • 7.0
    Debiutujący w pełnym metrażu Rafał Kapeliński udowadnia, że o pedofilii można mówić bez rozdzierania szat i budzenia kontrowersji.
  • 7.0
    Jednych zachwyci ambitnym scenariuszem i świetnym aktorstwem, innych znudzi swoją formą i treścią pełną pornografii. Jest to produkcja zrealizowana dla ambitnego widza i z myślą o jury na festiwalach filmowych.
  • 7.0
    Daleki od klasycznych opowieści spod znaku "coming of age" stanowi potwierdzenie talentu reżysera i dowód na to, że nawet w zdartym do cna gatunku wciąż można pokazać coś nowego.
  • 7.0
    Jest artystycznym kinem, które uwodzi, mimo że porusza się w grząskich, zahaczających o wulgarność, tematach - pornografii, przede wszystkim dziecięcej.
  • 6.7
    Nie ma tu tez, ani odkryć. Są pytania: niepokojące, ale stawiane z czułością i zrozumieniem dla każdego bohatera. To w końcu symfonia o mrokach dojrzewania, które przeszedł każdy.
  • 6.5
    Niestety nie jest bez uchybień. Jednak dla samej wartości merytorycznej i wspomnianego wyżej dyskursu myślowego, warto po niego sięgnąć.
  • 6.0
    Ma fantazję i ikrę, ale na coś o wiele mniej poważnego i krótszego. Ta poważna historia tutaj jest jak wycinek, anegdota, jakiś prototyp filmu. Film nie kończy się dziurami w sercu widza, a uczuciem wielu dziur w historii.
  • 6.0
    Pierwszy pełnometrażowy film Rafała Kapelińskiego - nawet jeśli nie do końca spełniony - zasługuje na szacunek, a pod kilkoma względami stanowi także obietnicę przyszłych sukcesów reżysera.
  • 6.0
    Szokuje i rodzi refleksje.
  • 5.5
    Stanowi ciekawy seans o borykaniu się z własnymi demonami, jednak walka ta została zbyt słabo zarysowana, aby widz w pełni w nią uwierzył. Odbiorca po seansie zada sobie parę pytań, zwłaszcza dotyczących oceny głównego bohatera, jednak nie będzie do nich często wracał - może niektóre sceny były aż nadto łagodne, przez co nie wpłynęły tak na odczucia oglądającego.
  • ?
    Pewną reżyserską rękę widać u niego w niemal każdym aspekcie filmu - o świetnym warsztacie świadczy sposób prowadzenia młodych aktorów, a także umiejętność wykreowania niejednoznacznej, sennej atmosfery nieco nierealnego tripu, wywołanego znakomicie dobraną muzyką, czarno-białymi zdjęciami i burzą hormonów targającą bohaterami.
  • ?
    Mimo potencjalnie ciekawej tematyki, Butterfly Kisses nie jest filmem wybitnym, głównie ze względu na marne dialogi. Fabuła również jest raczej nudna i dłużąca się, a przedstawienia zagadnień słabo przemawiające do wyobraźni.
  • ?
    Kapeliński prowadzi widzów do finału jak po sznurku. Drogą prostą i mało zaskakującą. Nadrabia jednak atmosferą.
  • ?
    Wyróżnia się na tle większości produkcji niezależnych nie tylko kontrowersyjnym tematem i jego subtelnym podaniem, ale także znakomitą pracą całej ekipy.
  • ?
    Porusza problem bardzo trudny, bo dotyczący jednego z najgorszych wynaturzeń - pedofilii. Reżyser jednak nie uracza nas mnóstwem naturalistycznych i zarazem kontrowersyjnych obrazów, które miałyby wywołać nasze oburzenie, ale poprzez wyciszenie, subtelną muzykę Nathana W. Kleina, zbudowanie niezwykłego, hipnotyzującego klimatu i czarno-białe zdjęcia, wprowadza nas w stan swoistej melancholii.